VII SA/Wa 2100/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy Handlowo-Usługowej A. K. S. na pismo Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska w sprawie wprowadzenia po raz pierwszy do obrotu produktu jako środka spożywczego postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w uzasadnieniu postanowienia z dnia 1 marca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2100/10 w ten sposób, że na stronie 3 w wersie 6,7 zamiast "Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego" wpisać "Główny Inspektor Sanitarny". Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie natomiast z art. 166 p.p.s.a do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. Sprostowanie może sąd postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 ). Przedmiotem sprostowania może być każde orzeczenie. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości występujące w samej sentencji, jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia może nastąpić z urzędu, jeżeli sąd stwierdzi występujące w nim niedokładności. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2011r., sygn. akt II OSK 1488/10). W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia Sądu z dnia 1 marca 2011 r. na stronie 3 w wersie 6,7 błędnie wpisano nazwę organu, którego akt podlegał badaniu przez Sąd. Błąd ten ma charakter oczywistej omyłki, o której mowa w ww. przepisie. Z tego też względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.