VII SA/Wa 2108/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2013 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej skargę oddala Prezydent Miasta [...]decyzją z dnia [...]maja 2012 r., nr [...], na podstawie art. 11a ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 193 z 2008 r. poz. 1194 ze zm., zwanej dalej spec ustawą drogową), po rozpatrzeniu wniosku Miasta [...]: I. zezwolił na realizację inwestycji drogowej p.n. budowa ulicy [...]i [...]w [...]oraz budowę kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, sieci wodociągowej wraz z przyłączami do granic posesji, na działkach oznaczonych przed podziałem nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]; a po podziale [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], II. zatwierdził projekt podziału nieruchomości, III. zatwierdził projekt budowlany przedmiotowej inwestycji oraz w punkcie IV decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności zgodnie z art. 17 spec ustawy drogowej. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dniu [...]marca 2012 r. wpłynął wniosek pełnomocnika Miasta [...]o wydanie decyzji zezwalającej na realizację ww. inwestycji drogowej. Podniósł, że ze względu na poszerzenie pasa drogowego inwestycja realizowana jest na podstawie ustawy o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Ulice [...]i [...]są drogami gminnymi, zatem organem właściwym do wydania decyzji, zgodnie z art. 11a ust. 1 spec ustawy drogowej, jest Prezydent Miasta [...]. Zgodnie z art. 11d ust. 1 spec ustawy drogowej dołączono: opinię Zarządu Województwa [...], opinię [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, opinię Prezydenta Miasta [...], komplet map z przebiegiem drogi i z zaprojektowanym podziałem nieruchomości, analizę powiązania drogi z innymi drogami, cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Projekt budowlany sprawdzono pod względem wymagań określonych w art. 32 ust. 1 i 4, art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133). Analizując wniosek ustalono, że przedmiotowa inwestycja polega na budowie drogi o odcinku krótszym niż 1 km. Zatem planowane przedsięwzięcie nie należy do kategorii przedsięwzięć określonych w art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z 2008r. ze zm.) oraz nie znajduje się na terenie obszaru "[...]", a więc nie wymaga przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Prezydent Miasta [...]podniósł, iż wypełniono obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu, określony w art. 11d ust. 5 i ust. 6 spec ustawy drogowej. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie doręczono wnioskodawcy, właścicielom, użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji na adres wskazany w katastrze nieruchomości, a pozostałe strony zawiadomiono poprzez zamieszczenie obwieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta [...]oraz na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu Miasta w [...]. Na skutek tego w dniu [...]maja 2012 r. wpłynęło pismo od mieszkańców, którzy oświadczyli, że nie wyrażają zgody na budowę ulicy zgodnie z przedstawionymi w dokumentacji założeniami. Organ pierwszej instancji wskazał, że ulica [...]stanowi połączenie ulic: [...],[...]i [...]z ulicą [...], będącą jednocześnie drogą wojewódzką nr [...] ([...]-[...]); ulica [...]na odcinku ul. [...]- ul. [...]została zaprojektowana jako 6,0 m jezdnia z obustronnymi chodnikami, ponieważ ma za zadanie zapewnić bezpieczeństwo mieszkańcom i pieszym na włączeniu drogi dojazdowej z drogą wojewódzką. W takich przypadkach niewskazane jest stosowanie ciągów pieszo - jezdnych, które mogą powodować niebezpieczeństwo kolizji i wypadków z udziałem pieszych. Na tym odcinku jest największe natężenie ruchu pojazdów, ze względu na ruch zbiorczy z ulic [...]i [...]