VII SA/Wa 2092/11

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi L.B. na Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego w przedmiocie : działania Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego postanawia : przyznać L.B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 12 września 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez L.B. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu renty w wysokości 728,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca podał, że posiada mieszkanie o powierzchni 38 m ². Oświadczył, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. W uzasadnieniu swojego wniosku wnioskodawca wskazał, że jest osobą samotną, samodzielnie prowadząca jednoosobowe gospodarstwo domowe. Oznajmił, że dochód uzyskiwany z tytułu renty jest jego jedynym dochodem. Zarządzeniem z dnia 21 września 2011 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie jakie ponosi miesięczne koszty stałe związane z utrzymaniem mieszkania o powierzchni 38 m ² należało je wyszczególnić oraz podać ich wysokość (np. z tytułu opłat za czynsz, energię elektryczną, wodę, gaz, telefon, podatek od nieruchomości, itp.) oraz jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, itp. Zwrócono się do wnioskodawcy z zapytaniem, czy ponosi oraz jakie koszty związane z leczeniem i zakupem lekarstw, jeśli tak, należało wskazać ich wysokość, oraz czy otrzymuje pomoc od rodziny, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak należało wskazać od kogo, w jakiej wysokości lub formie. Wezwano wnioskodawcę także do podania, czy posiada pojazd mechaniczny, jeśli tak, należało podać markę, rok produkcji oraz koszty związane z utrzymaniem (paliwo, ubezpieczenie). W dniu 3 października 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęły żądane wyjaśnienia. Z nadesłanych do sprawy dodatkowych wyjaśnień wynika, że koszty stałe jakie wnioskodawca ponosi związane z utrzymywaniem mieszkania wynoszą z tytułu opłat za czynsz w wysokości 314,00 złotych, za energię elektryczną w wysokości 22,00 złotych, za gaz w wysokości 23,00 złotych, za abonament telefoniczny w wysokości 35,00 złotych, podatek od nieruchomości w wysokości 2,00 złotych, co w sumie stanowi kwotę w wysokości 396,00 złotych. Wnioskodawca oświadczył, iż na zakup żywności przeznacza kwotę w wysokości 400,00 złotych, na zakup lekarstw w wysokości 30,00 złotych, na zakup środków czystości w wysokości 20,00 złotych, na zakup odzieży, butów, tekstyliów w wysokości 30,00 złotych, co w sumie stanowi kwotę w wysokości 480,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca zaznaczył, że jego dochody wynoszą z tytułu renty 628,00 złotych netto miesięcznie plus dodatek mieszkaniowy z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. w wysokości 206,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że bilans jego dochodów w wysokości 876,00 złotych i ponoszonych wydatków w wysokości 834,00 złotych jest ujemny i wynosi minus 42,00 złote. Podał, iż brakującą kwotę 42,00 złotych pobiera z posiadanego debetu w banku, który obecnie wynosi 1.250,00 złotych. Zaznaczył, ze nie posiada możliwości spłacenia debetu. Oznajmił, że nie otrzymuje pomocy ze strony rodziny, nie ma żony ani dzieci oraz rodziców. Oświadczył, że jest osobą samotną prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że wykazał on, iż zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że przy wysokości uzyskiwanych miesięcznie dochodów i ponoszonych wydatkach wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego w sprawie. Miesięczny bilans finansowy wnioskodawcy jest bowiem ujemny, a brakujące środki finansowe wnioskodawca uzyskuje zaciągając debet w banku, którego jak zaznaczył nie ma możliwości spłacenia. Uznano zatem, że poniesienie kosztów sądowych w sprawie przez wnioskodawcę byłby to wydatek przekraczający jego możliwości finansowe, który mógłby spowodować uszczerbek w jego utrzymaniu koniecznym. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.