VII SA/Wa 2094/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.W. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie : stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia : odmówić E. W. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. W. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] znak: [...]. W dniu 6 maja 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek (datowany na dzień 28 kwietnia 2010 r.) E. W. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W swoim wniosku skarżąca podniosła, iż wcześniejsze złożenie wniosku nie było możliwe ze względu na wyjazd związany ze szkoleniem specjalizacyjnym. Podniosła także, że była przekonana, iż termin 7 dni odnosił się do dni roboczych. Wskazała, że niezwłocznie po telefonicznym wyjaśnieniu sprawy przesłała wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek strony przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Art. 88 w/w ustawy stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Rozpatrując wniosek merytorycznie należy stwierdzić, co następuje. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Należy zauważyć, iż wnioskodawczyni w zawiadomieniu o terminie rozprawy (z dnia 18 marca 2010 r. k-38) została pouczona, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę doręczane jest na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Ww. pouczeniu nie było mowy o dniach roboczych o których wspomina skarżąca w swoim wniosku. Powołanie się przez wnioskodawczynię na fakt, iż wcześniejsze złożenie wniosku nie było możliwe ze względu na wyjazd związany ze szkoleniem specjalizacyjnym nie można uznać za przeszkodę nie dającej się przezwyciężyć. W ocenie Sądu, skarżąca w niniejszej sprawie nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jej winy. O braku winy nie może decydować przekonanie wnioskodawczyni, iż termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku liczy się w dniach roboczych. W ocenie Sądu, wnioskodawczyni zachowując minimum staranności przy prowadzeniu swoich spraw nie uchybiłaby terminowi do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak sama wskazała o stanie sprawy dowiedziała się z rozmowy telefonicznej. Zachowując zatem minimum staranności podczas ww. rozmowy telefonicznej mogła dowiedzieć się także kiedy mija jej termin do złożenia przedmiotowego wniosku. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.