. Również ze względu na duże zagęszczenie zjazdów indywidualnych na początku ul. [...]niewskazane jest zastosowanie ciągu pieszo - jezdnego. Ze względu na skrzyżowanie z ulicą [...], aby zapewnić bezpieczeństwo i widoczność, jezdnia powinna zostać w układzie okrawężnikowanym przynajmniej na długości 15 m, natomiast z ulicą [...]przynajmniej 25 m, co pozostawia bardzo krótki odcinek ciągu pieszo - jezdnego. Ulica [...]zaprojektowana jest jako droga o podobnych parametrach jak ulica [...], która ma mniejsze znaczenie w układzie komunikacyjnym, a wybudowana jest jako jezdnia o szer. 6,0 m z jednostronnym chodnikiem. Ponadto parkowanie pojazdów na początkowym odcinku wprowadzi chaos, ograniczy bezpieczeństwo i widoczność. Projektowany układ komunikacyjny ma zapewnić dojazd do posesji znajdujących się na opracowywanym terenie, umożliwić i zapewnić bezpieczny ruch pieszym. Projektowany układ komunikacyjny poprawi zdecydowanie warunki poruszania się na terenie objętym opracowaniem oraz zapewni pełną obsługę komunikacyjną otoczenia. Wojewoda [...]decyzją z dnia [...]lipca 2012 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 ust. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm., zwanej dalej K.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania E. P. oraz S. B., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]maja 2012 r., nr [...]. W uzasadnieniu wskazał, że na zasadzie art. 11d ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, organ pierwszej instancji pismem z dnia [...]kwietnia 2012 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego na wniosek pełnomocnika Miasta [...]z dnia [...]marca 2012 r. o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej polegającej na budowie ulicy [...]i [...]w [...]. Z aktami sprawy i zakresem wskazanego zamierzenia inwestycyjnego można było się zapoznać w Wydziale Architektury i Budownictwa urzędu Miasta w [...]. Uwagi i wnioski można było składać w terminie 14 dni od daty podania niniejszej informacji do publicznej wiadomości. Na stronie Biuletynu Informacji Publicznej oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta w [...]na okres 14 dni zamieszczone zostało obwieszczenie z dnia [...]kwietnia 2012 r. organu pierwszej instancji o wszczęciu postępowania administracyjnego. Przedmiotowe ogłoszenie opublikowano w prasie lokalnej. Mieszkańcy ulicy [...]i [...]w [...]w piśmie z dnia [...]maja 2012 r. wnieśli o "uwzględnienie w projekcie budowy ulicy [...]naszych uwag przekazanych pismem z dnia [...].05.2012 r. (...) nie wyrażamy zgody na budowę ulicy zgodnie z przedstawionymi w niej założeniami" oraz "prosimy o wyznaczenie terminu spotkania z mieszkańcami (zgodnie z deklaracją Pana Prezydenta celem zakończenia negocjacji dotyczących docelowego projektu budowy ul. [...]". W piśmie z dnia [...]maja 2012 r. projektant złożył wyjaśnienia dotyczące projekty budowy ul. [...]i ul. [...]w [...]. Prezydent Miasta [...]decyzją z dnia [...]maja 2012 r. zezwolił na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie ulicy [...]i [...]w [...]oraz budowie kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej i sieci wodociągowej wraz z przyłączami do granic posesji, zatwierdził projekt podziału nieruchomości, zatwierdził projekt budowlany przedmiotowej inwestycji dla inwestora - Miasta [...]. Na zasadzie art. 11f ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, organ pierwszej instancji pismem z dnia [...]maja 2012 r. zawiadomił strony postępowania o wydaniu powyższej decyzji. Na stronie Biuletynu Informacji Publicznej i na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta w [...], na okres 14 dni zamieszczone zostało obwieszczenie organu pierwszej instancji o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej. Powyższe obwieszczenie opublikowano w prasie lokalnej. E. P. i S. B. w odwołaniu od powyższej decyzji z dnia [...]maja 2012 r. wnieśli "Nie wyrażam zgody na przebieg drogi przedstawiony w projekcie dot. Budowy ulicy [...]i [...]w [...]