VII SA/Wa 2103/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na czynność Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2023 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia numeru porządkowego budynku postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącemu S. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z 12 stycznia 2024 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 18 stycznia 2024 r., S. S. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na czynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie ustalenia numeru porządkowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie. Wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że skarżący odebrał zawiadomienie w dniu 6 grudnia 2023 r. Postanowieniem z dnia 21 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. S. Następnie w wyniku wniesionego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 sierpnia 2024 r. uchylił postanowienie WSA z dnia 21 marca 2024 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie ustalenia numeru porządkowego budynku. Podstawę prawną ustalenia numeru porządkowego stanowi przepis art. 47a ust. ust. 5 ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2023 r., poz. 1752 ze zm.). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że czynność właściwego organu gminy, polegająca na nadaniu lub zmianie numeru porządkowego nieruchomości nie następuje w drodze decyzji, czy postanowienia, ale ma charakter czynności materialno-technicznej. Postępowanie w tym przedmiocie jest uproszczone i ma w założeniu jedynie sprowadzać się do odpowiedniego oznaczenia nieruchomości m.in. w oparciu o aktualny stan faktyczny i prawny wynikający z odpowiednich dokumentów (por. wyrok NSA z 1 lutego 2008 r., sygn. I OSK 6/07 dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Kontrola sądowoadministracyjna tego typu czynności odbywa się zatem na zasadach przewidzianych dla czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Tym samym przy ocenie dopuszczalności skargi zastosowanie znajduje przepis art. 52 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W przedmiotowej sprawie zawiadomienie o ustaleniu numeru porządkowego zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 6 grudnia 2023 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 5 stycznia 2024 r. Podkreślić należy, że w ww. zawiadomienie zawierało pouczenie o tym, że czynność organu podlega kontroli sądów administracyjnych, a skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o podjęciu czynności. Mimo tego, skarżący pismem z dnia 11 grudnia 2023 r. wniósł do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe, organ pismem z dnia 5 stycznia 2024 r. poinformował skarżącego, że przepis dotyczący tego trybu odwoławczego nie obowiązuje od 1 czerwca 2017 r. Organ w ww. piśmie ponownie pouczył i zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie czy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa potraktować jako skargę do WSA. W odpowiedzi na powyższe skarżący nadesłał pismo z dnia 15 stycznia 2024 r. do którego załączył skargę do WSA. Pismo to zostało wniesione po upływie ustawowego terminu. Wina skarżącego w uchybieniu terminu polega na niedokładnym przeczytaniu pouczenia zawartego w zawiadomieniu z dnia 29 listopada 2023 r. i w konsekwencji nieprawidłowym zaskarżeniu ww. czynności. W ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności świadczące o tym, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Stwierdzić należy, że okoliczność złożenia przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa w piśmie z dnia 11 grudnia 2023 r. pozostaje bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie, ponieważ jego wniesienie nie było obligatoryjne do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe i uznając, że S. S. nie uprawdopodobnił, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.