VII SA/Wa 2092/10

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2011 r. po rozpoznaniu wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi Z.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: przyznać Z. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 23 maja 2011 r. do Sądu wpłynął wniosek Z. W. o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawczyni wprawdzie w formularzu nie zakreśliła o co w nim wnosi, jednakże z uzasadnienia wniosku wynika, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Z tego też względu wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznano w tym zakresie. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką. Wnioskodawczyni podała, że wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez nią w wysokości 1.386,00 złotych brutto miesięcznie. Podkreśliła, że córka wymaga leczenia i jest wyłącznie na jej utrzymaniu. Wnioskodawczyni wskazała, że posiada dom mieszkalny o powierzchni 70 m ² oraz nieruchomość rolną o pow. 1,28 ha. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochód uzyskiwany przez wnioskodawczynię jest bardzo niski i wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych wnioskodawczyni i jej córki pozostającej z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i córki. Dodatkowo zaznaczyć należy, iż zwolnienie od kosztów sądowych przyznane na mocy postanowienia sądowego może wywołać określone skutki prawne jedynie od momentu skutecznego wystąpienia z żądaniem przyznania prawa pomocy, nie działa wstecz. Powyższe oznacza, iż zwolnienie od kosztów sądowych na mocy niniejszego postanowienia nie może mieć wpływu na fakt uprzedniego uiszczenia przez stronę skarżącą kwoty wymaganego wpisu sądowego. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.