VII SA/Wa 211/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. skargę oddala Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 k.p.a. odmówiono M. P. uchylenia ostatecznej decyzji tego organu z dnia [...] stycznia 2005 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2004 r. ([...]) o wniesieniu sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wymiany rynien, okien i ocieplenia budynku na działce nr [...] w P. Wojewoda wyjaśnił w uzasadnieniu, że wobec niesprecyzowania przez wnioskodawcę przesłanki wznowienia przeprowadził postępowanie pod kątem samodzielnego ustalenia przesłanki wznowienia postępowania, nie znalazł jednak podstaw do uchylenia w tym trybie decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania M. P. decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody, podkreślając w uzasadnieniu, że odnosząc się do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. podanej przez wnioskodawcę w odwołaniu, również nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji Wojewody. Wskazał, że przesłanka taka może zostać uwzględniona po prawomocnym orzeczeniu sądu lub innego organu, a postępowanie karne wszczęte z inicjatywy wnioskodawcy zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w [...], który utrzymał w mocy postanowienie Prokuratora Rejonowego w [...] umarzające śledztwo w sprawie poświadczenia nieprawdy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Nie doszło więc do sfałszowania dowodów zarzucanego w odwołaniu. Wobec powyższego utrzymano w mocy decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2005 r. M. P. złożył skargę na tę decyzję, ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zarzuty skargi stanowią powtórzenie argumentacji dotyczącej sprawy zgłoszenia zamiaru inwestycyjnego a następnie, nieuzasadnionego – zdaniem skarżącego – sprzeciwu przez właściwy organ. Jednakże zarzuty te nie mogły odnieść zamierzonego skutku, tj. powrotu do badania źródeł sprawy zakończonej ostateczną decyzją. Przedmiotem badania sądu administracyjnego w niniejszej sprawie nie są bowiem aspekty sprawy zgłoszenia zamiaru inwestycyjnego i sprzeciwu, a jedynie ocena decyzji wydanych przez organy administracji na skutek żądania przez skarżącego wznowienia postępowania. Postępowanie takie ma charakter nadzwyczajny, gdyż dotyczy ingerencji w ustalenia decyzji ostatecznej, którą zakończono postępowanie zwykłe. Zasad trwałości decyzji administracyjnych wyklucza powtórne badanie wydanych już decyzji ostatecznych, chyba że zajdą wyjątkowe okoliczności uzasadniające powrót do już zakończonej sprawy. Do takich okoliczności należą, w zakresie wznowienia postępowania, przesłanki wymienione w art. 145 k.p.a., a m.in. fałszerstwo dowodów, które stanowiły podstawę rozpoznania sprawy. Wbrew jednak twierdzeniom skarżącego, w postępowaniu karnym nie potwierdzono zarzutów zgłaszanych przez skarżącego, a Sąd Karny podtrzymał orzeczenie Prokuratora umarzające śledztwo w tej sprawie. Wobec prawomocnego orzeczenia Sądu Karnego, organy administracji nie mogły uwzględnić, że przesłanka fałszerstwa w sprawie administracyjnej zaistniała, a wobec braku podstaw do wskazania innych przesłanek wznowieniowych zasadnie odmówiły uchylenia decyzji będącej przedmiotem wznowienia. Nie sposób zatem zarzucić organom administracji naruszenia prawa w zaskarżonej decyzji czy też w poprzedzającym ją postępowaniu administracyjnym. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.