VII SA/Wa 2100/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2011 r. sprawy ze skargi Firmy Handlowo – Usługowej A. K. S. na pismo Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2010 nr [...] w przedmiocie stanowiska w sprawie wprowadzenia po raz pierwszy do obrotu produktu jako środka spożywczego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stronie skarżącej Firmie Handlowo – Usługowej A. K. S. kwotę 200 zł ( dwieście złotych) wpisu sądowego uiszczonego z tytułu wniesionej skargi. VIISA/Wa2100/10 UZASADNIENIE Skarżąca F. K., powołując się na art. 3 § 2 pkt 4 w zw. z art. 52 § 3 oraz art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) (dalej: ppsa) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o: 1) stwierdzenie niezgodności z prawem i bezskuteczności czynności, polegającej na zajęciu stanowiska, wyrażonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego w piśmie z dnia [...] lipca - 2010 r. w sprawie zgłoszenia produktu P., względnie ojej uchylenie; 2) zobowiązanie dokonania wpisu produktu P. do rejestru, o którym mowa w art. 31 ust. 5 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Faktycznie strona wniosła dwie skargi jedną dotyczącą stwierdzenie niezgodności z prawem i bezskuteczności czynności, polegającej na zajęciu stanowiska, wyrażonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego w piśmie z dnia [...] lipca - 2010 r. i drugą dot. bezczynności organu polegającego na niedokonaniu wpisu produktu do rejestru w w związku ze złożonym przez stronę powiadomieniem Głównego Inspektora Sanitarnego o zamiarze wprowadzenia po raz pierwszy do obrotu produktu pn. P. , wyprodukowanego przez C. w Holandii, jako suplement diety. W niniejszej sprawie Sąd rozpoznał skargę, w której Strona wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem względnie uchylenia stanowiska Głównego Inspektora Sanitarnego zawartego w piśmie z dnia [...] lipca - 2010 r. w sprawie zgłoszenia produktu P; Sprawa przedstawia się następująco: Pismem z dnia [...] listopada 2009 r., F. K. S. dokonała powiadomienia Głównego Inspektora Sanitarnego o zamiarze wprowadzenia po raz pierwszy do obrotu produktu pn. P., wyprodukowanego przez C. w Holandii, jako suplement diety. Główny Inspektor Sanitarny, działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia obowiązujące w dniu powiadomienia - postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009r.r, znak: [...] zobowiązał przedsiębiorcę do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, czy produkt pn. P. nie posiada właściwości produktu leczniczego określonego przepisami prawa farmaceutycznego, wskazując w uzasadnieniu, że czyni to ze względu na fakt, iż VII SA/Wa 2100/10 w składzie produktu stwierdzono składniki występujące w zarejestrowanych w Polsce produktach leczniczych oraz ze względu na brak regulacji prawnych określających wymagania dotyczące zawartości w suplementach substancji wykazujących efekt odżywczy lub inny fizjologiczny (innych niż witaminy i składniki mineralne), w tym maksymalne i minimalne ilości tych substancji. W odpowiedzi na powyższe postanowienie przedsiębiorca pismem z dnia 14 stycznia r., poinformował, że jest w posiadaniu opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, wydanej dla produktu pn. P. i zwraca się z prośbą o wykorzystanie jej dla potrzeb prowadzonego postępowania wyjaśniającego, przy czym zwrócił uwagę, że opinia została sporządzona przed zmianą oznakowania produktu. Przedstawiona przez stronę opinia Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] lipca 2009 r., znak: [...] wskazała, iż produkt pn. P. spełnia kryteria produktu leczniczego ze względu na: -1) obecność w produkcie ekstraktów z owocu palmy sabal oraz kory drzewa Muira Puama, substancji aktywnych wchodzących w skład zarejestrowanych w Polsce produktów leczniczych, ) wskazania sugerujące, iż produkt należy przyjmować w przypadkach zaburzeń sprawności seksualnej (erekcji), tj. podczas zaburzonej homeostazy organizmu. Wskazania te są typowe dla zarejestrowanych produktów leczniczych. Ponadto wpływ na podnoszenie poziomu testosteronu w organizmie, zdaniem Urzędu, dodatkowo sugeruje lecznicze właściwości opiniowanego produktu. Ponadto w treści opracowania opiniujący produkt podkreślił, iż przedłożona do oceny dokumentacja produktu nie zawiera charakterystyki użytych w produkcie substancji roślinnych (części roślin) oraz otrzymanych z nich ekstraktów zawartych w produkcie. Mimo, iż prezentacja i oznakowanie produktu pn. P. objętego powiadomieniem Skarżącej były odmienne od tego, którego dotyczyła przedstawiona opinia Urzędu stwierdzono, że nie jest to wystarczający czynnik do zakończenia postępowania w sprawie i zajęcie przez Głównego Inspektora Sanitarnego pozytywnego stanowiska w sprawie poprawności kwalifikacji produktu przez przedsiębiorcę do grupy suplementów diety. Wynikało to m. in. z faktu, iż strona nie dołożyła starań, aby uzyskać wyczerpującą i jednoznaczną opinię na temat produktu objętego powiadomieniem Skarżącej. VII SA/Wa 2100/10 Powyższe wątpliwości wyrażono w piśmie z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...] , wskazując konkretną podstawę prawną dla poparcia zastrzeżeń wystosowanych również w opinii Urzędu. Pismem z dnia [...] marca 2010 r., Skarżącą przesłała dokument potwierdzający notyfikację produktu w Belgii, wzór oznakowania oraz dokument producenta (C. ) dot. składu produktu pn. P., w którym jak wskazuje Główny Inspektor Sanitarny Inspektor, nie wykazano zawartości jakichkolwiek składników pochodzenia roślinnego. Z uwagi na powyższe Główny Inspektor Sanitarny pismem z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...] poinformował Skarżącą iż dostępna w sprawie dokumentacja dotycząca składu ilościowo jakościowego produktu oraz opinia Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych nie pozwalają na obecnym etapie postępowania aby uznać kwalifikację produktu pn. P. do grupy suplementów diety za prawidłową. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] lipca 2010 r., Skarżąca wystosowała do Głównego Inspektora Sanitarnego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez: wpis do rejestru prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego produktu pn. P., jako suplementu diety oraz zmianę stanowiska wyrażonego w piśmie z dnia [...] lipca 2010 r, w sprawie produktu P., jako niczym nieuzasadnionego i podważającego zaufanie do racjonalności organu w świetle dotychczas toczącego się postępowania. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...], Główny Inspektor Sanitarny poinformował Skarżącą, że ze względu na skład ilościowo - jakościowy produktu oraz jego przeznaczenie, a także ze względu na brak opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych stwierdzającej, że produkt objęty powiadomieniem Skarżącej nie spełnia wymagań produktu leczniczego, na obecnym etapie postępowania podtrzymuje stanowisko w sprawie wprowadzenia przedmiotowego produktu do obrotu jako suplementu diety. Skarżąca pismem z dnia [...] września 2010 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 3 ust. 3 pkt 39 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia w związku z art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. ; z 2008 r.. Nr 45, poz. 271 z póżn. zm.), i - przepisy postępowania: art. 7 i 77 § 1 kpa. VII SA/Wa 2100/10 W uzasadnieniu skarżąca podniosła, w oparciu o wybrane przepisy prawa krajowego i fragmenty orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, iż ze względu na fakt dopełnienia obowiązku powiadomienia Głównego Inspektora Sanitarnego, przedłożenia dokumentów potwierdzających notyfikację produktu jako suplementu diety w Belgii oraz opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w sprawie produktu P., Główny Inspektor Sanitarny powinien zająć pozytywne stanowisko w sprawie powiadomienia o zamiarze wprowadzenia po raz pierwszy do obrotu przedmiotowego produktu oraz uwzględnić ten fakt w rejestrze prowadzonym na podstawie art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Odnosząc się do skargi i zarzutów w niej przedstawionych Główny Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi przedstawiając następujące stanowisko w sprawie. Główny Inspektor Sanitarny wskazał, że każdy produkt objęty powiadomieniem o zamiarze wprowadzenia po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega umieszczeniu w rejestrze, ze względu na sam fakt powiadomienia. Samo umieszczenie produktu w rejestrze nie oznacza jednak, tak jak w przypadku produktu pn. P., że przedsiębiorca dokonał właściwej kwalifikacji i że określony produkt spełnia szczegółowe wymagania przewidziane dla danej grupy środków spożywczych, np. suplementów diety. Zdaniem Głównego Inspektora Sanitarnego, Skarżąca od momentu złożenia powiadomienia o zamiarze wprowadzenia produktu do obrotu do momentu złożenia skargi nie przedłożyła rzetelnych dokumentów potwierdzających skład ilościowo -jakościowy produktu. Podkreślił, że właśnie brak tych podstawowych informacji w dużym stopniu przyczynił się do wydania przez Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych wspominanej powyżej negatywnej opinii z dnia [...] lipca 2009 r., znak: [...]. Główny Inspektor Sanitarny nie wykluczył, iż stosowanie ww. produktu [...] jako suplementu diety, będzie stwarzało niebezpieczeństwa dla zdrowia i/lub życia konsumentów. Tym bardziej, że stosowanie nawet niskich dawek substancji wykazującej działanie lecznicze nie wyklucza efektu terapeutycznego. Niepewność uniemożliwiająca wykluczenie ryzyka stosowania przez populację takich produktów nie może sprzyjać wprowadzaniu na rynek produktów o wątpliwym poziomie bezpieczeństwa. Stąd też przy rozstrzyganiu kwalifikacji danego produktu brane są pod uwagę w głównej mierze: skład ilościowy i jakościowy, sposób użycia, stan wiedzy na VII SA/Wa 2100/10 temat składników i ewentualnego ich oddziaływania farmakologicznego oraz ryzyko dla zdrowia docelowej grupy konsumentów, a także poziomu ich wiedzy na temat produktu. Organ przywołał w tym miejscu wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 9.06.2005 r" w sprawach połączonych C-211/03, C-299/03 oraz C-316/03 do C-318/03 (swobodny przepływ towarów - rozróżnienie pomiędzy produktami leczniczymi a środkami spożywczymi). W orzeczeniu tym Europejski Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że cyt.;" W celu stwierdzenia, czy produkt należy zakwalifikować jako produkt leczniczy, czy jako środek spożywczy w rozumieniu prawa wspólnotowego, właściwy organ krajowy powinien rozstrzygać indywidualnie w zależności od przypadku, mając na uwadze ogół cech charakterystycznych produktu, a w szczególności jego skład, jego właściwości farmakologiczne - jakie można ustalić w oparciu o aktualny stan wiedzy naukowej - jego sposób użycia, zasiąg jego dystrybucji, wiedza na jego temat wśród konsumentów oraz ryzyka związane z jego zastosowaniem (...)- pkt 30. Wynika z tego, że w stosunku do produktu, który spełnia warunki kwalifikacji zarówno jako środek spożywczy, jako produkt leczniczy, stosuje się wyłącznie przepisy prawa wspólnotowego dotyczące produktów leczniczych (...)-pkt 43. " W piśmie z dnia [...] lutego 2011r. będącym uzupełnieniem skargi pełnomocnik strony podtrzymał twierdzenia i żądania zawarte w skardze na czynności Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2010 r. Zdaniem pełnomocnika strony była ona wzywana do przedłożenia wymaganych dokumentów i wyjaśnień i je składała. Ponadto Główny Inspektor Sanitarny nie odniósł się do charakteru opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych z dnia [...] lipca 2009 r. a zobowiązany był do jej oceny oraz, bardziej ogólnie, że zobowiązany był do prowadzenia postępowania wyjaśniającego zgodnie z zasadami przewidzianymi w kpa. Główny Inspektor w szczególności nie dokonał oceny dowodu w postaci opinii ani nie podjął czynności zmierzających do jego uzupełnienia, co byłoby uzasadnione, jeśli po uzyskaniu opinii miał nadal wątpliwości, które skłoniły go do wszczęcia postępowania wyjaśniającego. Nie odniósł się też do zarzutu, że nie wyjaśnił też motywów swojego stanowiska w świetle obowiązującego prawa ani podstaw prawnych z zakresu prawa materialnego do zajęcia stanowiska. Strona podniosła, że w piśmie z dnia [...] sierpnia 2010 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do naruszenia prawa Głównego Inspektora podał, że przedmiotowy produkt "spełnia kryteria produktu leczniczego z uwagi na obecność w składzie ekstraktu z owoców palmy sabal oraz z kory drzewa Muira Puama - substancji aktywnych wchodzących w skład zarejestrowanych w Polsce produktów leczniczych". Był to, jak wskazano w skardze, jedyny argument o charakterze merytorycznym, jakiego VII SA/Wa2100/10 GIS użył, żeby "podtrzymać swoje stanowisko" zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. Dopiero na etapie odpowiedzi na skargę wskazał istotną część tej okoliczności, jakie właściwie produkty lecznicze zawierają przedmiotowe ekstrakty (na marginesie, nie było przedmiotem badania GIS, czy na rynku są suplementy diety zawierające ww. ekstrakty). GIS nie odniósł się natomiast do zarzutów dotyczących logiki tego wnioskowania podnoszonych przez stronę w toku postępowania i zasadnych w świetle cytowanego w skardze orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z orzecznictwa tego wynika jasno, że sama obecność tych samych substancji aktywnych, co w produktach leczniczych, ani tych samych ziół, nie może przesądzać o zakwalifikowaniu produktu jako produktu leczniczego. GIS, że P. nie można "zaliczyć do grupy suplementów diety", to należy stwierdzić, że nie odniósł tego stwierdzenia do definicji "suplementu diety" zawartej w art. 3 ust. 3 pkt 39 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225zpóźn. zm.). Zdaniem strony organ nie przeprowadził należycie postępowania wyjaśniającego pomimo, że w orzecznictwie można znaleźć liczne wskazówki, które okoliczności w szczególności można zbadać, aby stwierdzić, że produkt kwalifikuje się właśnie jako produkt leczniczy. Zdaniem strony z pisma GIS nie wynika, aby badał on lub oceniał materiał dowodowy. Brak prowadzenia postępowania wyjaśniającego