. (...) Skarżonej decyzji zarzucam naruszenie przepisów procedury administracyjnej poprzez prowadzenie przedmiotowego postępowania z pominięciem zapewnienia czynnego w nim udziału stronom oraz osobom (mieszkańcom), których posesje znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji. (...) Proszę o uchylenie tej decyzji i ponowne dokonanie dokładnej analizy całego postępowania, tj. podania wszystkich nazwisk, numerów działek z powierzchnią pod drogę i chodniki". Organ odwoławczy stwierdził, że jak wynika z zebranego materiału dowodowego w sprawie Miasto [...]spełniło warunki wymagane w procedurze ubiegania się o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej stosownie do treści art. 11d ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Inwestor do wniosku o wydanie decyzji o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej załączył: wycinek mapy zasadniczej m. O. w skali 1:500 przedstawiający proponowany przebieg drogi gminnej, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu; analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi; mapę zawierającą projekt podziału nieruchomości - działki nr ew. [...],[...],[...]sporządzone zgodnie z przepisami o gospodarce nieruchomościami; określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu. Zarząd Województwa [...]w [...], pismem z dnia [...]lutego 2012 r., znak [...] pozytywnie zaopiniował materiały do wniosku o uzyskanie "decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej" w zakresie budowy ul. [...]i [...]w [...]. Pismem z dnia [...]marca 2012 r., znak [...] Prezydent Miasta [...]jako Zarządca Dróg zaopiniował pozytywnie materiały do wniosku o uzyskanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w zakresie budowy ulicy [...]i ulicy [...]w [...]. [...]Wojewódzki Konserwator Zabytków pismem z dnia [...] marca 2012 r., znak [...] zaopiniował pozytywnie realizację zamierzonej inwestycji. Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]utrzymało w mocy decyzję z dnia [...].05.2010 r., nr [...] (znak [...]) Prezydenta Miasta [...]o środowiskowych uwarunkowaniach. Stosownie do treści art. 17 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, organ pierwszej instancji wprowadził zapis w kontrolowanej decyzji: ,,IV. Nadaję niniejszej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności (...)"'. Organ pierwszej instancji doręczył decyzję wnioskodawcy, zaś pozostałe osoby zawiadomił o wydanej decyzji w drodze obwieszczenia, które zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miasta w [...], zamieszczone na stronie Biuletynu Informacji Publicznej ww. jednostki samorządu terytorialnego. Byli właściciele nieruchomości otrzymali zawiadomienie informujące o wydanej decyzji. Odnosząc się do zarzutu Skarżących, podniesionego w odwołaniach, polegającego na: "braku zapewnienia stronom postępowania czynnego w nim udziału" oraz informującym: "Pismem z dnia [...].05.2012 r. znacząca część mieszkańców ulicy [...]nic wyraziła zgody na budowę ulicy [...]zgodnie z projektem załączonym do akt przedmiotowej sprawy prosząc jednocześnie Prezydenta [...]o wyznaczenie terminu spotkania z mieszkańcami celem zakończenia uzgodnień doi. projektu ulicy" - organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji dopełnił obowiązków wynikających z art. 11 d ust.5 i art. 11 f ust.3 ww. ustawy. Treść art. 11f ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych informuje jakie elementy zawiera decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 6 spec ustawy drogowej "oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego". Dlatego zarzut braku "podania wszystkich nazwisk, numerów działek z powierzchnią pod drogę i chodniki" nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Zgodnie z punktem II decyzji organ pierwszej instancji ,,II. Zatwierdził projekt podziału nieruchomości, zaewidencjonowany w Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...]w dniu [...] lutego 2012 r. pod numerem [...]" ujawniając trzy nieruchomości objęte podziałem, tj. działki nr ew. [...],[...],[...]. E. P. stwierdziła w odwołaniu, iż ,,Planowana inwestycja - budowa ulicy [...]- wg projektu będzie przebiegała wzdłuż granicy mojej posesji (działka ewidencyjna nr [...])". Organ odwoławczy stwierdził, że tym bardziej niezrozumiałe jest zainteresowanie (pismo z dnia [...].06.2012 r.) E. P. "działką o nr [...] o pow.353 m² (ul. [...]) przeznaczonej pod drogę", która stanowi własność Miasta [...], a która w ocenie Skarżącej ,,posiada wgrodzenie w pas drogowy około 150 m² ". Z kolei działka nr ew. [...] użytkowana jako droga, a będąca własnością S. B. objęta jest planowaną inwestycją. Natomiast działka nr ew. [...]nie podlega ani zajęciu, ani podziałowi. W piśmie z dnia [...]lipca 2012 r. E. P. wskazała, że: ,,zostały nam zabrane grunty, sprawa dotyczy budowy drogi krajowej Nr [...]na odcinku ul. [...]