VII SA/Wa 2105/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. W. pełnomocnika z urzędu W. C. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. W. kwotę 120 zł oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy). W dniu 22 czerwca 2017 r., zapadł w niniejszej sprawie wyrok oddalający skargę W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30 czerwca 2016 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W dniu 27 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie, pełnomocnik złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz złożono oświadczenie co do tego, że udzielona pomoc prawna nie została pokryta w całości lub w jakiejkolwiek części. W sprawie zważono, co następuje. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat P. W. reprezentował skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (koszty zastępstwa procesowego w tym zakresie zostały przyznane na mocy postanowienia z dnia 2 sierpnia 2017 r.). Natomiast czynnościami podjętymi przez ustanowionego z urzędu adwokata występującego w postępowaniu sądowo-administracyjnym na etapie drugiej instancji było sporządzenie i wniesienie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem: 1) nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; 2) wartości przedmiotu sprawy; 3) wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; 4) stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Z uwagi na fakt, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie nie jest ani należność pieniężna, ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, ale postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, stawka maksymalna wynagrodzenia adwokata świadczącego pomoc prawną z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi – stosownie do § § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c) ww. rozporządzenia – 240 zł. Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b) cyt. rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W ocenie rozpoznającego wniosek, po uwzględnieniu okoliczności wskazanych w § 4 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia, należy ustalić opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu w wysokości opłaty określonej w rozdziałach 2-4, biorąc za podstawę 50% opłaty (pełnomocnik prowadził sprawę na etapie pierwszej instancji). Tym samym opłata za czynności adwokata ustanowionego z urzędu, w zakresie sporządzenia i wniesienia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi 120 zł. (50% z kwoty 240 zł.), przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 41,40 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.