VII SA/Wa 21/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2015 r. wniosku K. L. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić dopuszczenia K. L. do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania. Na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2015 r., Sąd rozpoznał wniosek K. L., złożony w oparciu o art. 33 ust. 2 p.p.s.a - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) o dopuszczenie do udziału w sprawie ze skargi E. C. na decyzje Wojewody [..]. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego od decyzji w przedmiocie odwołania E. C.j od decyzji Prezydent [..]nr [..]z dnia [..] lipca 2014r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie elewacji wraz z pracami towarzyszącymi oraz ociepleniu stropu nad ostatnią kondygnacją wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. [..]w [..] położonego na działkach szczegółowo opisanych co numerów ewidencyjnych. Wnioskodawczyni wskazała, że jest właścicielką lokalu mieszkalnego nr [..] położonego w nieruchomości wspólnej przy ul. [..]w [..]. Organ drugiej instancji również odniesieniu do złożonego przez nią odwołania od ww. decyzji pierwszoinstancyjnej umorzył postępowanie odwoławcze - decyzja nr [..]. Przyznanie jej prawa strony w niniejszym postępowaniu wiązać będzie sądy i inne organy państwowe. Wnioskodawczyni wskazała, że własny interes prawny w niniejszym postępowaniu wywodzi stąd, że projekt techniczny zatwierdzony decyzją Prezydenta [..]Nr [..]zawiera zalecenia Konserwatora Zabytków, które mówią o tym, iż ocieplenie elewacji budynku ma nastąpić w m. in. w jej lokalu tzw. płytą klimatyczną, a to spowoduje zmniejszenie powierzchni lokalu, ponadto roboty z tym związane może przeprowadzić tylko właściciel - art. 140 k.c. w związku z art. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali. Określenie w decyzji organu pierwszej instancji adresata - Wspólnota Mieszkaniowa [..] ogranicza prawa do lokalu. Wnioskodawczyni podniosła, że na skutek obciążenia stropu 20 cm warstwą zmianie ulegają techniczno-użytkowe parametry budynku (wygląd i przenikalność cieplna stropu oraz obciążenie stropu, zmiana konstrukcji, zmiana odporności przeciwpożarowej). Dojdzie do przebudowy budynku zaś projekt nie zawiera ani ekspertyzy konstrukcji, ani uzgodnień Straży Pożarnej co do bezpieczeństwa konstrukcji, które zostanie zagrożone w szczególności do jej lokalu. Inwestor nie dysponował również konieczną wobec zakresu ww. robót decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wreszcie strych, który mógłby zostać przyłączony do jej lokalu, po ociepleniu będzie miał wysokość 2,20 i straci użytkowe przeznaczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek nie mógł zostać uwzględniony w okolicznościach niniejszej sprawy. Stosownie do art. 33 § 2 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Uczestnikiem postępowania administracyjnego na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. może stać się więc podmiot, któremu przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego aktu, ale który w tym postępowaniu nie brał udziału. Zatem najważniejszą przesłanką dopuszczająca do udziału w sprawie takiego podmiotu, jest jego interes prawny. Nie może zostać dopuszczony jako uczestnik postępowania podmiot, który w sprawie posiada jedynie interes faktyczny. W orzecznictwie oraz literaturze prawniczej interes faktyczny przeciwstawiony interesowi prawnemu, określa się jako interes indywidualny, który nie został w żaden wyraźny sposób wzięty pod ochronę przez powszechnie obowiązujące przepisy. Natomiast interes prawny, to taki, który jest chroniony przez prawo i ochrona ta polega na możliwości żądania od organu administracji podjęcia określonych czynności mających na celu zrealizowanie interesu lub usunięcia zaistniałego zagrożenia. Aby interes prawny mógł być zaspokojony, musi być on interesem osobistym, własnym, indywidualnym, znajdującym swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych (por. J. Borkowski, w. B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 224 i n.). Należy podkreślić, że w przypadku, gdy decyzja rozstrzyga o prawach i obowiązkach konkretnego podmiotu, przyjmuje się, iż postępowanie dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku bezpośrednio. Gdy zaś decyzja rozstrzygająca o prawach i obowiązkach jednego podmiotu odnosi skutek wobec praw i obowiązków innego podmiotu, postępowanie dotyczy interesu prawnego lub obowiązku tego innego podmiotu w sposób pośredni. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2011 r., II OZ 18/11, LEX nr 743838). Oceniając wniosek K. L. w niniejszej sprawie, należy podkreślić, że w postępowaniu odwoławczym nie doszło do rozpoznania sprawy objętej decyzją organu pierwszej instancji - pozwolenia na budowę. Istotą formalnego postanowienia organu drugiej instancji o umorzeniu postępowania odwoławczego było ustalenie, że skarżącej E. C. nie przysługuje przymiot strony, w rozumieniu art. 28 ust 2 ustawy Prawo budowlane, umożliwiający skuteczne wniesienie odwołania od opisanej powyżej decyzji organu pierwszej instancji. W świetle ww. okoliczności sprawy postępowanie sądowe będzie dotyczyło orzeczenia formalnego, które wydał organ drugiej instancji. Interes prawny do jego kwestionowania ma zatem li tylko skarżąca jako ta, której odmówiono prawa do odwołania od zaskarżonej w tym trybie decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja organu drugiej instancji nie dotyczy praw i obowiązków K. L. Tym samym nie ma podstaw do uznania interesu prawnego wnioskującej o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu sądowym. Skoro zaś wniosek w tym przedmiocie nie mógł zostać uwzględniony, należało na podstawie art. 33 ust. 2 p.p.s.a rozstrzygnąć jak w niniejszym postanowieniu.