VII SA/Wa 2092/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2015 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu skargę oddala. Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Starosta Powiatowy w [...] znak: [...] na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1137) oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 w związku z art. 151 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej rejestracji samochodu osobowego marki Ford [...] o nr rej. [...], nr nadwozia [...] na M. P. orzekł o: 1. uchyleniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. o zarejestrowaniu samochodu marki Ford [...] o nr rej. [...], nr nadwozia [...] oraz dowodu rejestracyjnego [...], tablic rejestracyjnych o nr [...] zalegalizowane znakiem [...] oraz karty pojazdu [...] i nalepki kontrolnej [...] wystawione na M. P. zam. [...] ul. [...]. 2. odmówił zarejestrowania ww. samochodu. W uzasadnieniu organ wskazał, że ww. pojazd został wpisany do ewidencji w dniu [...] lutego 2013 r. i zarejestrowany na M. P. Do wniosku o rejestrację zostały załączone następujące dokumenty: faktura Vat nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., zagraniczny dowód rejestracyjny część I i II wraz z tłumaczeniami, zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu, dowód wpłaty za recykling pojazdu, dokument potwierdzający zapłatę akcyzy z dnia [...].02.2013 r., oświadczenie [...] Sp. z o.o. w sprawie parametrów technicznych pojazdu, wydruk z CEIDG, dwie tablice rejestracyjne [...], dowód wpłaty za rejestrację pojazdu. Na podstawie powyższych dokumentów pojazd został czasowo zarejestrowany na nr rej. [...]i wydano pozwolenie czasowe [...]. W dniu [...] kwietnia 2013 r. wydano ostateczną decyzję o rejestracji pojazdu wraz z dowodem rejestracyjnym [...] i kartą pojazdu [...]. Następnie z Departamentu Transportu Drogowego - Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w dniu 11 lipca 2013 r. do Starosty Powiatowego w [...] wpłynęło pismo o przesłanie poświadczonej kserokopii niemieckiego dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu, na podstawie których ww. pojazd został zarejestrowany w Polsce. Z Niemieckiego Centralnego Rejestru Pojazdów w dniu 6 września 2013 r. urząd otrzymał e-maila, z treści którego wynika, że zaświadczenie o dopuszczeniu do ruchu część II (karta pojazdu) nr [...] jest fałszywa. Ponadto wpisy w dokumentach nie zgadzają się z wpisami w centralnym rejestrze pojazdów.  Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. nr [...] zostało wznowione z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zarejestrowania ww. samochodu marki Ford [...] o nr rej. [...]. Następnie z dniem 22 października 2013 r. zawieszono postępowanie administracyjne w sprawie rejestracji omawianego pojazdu. Z Komendy Powiatowej Policji w [...] do urzędu wpłynęło pismo z dnia 18 lutego 2014 r. oraz kserokopia opinii kryminalistycznej. Z treści tej opinii wynika, że numer identyfikacyjny nadwozia: [...] nie jest fabryczny, natomiast wykonany został po usunięciu tj. zaszlifowaniu oryginalnego oznakowania. Przeprowadzone specjalistyczne badania mechanoskopijne doprowadziły do ujawnienia śladów zatartego oryginalnego numeru VIN następującej treści: [...]. Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. Starosta Powiatowy w [...] podjął zawieszone postępowanie. Następnie z Komendy Powiatowej Policji w [...] w dniu 28 marca 2014 r. do Starosty wpłynęło postanowienie o umorzeniu śledztwa w sprawie posłużenia się jako autentycznym podrobionym dowodem rejestracyjnym. W związku z tym, iż numer nadwozia w pojeździe jest inny od numeru nadwozia w dokumentach dotyczących rejestracji pojazdu, organ orzekł o odmowie zarejestrowania pojazdu. Od ww. decyzji Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. M. P. złożył odwołanie. Zarzucił zaskarżonej decyzji obrazę przepisów prawa, mającą wpływ na treść decyzji, a mianowicie art. 76a, art. 80, art. 107 K.p.a. w związku z art. 16 K.p.a. poprzez dokonanie dowolnych ustaleń przez organ I instancji na podstawie kserokopii dokumentów, które nie mogły być dowodami w sprawie (wydruki z e-maili, kserokopia opinii kryminalistycznej) bez należytego uzasadnienia takiego stanowiska i z naruszeniem zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. znak: [...] na podstawie art. 1, art. 2, art. 18 ust.1, art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 104 i art. 138 § 1 pkt. 1 K.