. (...) Jest to działanie niesprawiedliwe, w jaki sposób została zaprojektowana droga, przez Urząd Miasta [...], że za grunty którym zapłacono już wcześniej (we wcześniejszych latach) dodaje im się i powiększa działki, a innym uszczupla i zabiera. (...) Delegatura Urzędu Wojewódzkiego w [...]już z samego pisma powinna bezwzględnie wszcząć postępowanie kontrolne Wydziału Geodezji i Architektury w Urzędzie Miasta [...] (...)". Organ odwoławczy wskazał, że powyższe nie stanowi przedmiotu postępowania wynikającego z ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Organy administracji architektoniczno-budowlanej obu instancji, rozpatrując wniosek złożony na podstawie powyższej ustawy, wykonują zadania w skazane przedmiotową ustawą. Ustawodawca wprowadzając w życie ww. ustawę przesądził o jej celowości, tj. uproszczeniu i przyspieszeniu procedury związanej z uzyskaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Organ odwoławczy wskazał, że na terenie objętym planowaną inwestycją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części miasta [...]- rejon "[...]" uchwalony Uchwałą Nr [...]Rady Miejskiej w [...]z dnia [...] listopada 2004 r. (publ. Dz.Urz.Woj. [...]Nr [...], poz. [...]z 2004 r.). Zgodnie z tekstem ww. plan ustała: Dział II. Rozdział 3 - Ustalenia szczegółowe dla terenów komunikacji - § 48 (str.28) "Plan wprowadza następujące ustalenia dla budowli komunikacji kołowej publicznej: -Lp.51: Symbol: [...]; Funkcja: Dojazdowa: Minimalna szerokość w liniach rozgraniczających (m): Istniejąca; Liczba pasm ruchu: 1x2; -Lp.53; Symbol: [...]; Funkcja: Dojazdowa; Minimalna szerokość w liniach rozgraniczających (m): Istniejąca; Liczba pasm ruchu: 1x2" - dla ulicy [...]oraz ,,-Lp.52; Symbol: [...]; Funkcja: Dojazdowa; Minimalna szerokość w liniach rozgraniczających (m): 10; Liczba pasm ruchu: 1x2 " - dla ulicy [...]. Organ odwoławczy stwierdził, że ustalenia planu stanowią wskazówkę dla inwestycji drogowej podejmowanej w ramach ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, ale nie obowiązek. Projektant zaprojektował szerokość ulicy [...]zmienną od 9,30 do 10,65 m ulicy [...]w liniach rozgraniczających. Natomiast szerokość ulicy [...]wynosi w liniach rozgraniczających 8,00 m, tj. po granicy własności nieruchomości mieszkańców ulicy [...]. Biorąc pod uwagę powyższe orzekł jak w sentencji decyzji. Na powyższą decyzję Wojewody [...]z dnia [...]lipca 2012 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli E. P. oraz S. B.. W uzasadnieniu swojej skargi S. B. wskazał, że realizacja inwestycji nie jest zgodna z jego oczekiwaniami i nie wyraża zgody na budowę jezdni przy ul. [...]i u. [...]w założonych parametrach. W uzasadnieniu swojej skargi E. P. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 11 d ust. 6 pkt 1 spec ustawy drogowej, poprzez przyjęcie, iż organ pierwszej instancji prawidłowo zawiadomił ją o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie oraz o wydaniu decyzji z dnia [...]maja 2012 r., nr [...]; - art. 17 ust. 1 spec ustawy drogowej, poprzez przyjęcie, iż organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy nadał swojej decyzji z dnia [...]maja 2012 r. rygor natychmiastowej wykonalności; oraz przepisów postępowania administracyjnego, tj.: - art. 7, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 K.p.a. poprzez pominięcie w skarżonej decyzji przez organ odwoławczy odniesienia się do zarzutów skarżących dot. naruszenia norm wynikających z ww. przepisów oraz nie podjęcie wszelkich możliwych kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz nie wyjaśnienie skarżącym w uzasadnieniu skarżonej decyzji wszystkich motywów podjętego rozstrzygnięcia; - art. 8 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej; - art. 10 § 1 K.p.a. poprzez niezapewnienie skarżącym czynnego udziału na etapie postępowania odwoławczego wskutek niepowiadomienia przed wydaniem decyzji o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Wojewoda [...]w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. odrzucił skargę S. B. (k:52 akt