VII SA/Wa 209/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2010 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia skargę oddala VII SA/Wa 209/10 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. znak: [...], Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) po rozpoznaniu wniosku J. W. w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2002r. znak: [...], o nałożeniu grzywny w kwocie 700 zł w celu przymuszenia wykonania obowiązku polegającego na zapewnieniu możliwości korzystania z wody bieżącej ciepłej oraz wydzieleniu stanowiska mycia drobnego sprzętu pomocniczego w obiekcie handlowym należącym do wnioskującego - odmówił stwierdzenia nieważności tego postanowienia. W uzasadnieniu organ wskazał, że J. W. domagał się stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2002r., znak: [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił, iż wydane zostało bez podstawy prawnej, z rażącym przekroczeniem uprawnień przez pracownika organu. Odnosząc się do żądania wniosku organ przeanalizował tok postępowania zakończonego kwestionowanym postanowieniem i wskazał, że wydane zostało w toku postępowania egzekucyjnego, wobec stwierdzenia niewykonania obowiązku określonego w decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. Przed wymierzeniem grzywny doręczono skarżącemu upomnienie wzywające go do wykonania obowiązków, mimo to zobowiązany nie wypełnił ciążącego na nim obowiązku. J. W. wniósł zażalenie na to postanowienie. Główny Inspektor Sanitarny stwierdził niedopuszczalność wniesionego zażalenia. W wyniku wniesionej przez J. W. skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 833/08 uchylił to rozstrzygnięcie. Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem znak: [...] z dnia [...] listopada 2009 r. działając na podstawie art. 158 § 1 w związku z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2009 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] znak: [...] z dnia [...] listopada 2007 r. W ocenie Głównego Inspektora Sanitarnego, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] prawidłowo odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2002r., o nałożeniu grzywny w kwocie 700 zł w celu przymuszenia wykonania obowiązku polegającego na zapewnieniu możliwości korzystania z wody bieżącej ciepłej oraz wydzieleniu stanowiska mycia drobnego sprzętu pomocniczego w obiekcie handlowym należącym do wnioskującego. Wskazał, że grzywna została nałożona zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 z późn. zm.). Postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] pod względem formalnym spełniało wymagania określone w art. 122 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. zawierało wezwanie do uiszczenia grzywny w oznaczonym czasie z pouczeniem, że w przypadku nie uiszczenia zostanie ona ściągnięta w drodze egzekucji administracyjnej oraz wezwanie do wykonania obowiązku zawartego w decyzji ze wskazaniem możliwości nakładania dalszych grzywien. Postanowienie zawierało właściwe pieczęcie i zostało podpisane przez ówczesnego zastępcę Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. Zatem w ocenie Głównego Inspektora Sanitarnego brak było podstaw do stwierdzenia nieważności tego postanowienia. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J. W. i wniósł o jego uchylenie a także zasądzenie zwrotu kwoty 6000 zł wraz z odsetkami. W uzasadnieniu wskazał, że jego zdaniem Główny Inspektor Sanitarny poświadczył nieprawdę na dokumencie jakim jest zaskarżone postanowienie. Nadto wskazał, że organ w prowadzonym postępowaniu popełnił nadużycia. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a także naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 126 Kpa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące między innymi stwierdzenia nieważności decyzji, a więc art. 156-159 Kpa, z tym, że zamiast decyzji o której mowa w art. 157 § 1 i 158 wydaje się postanowienie. Przedmiotowe postępowanie administracyjne było prowadzone na podstawie art. 156 § 1 Kpa, w tzw. trybie nieważnościowym, dającym możliwość wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia dotkniętego jedną z wad wymienionych we wskazanym przepisie. Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2009 r znak: [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [... listopada 2007 r. znak: [...], odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], z dnia [...] września 2002r. znak: [...], o nałożeniu grzywny w kwocie 700 zł w celu przymuszenia wykonania obowiązku polegającego na zapewnieniu możliwości korzystania z wody bieżącej ciepłej oraz wydzieleniu stanowiska mycia drobnego sprzętu pomocniczego. Wskazać należy, iż postanowienie kontrolowane w trybie stwierdzenia nieważności wydane zostało w postępowaniu egzekucyjnym, którego celem jest doprowadzenie do realizacji przez zobowiązanego, obowiązków których zobowiązany nie wykonał bez zastosowania środków przymusu przewidzianych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W prowadzonym w ramach kontroli sanitarnej postępowaniu, przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w dniu [...] maja 2002 r. przeprowadzili kontrolę sanitarną w sklepie ogólnospożywczym zlokalizowanym w [...] przy ul. [...] [...] należącym do J. W. W trakcie kontroli przedmiotowego sklepu stwierdzono wiele nieprawidłowości sanitarno - porządkowych. W związku z tym Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] czerwca 2002 r. wydał decyzję znak: [...], w której nakazał J. W. zapewnienie możliwości korzystania w obiekcie z wody cieplej oraz wydzielenie stanowiska mycia drobnego sprzętu pomocniczego, w terminie do 31 lipca 2002 r. We wskazanym terminie nieprawidłowości nie zostały usunięte. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w brzmieniu obowiązującym w czasie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. W związku z powyższym, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wydał w dniu [...] sierpnia 2002 r. ([...]) upomnienie, o którym mowa w art. 15 § 1 cytowanej ustawy. Upomnienie zostało doręczone J. W. w dniu 19 sierpnia 2002 r. Pomimo upomnienia skarżący nadal nie wykonał nakazanego obowiązku. W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] września 2002r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny orzekł o nałożeniu grzywny w kwocie 700 zł w celu przymuszenia wykonania obowiązku polegającego na zapewnieniu możliwości korzystania z wody bieżącej ciepłej oraz wydzieleniu stanowiska mycia drobnego sprzętu pomocniczego. Postanowienie to zostało wydane w oparciu o art. 122 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i zawierało: wezwanie do uiszczenia nałożonej grzywny w oznaczonym terminie z pouczeniem, że w przypadku nieuiszczenia grzywny w terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych; wezwanie do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym w terminie wskazanym w postanowieniu, z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku w terminie, będą nakładane dalsze grzywny w tej samej lub wyższej kwocie. Ponadto odpis tytułu wykonawczego oraz postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia zostały doręczone zobowiązanemu. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 121 § 1 w/w ustawy grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej kwocie, przy czym zgodnie z § 3 tego artykułu grzywny nakładane wielokrotnie nie mogą łącznie przekroczyć kwoty 10.000 zł. Odnosząc powyższe do stanu niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że suma nałożonych przez organ grzywien w przedmiocie przymuszenia J. W. do wykonania obowiązku nałożonego decyzją Państwowego Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] znak: [...] z dnia [...] czerwca 2002 r., nie przekroczyła kwoty wskazanej w art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Mając na uwadze rodzaj prowadzonego postępowania należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał żadnych okoliczności, które stanowiłyby jedną z przesłanek wynikających z art. 156 § 1 pkt 1-7 Kpa. Sąd zaś działając z urzędu również takich przesłanek nie dostrzegł. Dlatego za zasadne i zgodne z prawem uznać należy postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...], jak również utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] listopada 2007 r. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...], którym organ odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia wydanego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2002r. znak: [...], o nałożeniu grzywny w kwocie 700 zł w celu przymuszenia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Mając wszystko powyższe na uwadze na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną należało oddalić.