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że jak wynika z akt niniejszej sprawy organ pierwszej instancji po rozpatrzeniu wniosku M. P. dokonał rejestracji samochodu marki Ford [...], wydając dowód rejestracyjny, tablice o numerze rejestracyjnym oraz kartę pojazdu. Na skutek wystąpienia przesłanek określonych w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. organ pierwszej instancji wydał postanowienie o wznowieniu z urzędu postępowania w sprawie rejestracji ww. samochodu osobowego marki Ford [...]. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie wszczęto w związku z sygnałem otrzymanym drogą e-mailową z Niemieckiego Centralnego Rejestru Pojazdów informacji z której wynikało, iż zaświadczenie o dopuszczeniu do ruchu część II (karta pojazdu) nr [...] jest fałszywa. Jak wykazały czynności organów ścigania przeprowadzone po wznowieniu postępowania tj. dochodzenie prowadzone przez Komendę Powiatową Policji w [...], a także śledztwo Prokuratury Rejonowej w [...], w sprawie rejestracji ww. pojazdu wyszły na jaw istotne dla tej sprawy nowe okoliczności nieznane organowi, który wydał decyzję rejestracyjną. Okazało się, że zarejestrowany pojazd pochodzi z kradzieży oraz jego część numeryczna tj. numer identyfikacyjny nadwozia nie jest fabryczny i został sfałszowany poprzez przerobienie, co potwierdziła opinia z przeprowadzonych badań mechanoskopijnych wykonana w Laboratorium Kryminalistycznym Komendy Wojewódzkiej Policji z s. w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. W takiej sytuacji organ pierwszej instancji uznał, że popełnienie przestępstwa polegającego na sfałszowaniu numerów nadwozia, będących podstawą wydania decyzji o zarejestrowaniu samochodu, jest oczywiste. Wskazano, że wskutek sfałszowania numerów nadwozia również dokumenty stanowiące podstawę rejestracji okazały się fałszywe. Zatem koniecznym stało się uchylenie decyzji o rejestracji przedmiotowego pojazdu oraz orzeczenie o odmowie jego rejestracji ze względu na brak wymaganych w art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym dokumentów, które zawierałyby w swej treści autentyczne, nadane przez producenta numery identyfikacyjne pojazdu. Jak wykazało bowiem dochodzenie przeprowadzone przez Komendę Powiatową Policji w [...], dokumenty niemieckie dotyczące samochodu marki Ford [...], którymi posłużył się M. P. w dniu 20 lutego 2013 r. podczas rejestracji przedmiotowego pojazdu, są sfałszowane. Wśród dokumentów niezbędnych do rejestracji pojazdu wymienia się m.in. dowód własności pojazdu, a jeżeli pojazd był już zarejestrowany, także ostatni dowód rejestracyjny. Oba rodzaje dokumentów muszą być oryginalne i zgodne ze stanem rzeczywistym. Z ustaleń dotyczących niniejszej sprawy wynika, że numery identyfikacyjne nadwozia przedmiotowego samochodu Ford [...] są przerobione, a co za tym idzie pojazd ma wadę prawną. Pojazd ten nie spełnia zatem warunku określonego w art. 66 ust. 3a pkt. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym pojazd uczestniczący w ruchu powinien posiadać nadane przez producenta numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy, z zastrzeżeniem przypadków w których decyzję o nadaniu cech identyfikacyjnych pojazdu wydaje starosta (art. 66a). Przedmiotowy pojazd nie posiada numerów nadanych przez producenta, ani też w inny legalny sposób, gdyż zostały one w drodze przestępstwa usunięte i zmienione. Skoro dokument w postaci dowodu rejestracyjnego jest niezgodny ze stanem faktycznym, gdyż numer nadwozia jest sfałszowany, to organ I instancji zasadnie uchylił decyzję o zarejestrowaniu tego samochodu i jednocześnie odmówił jego rejestracji bowiem nie zostały spełnione warunki do jego zarejestrowania. W ocenie organu odwoławczego postępowanie wznowieniowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy zarówno pod względem formalno-prawnym jak również w sposób zasadny pod