VII SA/Wa 210/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia oddalić wniosek o dopuszczenie dowodu w postaci opinii biegłego sądowego Pismem z dnia 6 kwietnia 2010 r. skarżący J. W. złożył wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego na okoliczność "braku podstawy prawnej zarzucanym postanowieniom z 2002 i 2003 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Wyjątkiem od tej zasady jest art. 106 § 3 ww. ustawy, który stanowi, iż Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Dla zastosowania innych środków dowodowych nie przewidziano w postępowaniu sądowoadministracyjnym podstawy prawnej, bowiem Sąd administracyjny nie może dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzyganiu sprawy załatwionej zaskarżoną decyzją. Może dokonywać jedynie takich, które będą stanowiły podstawę oceny zgodności z prawem tejże decyzji. Przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego wykraczającego poza zakres uregulowany w art. 106 § 3 p.p.s.a. należy uznać za prawnie niedopuszczalne. Przepis ten nie może mieć zatem zastosowania do dowodu z opinii biegłego. Jest to bowiem inny środek dowodowy niż dowód z dokumentu (art. 106 § 3 i 5 p.p.s.a. w związku z art. 244 i nast. k.p.c.). wyrok NSA W-wa 2009.07.22, II FSK 574/08, Lex nr 526481. W świetle powyższej argumentacji należy stwierdzić że brak jest możliwości prawnych uwzględnienia wniosku skarżącego Z powyższych względów, na podstawie powołanych na wstępie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.