postępowania sądowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody [...]z dnia [...]lipca 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]maja 2012 r. którą organ ten – działając na podstawie art. 11a ust. 1 i art. 12 ust. 1 spec ustawy drogowej zatwierdził projekt budowlany i zezwolił na realizację inwestycji drogowej p.n. budowa ulicy [...]i [...]w [...]oraz budowę kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, sieci wodociągowej wraz z przyłączami do granic posesji, na działkach oznaczonych przed podziałem nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]; a po podziale [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] oraz zatwierdził projekt podziału nieruchomości i decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności zgodnie z art. 17 spec ustawy drogowej. Podkreślić należy, że celem spec ustawy drogowej, która ma charakter epizodyczny (obowiązuje do 31 grudnia 2020 r.). jest uproszczenie procedur dotyczących wydawania aktów administracyjnych warunkujących rozpoczęcie budowy drogi publicznej. Skróceniu czasu wydawania tych rozstrzygnięć służy przede wszystkim połączenie w jednej decyzji administracyjnej rozstrzyganie o ustaleniu lokalizacji drogi, zatwierdzanie podziału nieruchomości, przejmowanie jej na własność publiczną i zatwierdzanie projektu budowlanego stanowiące pozwolenie na budowę. W przepisach art. 11 d ust. 1 w punktach 1 - 9 spec ustawa drogowa wymienia enumeratywnie warunki, jakie powinien spełniać wniosek o lokalizację inwestycji drogowej, który zgodnie z art. 11 b ust. 1 winien być złożony po uzyskaniu opinii organów w nim wymienionych. Natomiast przepis art. 11 f ust. 1 spec ustawy drogowej w punktach 1 - 8 wskazuje elementy jakie decyzja ta winna zawierać. Zgodnie z art. 11d ust.1 spec ustawy drogowej wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności: 1) mapę w skali co najmniej 1:5.000 przedstawiającą proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu; 2) analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi; 3) mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami; 4) określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu; 5) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu; 6) opinie właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków - w odniesieniu do dóbr kultury chronionych na podstawie odrębnych przepisów, 7) wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne. Jak wynika z analizy akt sprawy, przedłożona przez inwestora dokumentacja spełnia ustawowe wymogi. Do wniosku dołączony został komplet dokumentów wymaganych na podstawie art. 11 d ust. 1 spec ustawy drogowej, jak również inwestor spełnił także obowiązek określony w art. 11 b ust. 1 spec ustawy, przedkładając stosowne opinie. Inwestor przedłożył: wycinek mapy zasadniczej m. O. w skali 1:500 przedstawiający proponowany przebieg drogi gminnej, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu; analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi; mapę zawierającą projekt podziału nieruchomości - działki nr ew. [...],[...],[...]sporządzone zgodnie z przepisami o gospodarce nieruchomościami; określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu oraz cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami oraz dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Projekt został wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, do projektu dołączono oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Ponadto Zarząd Województwa [...]w [...], pismem z dnia [...]lutego 2012 r., znak [...] pozytywnie zaopiniował materiały do wniosku o uzyskanie "decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej" w zakresie budowy ul. [...]i [...]w [...]. Pismem z dnia [...]marca 2012 r., znak [...] Prezydent Miasta [...]jako Zarządca Dróg zaopiniował pozytywnie materiały do wniosku o uzyskanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w zakresie budowy ulicy [...]i ulicy [...]w [...].[...]Wojewódzki Konserwator Zabytków pismem z dnia[...]marca 2012 r., znak [...]. zaopiniował pozytywnie realizację zamierzonej inwestycji. Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]utrzymało w mocy decyzję z dnia [...].05.2010 r., nr [...] (znak [...]) Prezydenta Miasta [...]o środowiskowych uwarunkowaniach. Zgodnie z art. 11f ust. 1 spec ustawy drogowej decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności: 1) wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii; 2) określenie linii rozgraniczających teren; 3) warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa; 4) wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich; 5) zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust. 1; 6) oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego; 7) zatwierdzenie projektu budowlanego; 8) w razie potrzeby inne ustalenia dotyczące: a) określenia szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych, b) określenia czasu użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych, c) określenia terminów rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania oraz tymczasowych obiektów budowlanych, d) określenia szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie, e) obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu, f) obowiązku przebudowy dróg innych kategorii, g) określenia ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązków, o których mowa w lit. e i f, h) zezwolenia na wykonanie obowiązków, o których mowa w lit. e i f. Dokonując z punktu widzenia cytowanego przepisu kontroli zaskarżonej decyzji, przede wszystkim wskazać trzeba na ugruntowane w orzecznictwie sądowo administracyjnym stanowisko, że przepisy spec ustawy drogowej nie upoważniają organów orzekających do oceny racjonalności czy słuszności rozwiązań projektowych przyjętych we wniosku o udzielanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 46/07 [w:] LEX nr 338845 został sformułowany pogląd, że "wojewoda pełni w procesie budowy drogi krajowej funkcję organu administracji, który jest zobowiązany wyłącznie do wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji i pozwolenia na budowę, nie jest natomiast upoważniony do wyznaczania i korygowania trasy inwestycji, ani też do zmiany proponowanych we wniosku rozwiązań. Inwestor samodzielnie dokonuje wyboru najbardziej korzystnych rozwiązań lokalizacyjnych i następnie techniczno-wykonawczych inwestycji". Rola organu wydającego przedmiotową decyzję sprowadza się zatem do opisania dyspozycji i uwarunkowań dla inwestycji drogowej w zakresie wskazanym w art. 11 f ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji. W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z art. 11c spec ustawy drogowej, do postępowań w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy. Konstrukcja obowiązujących w dacie orzekania przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji dowodzi, że uregulowane nią postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej toczyło się z wniosku, co powoduje związanie organów orzekających w tych sprawach treścią złożonego wniosku. W toku postępowania organy winne były zatem ocenić kompletność tego wniosku oraz ustalić czy spełniania on inne przesłanki określone przepisami ustawy, co w niniejszej sprawie organy uczyniły. Pozbawiony podstaw był także zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją wskazanych w petitum skargi przepisów postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu w oparciu o zgromadzone w sprawie dowody organy orzekające dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych i na ich podstawie wydały zgodną z przepisami prawa decyzję. Sąd nie dopatrzył się naruszenia zamieszczonej w art. 7 K.p.a. zasady wyrażania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli oraz w art. 8 K.p.a. zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz oddziaływania organów Państwa na świadomość i kulturę prawną obywateli. Brak było także podstaw do postawienia zaskarżonej decyzji zarzutu naruszenia art. 77 K.p.a. oraz art. 80 K.p.a. W ocenie Sądu także uzasadnienia decyzji organów obu instancji spełniają także wymogi wynikające z art. 107 § 3 K.p.a. Organ wywiązał się także z obowiązku zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania oraz o wydaniu decyzji – w drodze publicznych ogłoszeń. Mając powyższe na uwadze, skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.