względem merytorycznym. Ponieważ dane o numerach identyfikacyjnych zawarte w dowodzie rejestracyjnym oraz dowodzie własności pojazdu winny odnosić się do numerów fabrycznych lub nadanych w sposób legalny, dlatego też z uwagi na fakt przerobienia numerów nadwozia w sposób nielegalny, dotychczasową decyzję o zarejestrowaniu pojazdu należało uchylić i w stwierdzonym stanie faktycznym wydać decyzję o odmowie rejestracji przedmiotowego pojazdu. Organ powołując się na orzecznictwo sądowo-administracyjne wskazał, iż w razie niespełnienia przewidzianych prawem warunków tj. nieprzedłożenia wymaganych dokumentów, nie może nastąpić rejestracja. Dokumenty rejestracyjne muszą być prawdziwe nie tylko w znaczeniu formalnym, czyli sporządzone przez powołane do tego organy lub osoby, lecz także winny być zgodne ze stanem faktycznym i odpowiadać rzeczywistemu stanowi rzeczy, zaś w przedmiotowym przypadku zarówno numer nadwozia został w pojeździe sfałszowany, jak również posłużono się sfałszowanymi dokumentami dotyczącymi pojazdu. Zatem rejestracja przedmiotowego pojazdu nastąpiła na podstawie fałszywych dowodów w sprawie, którymi były zarówno sam pojazd, a także dowód rejestracyjny, które zawierają dane identyfikacyjne pojazdu niezgodne z oznaczeniami nadanymi przez producenta, a fakty powyższe nie były znane organowi rejestrującemu w chwili wydawania decyzji o rejestracji tegoż pojazdu. Mając powyższe na uwadze Kolegium stwierdziło, że zarzuty oraz argumenty podniesione w odwołaniu nie mogą być uwzględnione. Ustalenia poczynione przez organ I instancji nie mają charakteru dowolności, lecz znajdują pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Odnosząc się do podnoszonej w odwołaniu kwestii pozbawienia M. P. prawa własności przedmiotowego pojazdu Kolegium podkreśliło, że ustalenia, co do istnienia lub nieistnienia określonego prawa lub stosunku prawnego należą do właściwości sądów powszechnych, natomiast organy administracji rejestrują pojazdy na podstawie dokumentów potwierdzających niesporne stany w sferze stosunków własnościowych, co oznacza, że nie mogą ani kreować, ani korygować tych stosunków. Dlatego też nieprawdziwym jest zarzut odwołującego się, że organ pierwszej instancji pozbawił go prawa własności. Jeżeli więc strona nie przedstawiła bezspornych dowodów prawa własności pojazdu, obowiązkiem organu pierwszej instancji było odmówić rejestracji samochodu. Z tych też względów argumenty odwołującego się o nabyciu samochodu w dobrej wierze nie mają znaczenia w sprawie. Jak wyjaśniono, nie jest również istotne w sprawie rejestracyjnej, że M. P. nabywając samochód w autokomisie, nie miał świadomości co do pochodzenia pojazdu z kradzieży. Jeżeli bowiem samochód został wprowadzony na polski obszar celny na podstawie sfałszowanych dowodów, to - zdaniem Kolegium - umowa, na podstawie której odwołujący się nabył sporny pojazd, nie może być uznana za dowód własności pojazdu. Okoliczności wskazujące na dobrą lub złą wiarę nabywcy samochodu mogą być rozważane przy ewentualnym dochodzeniu stwierdzenia nabycia własności samochodu w postępowaniu sądowym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. P. Zaskarżonej decyzji zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego mającą wpływ na treść decyzji, a mianowicie art. 76a ,art. 77, art. 80 , art. 7 K.p.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. i w zw. z art. 140 K.p.a. poprzez dokonanie dowolnych i przedwczesnych ustaleń dotyczących: - podstaw wydania decyzji w oparciu o materiał nie mogący być dowodem w sprawie (kserokopie, wydruki z maili - nie poświadczone za zgodność z oryginalnymi dokumentami), - nie ustosunkowanie się przez organ II instancji do zarzutu sformułowanego w odwołaniu o oparcie decyzji organu I instancji na podstawie nie poświadczonych kserokopii i wydruków, który to materiał nie może być podstawą do dokonywania ustaleń w sprawie, - brak zawieszenia przedmiotowego postępowania administracyjnego w sytuacji ustalenia przez organ II instancji, iż kwestie dotyczące własności pojazdu mogą być rozstrzygnięte jedynie przez sąd powszechny i dokonanie samodzielnych ustaleń przez SKO, że nie jestem właścicielem pojazdu i pojazd ma wadę prawną. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organom administracji celem jej rozpatrzenia zgodnie z zasadami postępowania opisanymi w K.p.a. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże w zakresie oceny legalności nie może wykraczać poza sprawę, która była lub winna być przedmiotem postępowania przed organami administracji publicznej i której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej kontroli zakwestionowanego rozstrzygnięcia, Sąd stwierdził, że zarówno zaskarżona decyzją jak i decyzja ją poprzedzająca nie zostały wydane z naruszeniem prawa. Przypomnieć należy, że w niniejszej sprawie Starosta Powiatowy w [...] orzekł, po wznowieniu postępowania, o uchyleniu decyzji o zarejestrowaniu samochodu marki Ford [...] oraz dowodu rejestracyjnego, tablic rejestracyjnych oraz karty pojazdu i nalepki kontrolnej oraz odmówił zarejestrowania ww. samochodu. Organ odwoławczy utrzymał w mocy ww. decyzję. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zatem toczyło się w nadzwyczajnym trybie administracyjnym jakim jest tryb wznowienia postępowania. Podstawą prawną wznowienia postępowania stanowił art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Ww. przepis wymaga kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek: nowe okoliczności i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej; nowe okoliczności i nowe dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane. Nie ma znaczenia, czy ujawnione okoliczności lub dowody nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie pierwotnie w wyniku zaniedbań, czy z innych powodów. Warunkiem wznowienia postępowania jest w tym przypadku jedynie to, aby nowa okoliczność czy dowód miały istotne znaczenie dla sprawy i istniały w dniu wydania decyzji, przy czym nie były znane organowi, który wydal decyzję. Badając legalność postępowania wznowionego przez organ rejestrujący pojazdy samochodowe, należy przede wszystkim zauważyć, że organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że w sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.). Po uzyskaniu przez decyzję rejestracyjną przymiotu ostateczności okazało się bowiem, że numery identyfikacyjne nadwozia przedmiotowego samochodu Ford [...] są przerobione, a co za tym idzie pojazd ma wadę prawną. Tym samym, także dokumenty załączone przez stronę skarżącą przy rejestracji nie odzwierciedlały rzeczywistych cech pojazdu, jako że przedstawiały jego obraz niezgodny z fabryczną numeracją istotnych części rejestrowanego pojazdu. Konsekwencją przerobienia numerów identyfikacyjnych spornego pojazdu była więc wadliwość dokumentów, które nie odzwierciedlały rzeczywistych okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego zarejestrowania samochodu. W takim stanie rzeczy ostateczna decyzja administracyjna rejestrująca pojazd samochodowy na podstawie takich dowodów nie mogła pozostać w zbiorze zgodnych z prawem, indywidualnych aktów z zakresu administracji publicznej. Z akt administracyjnych wynika, że organ wznawiający postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją rejestrującą samochód o nowych okolicznościach sprawy tj. o przerobieniu fabrycznych numerów nadwozia rejestrowanego pojazdu, dowiedział się z treści postępowań prowadzonych przez organy ścigania przestępstw - Prokuratury Rejonowej w [...] i Komendy Powiatowej Policji w [...], które to przedstawiły opinię biegłych, z której wynikał wspomniany fakt przerobienia numerów nadwozia (opinia z przeprowadzonych badań mechanoskopijnych wykonana w Laboratorium Kryminalistycznym Komendy Wojewódzkiej Policji z s. w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r.). A także z korespondencji uzyskanej z Niemieckiego Centralnego Rejestru Pojazdów, z którego wynikało, że zaświadczenie o dopuszczeniu do ruchu część II (karta pojazdu) nr [...] jest fałszywe. Ponadto wpisy w dokumentach nie zgadzały się z wpisami w centralnym rejestrze pojazdów. Tym samym w sprawie zaistniała przesłanka pojawienia się istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Organy prowadzące wznowione postępowanie wykazały istnienie w sprawie również innej przesłanki, a mianowicie niezbędności wznowienia postępowania rejestracyjnego w celu uniknięcia poważnej szkody dla interesu społecznego (art. 145 § 2 in fine k.p.a.). Trudno bowiem zaprzeczyć, że pozostawanie w obrocie prawnym decyzji rejestracyjnej wydanej na podstawie fałszywych danych zagrażałoby pewności obrotu takim pojazdem i podważałoby zaufanie do dokumentów urzędowych. Wobec nierzadkiej praktyki wprowadzania do obrotu rynkowego samochodów pochodzących z kradzieży, ze sfałszowanymi numerami identyfikującymi pojazd, a w konsekwencji z wadliwymi dokumentami, które nie odzwierciedlały rzeczywistości, wcześniejsze – z zastosowaniem art. 145 § 2 k.p.a. – wyeliminowanie z obrotu decyzji rejestrującej pojazd na podstawie fałszywych dowodów może w znacznej części przyczynić się, jeśli nie do wyeliminowania, to przynajmniej do ograniczenia negatywnych skutków procederu zagrażającego poważną szkodą kolejnym nabywcom takiego pojazdu. Takie przeciwdziałanie niepożądanemu zjawisku leży niewątpliwie w interesie społecznym. W kontekście poczynionych uwag wymaga podkreślenia, że uchylenie we wznowionym postępowaniu ostatecznej decyzji rejestrującej sporny pojazd, znalazło podstawę w pierwszej części art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 i art. 145 § 2 K.p.a. Organy orzekające we wznowionym postępowaniu administracyjnym prawidłowo również wypełniły dyspozycję art. 151 § 1 pkt 2 in fine K.p.a., odmawiając rejestracji spornego samochodu. Trafnie bowiem wywiodły, że dokumenty nieodzwierciedlające rzeczywistych cech pojazdu, a więc jego faktycznych numerów identyfikacyjnych, nie mogą stanowić podstawy do zarejestrowania samochodu wobec niespełnienia warunku prawnego ujętego w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Ustalenie wadliwości dokumentów, które mają być podstawą do zarejestrowania pojazdu, powoduje, że organy właściwe w sprawie rejestracji samochodu nie mogą wydać pozytywnej dla wnioskodawcy decyzji, skoro takie dowody nie spełniają warunków wymaganych przy złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu. Zatem koniecznym stało się uchylenie decyzji o rejestracji przedmiotowego pojazdu oraz orzeczenie o odmowie jego rejestracji ze względu na brak wymaganych w art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym dokumentów, które zawierałyby w swej treści autentyczne, nadane przez producenta numery identyfikacyjne pojazdu. Jak wykazało bowiem dochodzenie przeprowadzone przez Komendę Powiatową Policji w [...], dokumenty niemieckie dotyczące samochodu marki Ford [...], którymi posłużył się M. P. w dniu 20 lutego 2013 r. podczas rejestracji przedmiotowego pojazdu, są sfałszowane. Oczywistą kwestią jest, że dokumenty przedstawiane w jakimkolwiek procesie, czy postępowaniu administracyjnym, muszą być oryginalne i zgodne ze stanem rzeczywistym. Z ustaleń dotyczących niniejszej sprawy wynika, że numery identyfikacyjne nadwozia samochodu Ford [...] są przerobione, tym samym pojazd obarczony jest wadą prawną i jednocześnie nie spełnia warunku określonego w art. 66 ust. 3a pkt. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym pojazd uczestniczący w ruchu powinien posiadać nadane przez producenta numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy. Omawiany samochód nie posiada numerów nadanych przez producenta, ani też w inny legalny sposób, gdyż zostały one usunięte i zmienione. Skoro dokument w postaci dowodu rejestracyjnego jest niezgodny ze stanem faktycznym, to zasadnie uchylono decyzję o zarejestrowaniu tego samochodu i jednocześnie odmówiono jego rejestracji, bowiem nie zostały spełnione warunki do jego zarejestrowania. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że zgodnie z art. 75 § 1 K.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zatem dowodem może być również korespondencja elektroniczna (e-mailowa), zwłaszcza gdy nie stanowi jedynego dowodu, a jest ciągiem logicznie układających się elementów sprawy. W niniejszej sprawie należy pamiętać, że okoliczność przerobienia numerów nadwozia przedmiotowego samochodu została potwierdzona ustaleniami organów ścigania. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.