VII SA/Wa 2089/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] B. M. (dalej jako "skarżący") wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2015 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą P. S.A. pozwolenia na przebudowę szlaku [...]. Pismem z dnia 26 października 2015 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...]. We wniosku wskazał, że zamieszkuje wraz z rodziną dom z 1948 r. zlokalizowany w sąsiedztwie przejazdu kolejowego [...], w pobliżu którego trwa modernizacja linii kolejowej. Przy wykonywaniu prac związanych z wbijaniem próbnych pali pod wiadukt drogowy doszło do dużego przekroczenia norm drgań i prace zostały wstrzymane. W grudniu 2014 r. i styczniu 2015 r. kiedy wznowiono prace dom został objęty monitoringiem drgań, a wyniki zostały przedstawione w Raporcie serii U nr [...]. Zdaniem skarżącego pomimo, że wg Raportu budynek znajduje się w 2 strefie szkodliwości drgań, w jego ocenie faktycznie jest to 3 strefa. Skarżący wskazał, że na skutek prowadzonych prac może dojść do katastrofy budowlanej polegającej na zawaleniu się budynku, częściowym zawaleniu się budynku, naruszeniu jego konstrukcji, osunięciu się skarpy na której znajduje się budynek, zablokowaniu cieków wodnych. Skarżący we wniosku zawarł ponadto swoje zastrzeżenia do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...], mające wskazywać na jej wadliwość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Jednocześnie powołany przepis rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Ponadto, dopiero w przypadku, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, Sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji, którą jest decyzja organu II instancji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 1262/12). W niniejszej sprawie skarga została złożona na decyzję wydaną w postępowaniu nadzwyczajnym, podczas gdy wniosek o wstrzymania wykonania dotyczy decyzji wydanej przez organ I instancji w postępowaniu zwykłym. Należy zauważyć, że nadal skuteczna jest decyzja organu II instancji wydana w postępowaniu zwykłym. Z uwagi na powyższe uznać należało zatem, że w sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r., skoro strona nie wystąpiła o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji oraz zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. Dodatkowo należy podkreślić, że nawet w przypadku złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie wywoła on żądanego skutku, ponieważ decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji wydanych w postępowaniu zwyczajnym nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania. Nie wywołuje ona również skutków materialnoprawnych w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności określonej decyzji. Zatem w stosunku do niej, w tej części, nie można mówić o potencjalnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2648/12). Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.