VII SA/Wa 2094/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [....] w przedmiocie nakazu wykonania prac naprawczych postanawia: oddalić wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012r., nr [...] Strona skarżąca w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] maja 2012 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. We wniosku podniesiono, iż wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji jest niezbędne, aby zapobiec nieodwracalnym skutkom. W ocenie skarżącej organ "zdjął" z inwestora odpowiedzialność za wykonywane roboty budowlane, które zagrażają jej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć jedynie takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony W rozpoznawanej sprawie, jak wyżej wskazano, zaskarżoną decyzją uchylono decyzję organu pierwszej instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Przedmiotowa decyzja nie rozstrzyga zatem sprawy merytorycznie. W ocenie Sądu decyzja ta nie nadaje się do wykonania i nie stwarza zagrożeń dających podstawę do wstrzymania jej wykonalności w oparciu o art. 61 § 3 p.ps.a. Nie podlega ona ochronie tymczasowej (wstrzymaniu wykonania) albowiem jest aktem, który nie nadaje się do wykonania, nie rodzi żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.