I dokonania oceny dowodów nie da się usprawiedliwić tym, że "strona nie dołożyła starań, aby uzyskać ,pozytywną' opinię Urzędu Rejestracji", wobec, przede wszystkim, charakteru tej opinii (dowód w sprawie), obowiązków przewidzianych w art. 7 I 77 kpa I art. 8 i 9 kpa, jak też wobec podnoszonej w skardze zasady swobodnego przepływu towarów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis zawarty w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) wymienia przypadki podlegające kontroli sądu. Kontroli sądu podlegają: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; VII SA/Wa 2100/10 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sądy administracyjne kontrolują również akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej i akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż ww., podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z treści skargi, pism skarżącego wynika, że zaskarżył pismo Głównego Inspektor Sanitarny z dnia [...] lipca 2010 r, znak: [....] którym organ poinformował skarżącą, iż dostępna w sprawie dokumentacja dotycząca składu ilościowo jakościowego produktu oraz opinia Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych nie pozwalają na obecnym etapie postępowania aby uznać kwalifikację produktu pn. P. do grupy suplementów diety za prawidłową. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1- 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002, Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej powoływanej jako p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Przez akty lub czynności organu administracji publicznej, o których mowa w art.3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. należy rozumieć działania materialno-techniczne podjęte przez szeroko rozumiane organy administracji publicznej w sprawach o charakterze publicznoprawnym, w stosunku do indywidualnie oznaczonych podmiotów, dotyczące stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, dla załatwienia których nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. Skoro akt lub VII SA/Wa 2100/10 czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, to konieczne jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek (zob. A. Kabat (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, str. 24-27 i powołane tam orzecznictwo). Musi więc istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku. Z przedstawionego wyżej stany faktycznego sprawy oraz powyższych wyjaśnień wynika jednoznacznie, że nie można uznać skarżonego pisma Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2010r. jako decyzji administracyjnej. Sprawa udzielenia informacji lub wyjaśnień w tym trybie nie należy do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika jednak z treści pisma z dnia z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...] poinformował skarżącą, iż dostępna w sprawie dokumentacja dotycząca składu ilościowo jakościowego produktu oraz opinia Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych nie pozwalają na obecnym etapie postępowania aby uznać kwalifikację produktu pn. P. do grupy suplementów diety za prawidłową nie kończąc w tej sprawie postępowania wyjaśniającego, które mogłoby zakończyć się ewentualnym wpisem do rejestru, mogłoby również na podstawie art. 32 ust.1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia w przypadku stwierdzenia, że środek spożywczy, o którym mowa w art. 29 ust. 1, niespełniający wymagań określonych dla tego środka, znajduje się w obrocie doprowadzić do podjęcia przez właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny decyzję o czasowym wstrzymaniu wprowadzania tego środka spożywczego do obrotu lub wycofaniu z obrotu do czasu zakończenia postępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 1 cyt. ustawy. Nie można więc uznać dopuszczalności skargi na w/w pismo Głównego Inspektora Sanitarnego, który podjął jedynie postępowanie wyjaśniające nie dokonując stosownych adnotacji w prowadzonym przez niego rejestrze produktów spożywczych wprowadzanych po raz pierwszy do obrotu. Nadmienić należy, że Sąd, w tym składzie orzekającym, rozpatrując sprawę ze skargi Firmy Handlowo - Usługowej A. K. S. w przedmiocie bezczynności Głównego Inspektora Sanitarnego wyrokiem z dnia 1 marca 2011r. Sygn VIISA/Wa2100/10 akt VII SAB/Wa 177/10 zobowiązał Głównego Inspektora Sanitarnego do dokonania wpisu produktu P. do prowadzonego przez niego Rejestru produktów objętych powiadomieniem o pierwszym wprowadzeniu do obrotu uznając, że czynność faktyczna polegająca na dokonaniu rejestracji produktu spożywczego (suplementu diety) wprowadzanego po raz pierwszy do obrotu jest czynnością o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) skargę odrzucił.