VII SA/Wa 2100/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 27stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania do przedłożenia opinii postanawia odrzucić skargę Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] działając na podstawie art. 31 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. Nr 171, poz. 1225) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zw. dalej k.p.a., po rozpoznaniu pisma firmy [...] Sp. z o.o. w [...] powiadamiającego o zamiarze wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktu pn. ,, [...]" jako suplementu diety zobowiązał ww. Spółkę do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, czy przedmiotowy produkt nie spełnia wymagań produktu leczniczego, określonego przepisami prawa farmaceutycznego Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 4 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia do postępowań organów urzędowej kontroli żywności stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 123 k.p.a., w trakcie postępowania administracyjnego organ wydaje postanowienia, które dotyczą poszczególnych kwestii wynikających z toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy. Zgodnie z art. 31 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia GIS może zobowiązać podmiot do przedłożenia opinii, która jest niezbędna, aby GIS mógł zająć stanowisko, o którym mowa w art. 30 ust. 4. Skargę na to rozstrzygnięcie złożyła [...] Sp. z o.o. w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada, w pierwszej kolejności, dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), dalej zw. .p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Sanitarnego wydane na podstawie art. 31 w związku z art. 4 ww. ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia jest postanowieniem, a nie decyzją, gdyż zgodnie z treścią art. 123 § 1 i 2 k.p.a., w toku postępowania organ administracji wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie spraw, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Niewątpliwie postanowienie nakładające obowiązek przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych jest postanowieniem o charakterze dowodowym, wydawanym w toku sprawy, co oznacza, że nie kończy sprawy, ani nie rozstrzyga jej co do istoty. Na takie postanowienie zażalenie również nie przysługuje. Postanowienie wydane przez Głównego Inspektora Sanitarnego nie mieści się zatem w katalogu postanowień określonych w przytoczonym wyżej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. . W takiej sytuacji, stosownie do art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.