VII SA/Wa 2096/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ż., A. K. i K. K. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2012 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w punkcie III sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2013 r. (sygn. akt III SA/Wa 2096/12) w ten sposób, że w miejsce nieprawidłowego określenia słownie kwoty kosztów postępowania sądowego "tysiąc pięćset" w nawiasie wpisać słowa "tysiąc pięćdziesiąt" Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. W punkcie III sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2013 r. wydanego w sprawie VII SA/Wa 2096/12 orzeczono o obowiązku zwrotu na rzecz skarżących kwoty 1050 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W nawiasie omyłkowo wpisano słownie błędną kwotę "tysiąc pięćset", zamiast prawidłowej "tysiąc pięćdziesiąt". W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji