VII SA/Wa 2110/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2016 r. sprawy ze skargi G. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej G. J. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2012r. nr [...] na podstawie art. 157 § 1 i 2 oraz art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zmianami) - po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] marca 2009r. G. J. odmówił stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...].11.2008r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej B. R., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku usługowego oraz trzech szamb szczelnych na terenie działki nr ew. [...] we wsi [...], gmina [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] października 2008r. do Starosty [...] wpłynął wniosek B. R. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, szamba szczelnego oraz budynku usługowego (zmiany wniosku inwestor dokonał dnia [...].09.2008r.) na działce nr ew. [...] we wsi [...]. Starosta [...] decyzją nr [...] z dnia [...].11.2008r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji. W dniu [...] kwietnia 2009 r. do Wojewody [...] wpłynął wniosek G. J. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...].11.2008 r. Wnioskodawczyni domagała się uznania jej za stronę przedmiotowego postępowania oraz stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...].11.2008r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. zawiesił z urzędu postępowanie nieważnościowe do czasu zakończenia postępowania wznowionego przez Starostę [...], postanowieniem z dnia [...].02.2009 r., w sprawie ostatecznej decyzji Nr [...]z dnia [...] listopada 2008 r. Zawieszone postępowanie zostało podjęte postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r., po wydaniu przez Starostę [...] decyzji nr [...] z dnia [...] września 2009 r. odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...].11.2008r. Następnie Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. odmówił stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji Starosty [...]. Od powyższej decyzji G. J. wniosła odwołanie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2010 r., uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Wojewodę [...]. Wojewoda [...], ponownie rozpatrując sprawę, uznał G. J. za stronę przedmiotowego postępowania. Stwierdził, że ponowna analiza zgromadzonej dokumentacji wykazała, że usytuowanie oraz rozmiary planowanego obiektu ograniczają możliwość zagospodarowania działki nr ew. [...], w zakresie określonym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Ograniczenie to wystąpić może przy ewentualnej budowie nowych obiektów z pomieszczeniami na stały pobyt ludzi, przy konieczności spełnienia wymogu określonego w § 13 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, dotyczących oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi i skutkować może koniecznością odsunięcia projektowanego obiektu na odległość większą niż 4 m, dopuszczalne na mocy przepisu § 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia. Przepis § 23 ww. rozporządzenia potwierdza również oddziaływanie planowanej inwestycji na teren działki G. J., gdyż odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz co najmniej 3 m od granicy z działką sąsiednią. Skutkuje to koniecznością odsunięcia ewentualnej zabudowy na działce nr [...] na odległość 4 m od granicy (dotyczy to również ściany bez otworów okiennych i drzwiowych). W świetle § 36 ust 3 rozporządzenia dotyczącego pokryw i wylotów wentylacyjnych (w projekcie jest 2x10 m3) odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, dołów ustępów nieskanalizowanych o pojemności powyżej 10 m3 do 50 m3 powinny wynosić co najmniej: 1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń wymienionych w ust. 1 pkt 1 - 30 m, 2) od granicy działki sąsiedniej - 7,5 m. Zatem usytuowanie projektowanych zbiorników może mieć wpływ na zagospodarowanie działki sąsiedniej nr ew. [...]. G. J. jako właścicielka działki nr ew. [...] (o urządzonej księdze wieczystej [...]) znajdującej się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji, jest stroną w postępowaniu dotyczącym decyzji Starosty [...] nr [...]z dnia [...].11.2008r. Przesłanka braku udziału strony w postępowaniu była rozpatrywana w trybie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Uchybienie polegające na braku udziału strony w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] nie jest przyczyną do stwierdzenia nieważności tej decyzji w trybie art. 156 § 1 k.p.a. W decyzji Starosty [...] z dnia [...].11.2008r. podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późniejszymi zmianami) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) . Wojewoda [...] uznał, że działka nr ew. [...] należąca do skarżącej, granicząca bezpośrednio z działką inwestycyjną nr ew. [...] znajduje się w obszarze oddziaływania, wyznaczonego zgodnie z przepisem art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Zdaniem organu nadzorczego decyzja Starosty [...] z dnia [...].11.2008r., nie narusza w sposób rażący przepisów art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 33 ust. 2 pkt 2 i 3. Inwestor B. R. złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością inwestycyjną (dz. nr ew. [...]) na cele budowlane.) Decyzja o warunkach zabudowy nie była wymagana, gdyż dla przedmiotowego terenu obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony Uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] lutego 2007 roku, w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] w granicach administracyjnych, Gmina [...], z wyłączeniem terenów objętych granicami miejscowych planów: uchwała nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2000r., uchwała nr [...]Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., uchwała nr [...]Rady Gminy [...] z dnia [...] września 2002 r., opublikowana w Dz. Urz. Województwa [...] nr [...] poz. [...] . Zgodnie z art. 35 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ przed wydaniem pozwolenia na budowę sprawdza m. in.: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska oraz innymi przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Projekt budowlany powinien spełniać warunki określone w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno - kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz.U. Nr 25 poz. 133). Projktowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przeznaczenie terenu oznaczonego symbolem MNU to: tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług, należy przez to rozumieć utrzymanie istniejącej lub realizację nowej zabudowy: - mieszkaniowej jednorodzinnej w interpretacji zgodnie z przepisami szczególnymi, z niezbędnymi do jej funkcjonowania pomieszczeniami i urządzeniami (w tym technicznymi, gospodarczymi), budynkami gospodarczymi, garażami, miejscami postojowymi, dojazdami, zielenią i infrastrukturą techniczną) oraz utrzymanie istniejących lub realizację nowych budowli i budynków, - usługowej dla usług świadczonych bezpośrednio na rzecz ludzi oraz inne usługi o podobnym charakterze z niezbędnymi do ich funkcjonowania pomieszczeniami i urządzeniami (w tym technicznymi, gospodarczymi), budynkami gospodarczymi, garażami, miejscami postojowymi, dojazdami, zielenią i infrastrukturą techniczną). Z dokumentacji technicznej oraz wyjaśnień złożonych przez projektanta i inwestora, zawartych w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r., wynikało, że zatwierdzony projekt dotyczy usług świadczonych bezpośrednio na rzecz ludzi. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego użyto sformułowania "oraz inne usługi" nie precyzując, o jakie usługi chodzi. Usługi dotyczące klimatyzacji i wentylacji są usługami świadczonymi bezpośrednio na rzecz ludzi. Parametry i cechy przedsięwzięcia odpowiadają warunkom określonym w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Ponadto w ocenie organu badana decyzja nie narusza warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, obowiązujących w dniu wydania kwestionowanej decyzji. Budynek usługowy, w którym będą przebywać ludzie, posiada wentylację nie wpływającą destrukcyjnie na otoczenie, nie emituje ponadnormatywnych zanieczyszczeń do otoczenia i nie musi posiadać żadnych urządzeń redukujących zanieczyszczenia (pismo - oświadczenie projektanta z dnia [...].02.2012r.). Projekt budowlany jest kompletny, zawiera wymagane prawem opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. Wykonała go osoba posiadająca odpowiednie uprawnienia budowlane. Decyzja Starosty [...] z dnia [...] listopada 2008 roku , została wydana po spełnieniu przez inwestora warunków określonych w art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Ponadto kwestionowana decyzja ta nie jest obarczona żadną z pozostałych wad wymienionych w art. 156 § 1 Kpa. Organ nie stwierdził trwałego zniekształcenia rzeźby terenu, ani zmiany stosunków wodnych, mających związek z działką skarżącej. Projektowane "oczko wodne" jest zbiornikiem wody deszczowej. Poziom powierzchni utwardzonych i poziom zbiornika wody deszczowej znajdują się poniżej poziomu działki G. J.. Rzędne terenu na działce nr ew. [...] to 110,6 n.p.m, a rzędne terenu działki [...] to 110,8 n.p.m. Projektowane oczko wodne (i cała projektowana inwestycja) nie ma wpływu na gospodarkę wodną działki nr ew. [...]. Naturalny spływ wód opadowych z przyczyn zależnych od ukształtowania terenu odbywać się będzie w kierunku przeciwnym do działki wnioskodawcy. Nie ma podstaw do twierdzenia, że hałas i drgania, powstałe w projektowanym pomieszczeniu montażowym, będą odczuwalne w istniejącym budynku mieszkalnym należącym do G. J., gdyż odległość ww. budynków wynosi ponad 50 m. Także zarzut dotyczący oddziaływania "drenu rozsączającego" na działkę sąsiednią został oceniony za bezzasadny. Projekt nie przewiduje budowy przydomowej oczyszczalni z drenem rozsączającym, a jedynie dwa szamba szczelne o pojemności 2x10m3. Ich lokalizacja w odległości 22 m od granicy pozwala uznać, że działka sąsiednia znajduje się w obszarze oddziaływania, jednak jest zgodna z § 36 warunków technicznych. Za dopuszczalne uznano uzupełnienia dokumentacji projektowej, dokonywane przez projektanta, przed wydaniem pozwolenia na budowę, co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. W badanej sprawie nie został naruszony przepis § 273 ust. 3 warunków technicznych. gdyż istniejący budynek mieszkalny G. J. znajduje się ok. 30 m od granicy z działką inwestycyjną. Za bezzasadny uznano również zarzut nieprzestrzegania zasad ochrony środowiska poprzez wykonywanie prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu oraz zmianę stosunków wodnych. G. J. wniosła odwołanie od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...].11.2008r. W uzasadnieniu odwołania wskazała, że w toku prowadzonego przez Wojewodę [...] postępowania administracyjnego doszło do poważnych naruszeń prawa. Decyzja została wydana przez osobę nieuprawnioną z naruszeniem organizacji wewnętrznej Urzędu Wojewódzkiego. Nadto Wojewoda [...] bardzo pobieżnie przeanalizował wniosek i jego uzasadnienie. Uzasadnienie decyzji jest lakoniczne, nieobiektywne i oparte na błędnej ocenie (wybiórczo potraktowanego) materiału dowodowego. Decyzja Wojewody była poprawna jedynie w zakresie stwierdzenia, że G. J. jako właściciela nieruchomości (działki nr ew. [...]) znajdującej się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji jest stroną w postępowaniu dotyczącym decyzji Starosty [...] z dnia [...].11.2008r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie organu I instancji. Organ II instancji stwierdził, że wnioskodawczyni nie jest stroną wskazanego postępowania, co skutkowało uchyleniem decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. i umorzeniem postępowania organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2013 r. w sprawie VII SA/Wa 1269/12, po rozpoznaniu skargi G. J., na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. - skargę oddalił. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 marca 2015r., sygn. akt II OSK 1992/13, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej G. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2569/12 - uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2013r. oraz decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2015r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2015r., sygn. akt II OSK 1992/13, po ponownym rozpatrzeniu odwołania G. J. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2008r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Bogdanowi R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku usługowego i trzech szamb szczelnych na działce nr [...], we wsi [...]- uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że związany był wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2015r., sygn. akt II OSK 1992/13, uchylającym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2013r. oraz jego decyzję z dnia [...] sierpnia 2012r., uchylającą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012r. i umarzającą postępowanie organu I instancji. Przechodząc do istoty sprawy, czyli oceny legitymacji procesowej G. J. wyjaśnił, że sam fakt graniczenia nieruchomości z działką inwestycyjną, nie oznacza, że znajduje się ona w obszarze oddziaływania inwestycji, a tym samym jej właściciel posiada przymioty strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, jak również w sprawie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę. Tylko ograniczenie w zagospodarowaniu nieruchomości wynikające z konkretnego przepisu prawa daje podstawę do uczestniczenia w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym. Wskazał, że z projektu budowlanego wynikało, iż w związku z realizacją inwestycji zaplanowano podniesienie terenu, którego rzędne wahają się w granicach od ok. 109,5 m do ok. 110,5, do górnej rzędnej wynoszącej 110,5 m. Jest to uwarunkowane faktem, iż na tym poziomie przewidziana została górna rzędna konstrukcji posadzki (0,000 = 110,50 m n.p.m.). Z zapisów zawartych w projekcie, przytaczanych również przez Sąd Naczelny, wynika, że podniesiony zostanie teren przylegający do obiektu. Podniesiony i wyrównany do poziomu 110,50 m n.p.m zostanie teren w miejscu posadowienia budynku. Z projektu nie wynika, aby pozostały obszar nieruchomości, zwłaszcza w części przylegającej do granicy z działką skarżącej, zmienił swoje dotychczasowe ukształtowanie. Naturalny spadek terenu następuje w kierunku północno - wschodnim, natomiast działka skarżącej nr [...] graniczy z nieruchomością inwestycyjną od południowego - wschodu. Inwestor zaplanował na działce nr [...] drenaż służący odprowadzeniu wody deszczowej do oczka wodnego - zbiornika wody deszczowej (oznaczony na projekcie kd). W związku z realizacją inwestycji nie dojdzie do zalewania działki nr [...] wodami opadowymi. W szczególności zaprojektowanie drenażu wody deszczowej służy zapobieganiu spływu wód opadowych w kierunku działki skarżącej. W cenie GINB takie rozwiązanie technologiczne może spowodować poprawienie warunków wodnych na działce nr [...]. Tym samym w związku z powstaniem inwestycji nie został zmieniony kierunek spływu wód opadowych, w taki sposób, że zostały one skierowane w kierunku działki nr [...]. Dlatego, w ocenie GINB, interesu prawnego wnioskodawczym nie można wywodzić z § 29 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r., który zakazuje takiego działania w stosunku do nieruchomości sąsiednich. Wobec tego przymiot strony skarżącej nie wynika ze wskazanego przez NSA § 11 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia, bowiem wzniesienie przedmiotowego budynku nie spowoduje zagrożeń, czy też uciążliwości, w tym polegających na zalewaniu wodami odpadowymi. Odległość najbliższej ściany budynku usługowego o wysokości 5,10 m od granicy działki będącej własnością G. J. (nr [...]) wynosi ok. 10 m, zaś budynek mieszkalny jednorodzinny o wysokości 8,66m został zaprojektowany w odległości ok. 22m od granicy działki nr [...]. Dwa zbiorniki o pojemności 10 m3 na szambo znajdują się w odległości ok. 12m oraz 22m od granicy działki skarżącej, zaś śmietniki - w odległości ok. 6m i 22m od tej granicy. Ponadto inwestycja obejmuje sześć miejsc parkingowych, zaprojektowanych w odległości ok. 9m od granicy nieruchomości wnioskodawczyni. Oczko wodne znajduje się zaś w odległości 7,5m od tej granicy. Mając na uwadze zaprojektowane usytuowanie tych obiektów, jak również charakter inwestycji oraz jej parametry, zwłaszcza wysokość, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że inwestycja nie ogranicza zagospodarowania działki nr ew. [...]. W szczególności ewentualne ograniczenie nie wynikają z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (odległość budynku od sąsiedniej działki budowlanej), § 13 rozporządzenia (przesłanianie obiektów budowlanych), § 19 rozporządzenia (odległość wydzielonych miejsc postojowych), § 23 (odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe od okien i drzwi budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi oraz od granicy z sąsiednia działką), § 36 rozporządzenia (odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz od granicy działki sąsiedniej), § 271 rozporządzenia (usytuowanie budynków ze względu na bezpieczeństwo pożarowe). Brak jest natomiast regulacji dotyczących sytuowania oczek wodnych (zbiorników wody deszczowej). Skoro działka nr [...] nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, to brak było podstaw do przyznania G. J. przymiotu strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2008r. W tak ustalonym stanie faktycznym organ II instancji uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012r. i umorzył postępowanie organu I instancji. Odnosząc się do przywołanych we wniosku o stwierdzenie nieważności okoliczności dotyczących hałasu, drgań, zanieczyszczenia powietrza, organ wskazał że pewnych uciążliwości związanych z działalnością powstających obiektów np. w postaci zwiększonego hałasu lub ruchu samochodowego nie należy utożsamiać z obszarem oddziaływania projektowanych obiektów budowlanych na tereny sąsiadujące. Odnosząc się zaś do zarzutu, że budowa sześciu miejsc parkingowych w odległości 9m od granicy działki nr [...], spowoduje konieczność zachowania odległości 10 m, przy sytuowaniu w przyszłości budynków na działce skarżącej, wskazał, że wnioskodawczyni realizując przyszłe inwestycje na swojej działce będzie zobowiązana do uwzględnienia odległości, o których mowa w § 12 rozporządzenia, czyli chcąc usytuować budynek z otworami okiennymi lub drzwiowymi skierowanymi w stronę działki inwestora, będzie musiała zachować odległość 4 m od granicy. Z analizy projektu budowlanego nie wynika także, aby inwestycja obejmowała realizację przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej, do której odprowadzone są ścieki oczyszczone biologicznie, dlatego § 31 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, pozostaje bez wpływu na ocenę obszaru oddziaływania przedsięwzięcia. Również z § 273 ust. 3 ww. rozporządzenia nie wynika interes prawny wnioskodawczyni. Stosownie do § 273 ust. 2 warunków technicznych, odległość zbiornika naziemnego oleju opałowego zasilającego kotłownię od budynku ZL powinna wynosić co najmniej 10 m. Zgodnie zaś z ust. 3 ww. przepisu, dopuszcza się zmniejszenie odległości, o których mowa w ust. 2, do 3 m, pod warunkiem wykonania ściany zewnętrznej budynku od strony zbiornika jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej co najmniej REI 120 lub wykonania takiej ściany pomiędzy budynkiem a zbiornikiem. Skoro budynek usługowy znajduje się w odległości 10m od granicy działki nr [...], to na działce nr [...]zbiornik naziemny oleju opałowego może zostać usytuowany w dowolnym miejscu. Ponadto, zbiorniki na szambo mają pojemność 10m3, a więc znajduje do nich zastosowanie § 36 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia, a nie przytoczony we wniosku o stwierdzenie nieważności § 36 ust. 3 rozporządzenia. G. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu podała, że podstawowym uchybieniem Starosty [...] w postępowaniu związanym z decyzją z dnia [...].11.2008r. było nie uznanie jej za stronę mimo, iż jest właścicielką działki nr [...] bezpośrednio sąsiadującej z działką nr [...], na której planowana była inwestycja. Wskazała, że inwestycja wprowadza szereg ograniczeń w zagospodarowaniu jej działki, które szczegółowo opisała we wniosku z dnia [...].03.2009r. Prawidłowa była ocena Wojewody [...], iż należy ją uznać za stronę przedmiotowego postępowania. Usytuowanie oraz rozmiary planowanego obiektu ograniczają możliwość zagospodarowania działki nr ew. [...], w zakresie określonym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania. Rozpoznając ponownie sprawę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien dokonać analizy projektu budowlanego w celu wyjaśnienia, czy projekt ten przewiduje wykonanie robót budowlanych skutkujących skierowaniem wód opadowych na jej nieruchomość. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchybił art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zlekceważył ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego. W szczególności GINB nie zebrał w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 K.p.a.) oraz nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśniana stanu faktycznego oraz załatwił sprawę naruszając interes społeczny i słuszny interes skarżącej. Z treści uzasadnienia decyzji wynika, że wątpliwości zostały rozstrzygnięte na korzyść inwestora, a cała argumentacja skarżącej została pominięta. Zapisy w uzasadnieniu decyzji GINB, wskazują na zupełne niezrozumienie zagadnień technicznych, brak wiedzy i doświadczenia w tej materii oraz nieumiejętność czytania treści opisu technicznego i rysunków technicznych projektu budowlanego. Skarżąca podtrzymała treść swego wniosku z dnia [...].03.2009 r., z którego wynika że jej nieruchomość (dz. nr ew. [...]) znajduje się w obszarze oddziaływania obiektów budowanych na dz. [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając decyzję w dniu [...].07.2015r. nie umożliwił wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów. Stanowiło to naruszenie art. 10 § 1 K.p.a. i art. 61 § 4 K.p.a. W uzasadnieniu decyzji GINB znalazło się jedno prawidłowe zdanie: "Jak wynika z analizowanego projektu budowlanego, w związku z realizacją inwestycji zaplanowano podniesienie terenu, którego rządne wahają się w granicach od ok. 109,5 m do ok. 110,5, do górnej rzędnej wynoszącej 110,5 m. Jest to uwarunkowane faktem, iż na tym poziomie przewidziana została górna rzędna konstrukcji posadzki (0,000 = 110,50 m n.p.m.). " Nie było jednak prawidłowe stwierdzenie, że z analizowanych zapisów zawartych w projekcie, wynika, że podniesiony zostanie wyłącznie teren przylegający do obiektu. Nigdzie w projekcie nie jest napisane, że podniesiony zostanie wyłącznie teren przylegający do obiektu. W treści projektu budowlanego pt. Hala magazynowo- ... budynek socjalny, łącznik, Branża - Konstrukcyjno-Budowlana, na str. 4 wskazano: "Rzędne powierzchni terenu na którym posadowiony jest obiekt wahają się w granicach od 110,50 m do ok, 109.5 m. Posadowienie fundamentów przyjęto na jednakowym poziomie, a więc różnice w wysokościach należy uzupełnić wykonując nasypy budowlane z mechanicznym ich zagęszczeniem do wysokości wskaźnika zagęszczenia Is = 0,97. Poziom terenu przylegającego do obiektu powinien być równy górnej rzędnej konstrukcji +/- 0.000 = 110,50 m n.p.m." Z tekstu tego wynika, że rzędne 110,50m do ok. 109,5m to pierwotne (naturalne) rzędne powierzchni terenu, na którym miał być posadowiony obiekt i takie rzędne pierwotne (naturalne) są pokazane na projekcie zagospodarowania działki nr [...], na tej działce należy wykonać nasypy budowlane z mechanicznym zagęszczeniem do wskaźnika ls=097, poziom nowego terenu przylegającego do obiektu powinien być równy górnej rzędnej konstrukcji +/- 0,000= 110,50 m n.p.m. Skoro zaplanowano, że na działce będą wykonane nasypy budowlane to oznacza to, że naturalne rzędne terenu działki i kierunki spływy wód opadowych ulegną zmianie. Poziom nowego terenu przylegającego do obiektu będzie miał rzędną konstrukcji +/- 0,000 = 110,50 m n.p.m. , co oznacza podniesienie poziomu terenu o 0.5 m w stosunku do rzędnej terenu naturalnego (110.0). Słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny, że przytoczony zapis sugeruje, że w związku z realizacją obiektu budowlanego będą wykonywane roboty polegające na wyrównaniu poziomu gruntu, co z kolei mogło skutkować skierowaniem wód opadowych na nieruchomość należącą do skarżącej. W toku realizacji obiektu budowlanego były wykonywane roboty polecające na wyrównaniu poziomu gruntu, co z kolei skutkowało skierowaniem wód opadowych na nieruchomość skarżącej. Stwierdzenie w decyzji GINB, że "z powyższego wnioskować należy, że podniesiony, i wyrównany do poziomu 110,50 m n.p.m zostanie teren w miejscu posadowienia budynku" jest manipulacją. "Miejsce posadowienia budynku" to obszar między ścianami zewnętrznymi, pod posadzką wewnątrz budynku. Jednak nie tylko ten obszar został podwyższony do poziomu 110,50, ale również teren przylegający do budynku. W projekcie nie zdefiniowano, co to jest "teren przylegający do budynku" i jaką ma szerokość. Można zatem twierdzić, że jest to teren od ściany zewnętrznej budynku do granicy działki [...]. Nasypy (podwyższenie poziomu gruntu) zostały zaprojektowane ze wszystkich stron budynku, także od strony działki skarżącej nr ew. [...]. Poziom nowego terenu (nasypu) przylegającego do obiektu będzie miał rzędną +/- 0,000 = 110,50 m n.p.m (0,5 m nad poziomem terenu naturalnego). Nasypy nie mają ograniczenia szerokościowego od ścian budynku, co oznacza, że mogą sięgać daleko w głąb działki [...], nawet do granicy działki nr [...]- tak też zostały wykonane. Wody opadowe skierowano z tych nasypów na działkę skarżącej co powoduje jej zalewanie. Z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, że w związku z realizacją inwestycji będą wykonywane prace ziemne skutkujące zalewaniem wodami opadowymi sąsiedniej nieruchomości ([...]), dlatego skarżąca jest stroną postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Chcąc zabudować nieruchomość (dz. [...]) jej właściciel będzie musiał tak usytuować planowany obiekt, by nie był narażony na zalewanie wodami opadowymi. Ograniczenie w możliwości zagospodarowania wynikać będzie z § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W planie zagospodarowania działki znajdują się warstwice oznaczone: 110,5 110 i 109,5 wskazujące, że naturalny spadek terenu następował kiedyś w kierunku północno - wschodnim. Jednak był to stan naturalny tej działki sprzed uzyskania pozwolenia na budowę i z przed budowy budynku na działce nr [...] i wykonania nasypów – wg. projektu budowlanego. Na planie zagospodarowania działki nie pokazano ani nasypów budowlanych (z mechanicznym zagęszczeniem do wskaźnika Is=097) ani poziomu nowego terenu przylegającego do obiektu (o rzędnej konstrukcji +/- 0,000 = 110,50 m n.p.m). Nasypy budowlane i poziom nowego terenu przylegającego do obiektu zostały pokazane w innej części projektu budowlanego. (wskazano fragmenty projektu budowlanego, Hala magazynowo-... budynek socjalny, łącznik, Branża-Konstrukcyjno-Budowlana). Na projekcie zagospodarowania działki [...] narysowane zostały 3 nitki oznaczone "kd" - kanalizacji deszczowej - odprowadzenie wody deszczowej do oczka. Jedna nitka jest na południe od budynku (od strony dz. skarżącej [...]), druga nitka jest od północy budynku (od strony dz. [...]), a trzecia nitka jest na wschód od budynku (od strony dz. [...]). Tylko nitka od wschodu (od strony dz. [...]) jest oznaczona jako "dren" pozostałe to przewody odprowadzające wodę deszczową z dachu budynku do oczka wodnego - zbiornika wody deszczowej. Od strony dz. skarżącej nr [...] nie ma żadnego drenażu. Nieuprawnione jest twierdzenie GINB, że zaprojektowanie drenażu wody deszczowej służy zapobieganiu spływu wód opadowych w kierunku działki skarżącej. Wadliwe były ustalenia GINB w zakresie odległości zbiorników na szambo o pojemności 10 m3. W legendzie planu zagospodarowania działki opisano: "3 - projektowane szambo szczelne (2x10m3)". Cyfra "3" występuje na planie zagospodarowania działki w 2 miejscach: przy projektowanym budynku mieszkalnym jednorodzinnym (15,5 m od granicy działki [...]), i przy projektowanym budynku usługowo-produkcyjno-magazynowm (22,5m od granicy działki [...]). Oznacza to, że w obu tych miejscach zaprojektowane zostało szambo składające się z 2 zbiorników po 10m3 każdy (czyli 20m3), a nie 10 m3. Błędne było rozumowanie GINB, że zaprojektowane są 2 szamba po 10m3 każde i przytaczanie § 36 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych ... (dopuszczającego odległość 15m i 5m od okien i drzwi), gdyż ma tu zastosowanie § 36 ust. 3 ww. rozporządzenia (dopuszczający odległość 30 m od okien i drzwi). Występuje więc ograniczenie w korzystaniu z dz. [...] o zasięgu: 30m-22.5m =7.5m i 30m-15.5=14,5m. W decyzji Starosty z dnia [...].11.2008 r. jest mowa o 3 szambach szczelnych na działce nr [...], tymczasem na planie zagospodarowania działki są zaznaczone tylko 2 szamba szczelne (2x10m3 każde). Nigdzie nie ma zaznaczonego miejsca położenia trzeciego szamba, co oznacza, że inwestor może je zlokalizować tam gdzie zechce. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie badał kwestii powstania strefy ograniczonego użytkowania (strefy uciążliwości) związanych z emisją drgań i hałasu, zanieczyszczenia powietrza, zanieczyszczenia gruntu i wód, zalewania wodami opadowymi. Z § 19 ust. 1 rozporządzenia wynika ograniczenie użytkowania wchodzące w głąb działki [...], wynikające z konieczności zachowania 10m odległości między miejscami postojowymi a oknami pomieszczeń na pobyt ludzi w budynku mieszkalnym lokalizowanym w granicy działki (odległość miejsc postojowych do granicy wynosi 9m). § 12 ust. 4 pkt. 2 ww. rozporządzenia dopuszcza sytuowanie budynku ze ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych bezpośrednio przy granicy. Na planie zagospodarowania działki widnieją 3 nitki przewodów kanalizacji deszczowej ("kd"). Jeden z nich (od strony wschodniej budynku) jest oznaczony jako "dren" i znajduje się w odległości 13m od granicy działki [...]. Możliwe że jest to przewód rozsączający kanalizacji indywidualnej, do których są odprowadzone ścieki (woda opadowa ze zbiornika wody deszczowej). Zastosowanie znajdzie § 31 ust. 1 pkt. 4 ww. rozporządzenia , wymagana minimalna odległość 30m, między tym przewodem a studnią. Również z tego przepisu wynika obszar ograniczonego użytkowania na dz. [...]na długości17m, (30m-13m). Możliwość zastosowania § 273 ust. 4 ww. rozporządzenia - "wybudowania ściany zewnętrznej budynku od strony zbiornika jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej co najmniej REI 120 lub wykonania takiej ściany pomiędzy budynkiem a zbiornikiem " - jest dowodem na istnienie strefy ograniczonego użytkowania. Aby ją zlikwidować skarżąca musiałaby zastosować (ścianę ogniowa o REI 120). W przeciwnym wypadku nie mogłaby wybudować na swojej działce w tym miejscu zbiornika oleju opałowego. Żaden z organów nie badał zgodności inwestycji z punktu widzenia przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej. Na planie zagospodarowania działki umieszczono także "projektowane drogi utwardzone" oznaczone na rysunku cyfrą 6. Drogi te są prawie w całości zlokalizowane od strony południowej czyli od strony dz. [...] i znajdują się 2 m od granicy działki skarżącej. Ruch samochodów osobowych i ciężarowych z towarami spowoduje drgania i hałas, zanieczyszczenia powietrza, zanieczyszczenia gruntu i wód. W planie zagospodarowania działki nr [...] umieszczono także "oczko wodne" o pow. 30 m2 zbudowane w nasypie, tak, że wierzch tego oczka wodnego - zbiornika wody deszczowej jest na poziomie ok 0,5 m nad pow. terenu działki nr [...]. Przy dużych opadach deszczu zbiornik ten przepełnia się i woda przelewa na teren działki nr [...] i dalej na teren działki skarżącej nr [...]. Wszystko to wskazuje, że działka nr [...] znajduje się w strefie ograniczonego użytkowania. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej w zakresie obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z kolei z art. 3 pkt 20 wymienionej ustawy wynika, że przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie odrębnych przepisów wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Organ administracji, do którego wpłynął wniosek właściciela sąsiedniej nieruchomości, o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, ma obowiązek ocenić, czy realizacja inwestycji wskazanej w pozwoleniu na budowę, spowoduje powstanie ograniczeń w zagospodarowaniu nieruchomości sąsiedniej. Ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości muszą wynikać z przepisu powszechnie obowiązującego prawa. Nie ma podstaw do tego, by krąg stron postępowania nadzwyczajnego jakim jest postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji pozwoleniu na budowę, określany był według innych zasad niż krąg stron postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 marca 2015r., sygn. akt II OSK 1992/13 wskazał, iż zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) budynek z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi powinien być wznoszony poza zasięgiem zagrożeń i uciążliwości określonych w przepisach odrębnych, przy czym dopuszcza się wznoszenie budynków w tym zasięgu pod warunkiem zastosowania środków technicznych zmniejszających uciążliwości poniżej poziomu ustalonego w tych przepisach bądź zwiększających odporność budynku na te zagrożenia i uciążliwości, jeżeli nie jest to sprzeczne z warunkami ustalonymi dla obszarów ograniczonego użytkowania, określonych w przepisach odrębnych. Do uciążliwości, o których mowa w ust. 1, zalicza się m.in. zalewanie wodami opadowymi. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że jeśli z zatwierdzonego projektu budowlanego wynikać będzie, że w związku z realizacją inwestycji wykonywane będą prace skutkujące zalewaniem wodami opadowymi sąsiedniej nieruchomości, to właściciel tej nieruchomości będzie stroną postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. W związku z realizacją inwestycji nastąpi bowiem ograniczenie możliwości zagospodarowania tej nieruchomości. Chcąc zabudować tę nieruchomość jej właściciel będzie bowiem zobowiązany tak usytuować planowany do zrealizowania obiekt, by nie był narażony na zalewanie wodami opadowymi. Ograniczenie w możliwości zagospodarowania wynikać będzie z przepisu prawa, jakim jest § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem Sądu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wadliwie uznał, że z projektu budowlanego nie wynika aby swoim zakresem obejmował on jakiekolwiek podwyższenie terenu działki nr [...], które mogłoby powodować zmianę istniejącego przedtem nachylenia terenu. NSA zwrócił uwagę, że na stronie 4 projektu budowlanego tom III - Projekt konstrukcyjno - budowlany budynku usługowego znajduje się następujący zapis: "Rzędne powierzchni terenu na którym posadowiony jest obiekt wahają się w granicach od 110,50 m do ok. 109,5 m. Posadowienie fundamentów przyjęto na jednakowym poziomie, a więc różnice w wysokościach należy uzupełnić wykonując nasypy budowlane z mechanicznym ich zagęszczeniem do wysokości wskaźnika zagęszczenia Is = 0,97. Poziom terenu przylegającego do obiektu powinien być równy górnej rzędnej konstrukcji +/- 0,000 = 110,50 m n.p.m.". Wyjaśnienie wskazanych przez NSA wątpliwości miało na celu ustalenie, czy skarżącej przysługuje przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Zakres robót budowlanych odnoszący się do podwyższenia terenu działki inwestycyjnej nie został prawidłowo zinterpretowany przez organ odwoławczy – a było to niezbędne przy ocenie, czy skarżącej przysługuje status strony postępowania o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę. Sąd Naczelny wskazał, że wyżej przytoczony zapis jest niejasny, jednakże co najmniej sugeruje, że w związku z realizacją obiektu budowlanego będą wykonywane roboty polegające na wyrównaniu poziomu gruntu, co z kolei mogło skutkować skierowaniem wód opadowych na nieruchomość należącą do skarżącej kasacyjnie. Rozpoznając ponownie sprawę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał nieprawidłowej analizy projektu budowlanego co do przewidzianego zakresu robót budowlanych, gdyż z projektu zagospodarowania działki wynika, iż poziom podłogi w hali oznaczony, jako +/- 0,000 odpowiada poziomowi 110,5 m n.p.m., co oznacza podniesienie poziomu o 0,5 m w stosunku do poziomu pierwotnego, który wynosił 110 m n.p.m. W trakcie postępowania nieważnościowego G. J. wielokrotnie, w sposób szczegółowy i w powiązaniu z przepisami techniczno-budowlanymi wykazywała, że sposób zagospodarowania terenu na działce inwestora powodować będzie naruszenia jej interesu prawnego. Skarżąca dowodziła, że potencjalnie może dojść do naruszenia konkretnych normy prawa materialnego, które miałyby nastąpić w związku z realizacją ww. inwestycji, a to rodzi już interes prawny po jej stronie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji wskazał, że naturalny spadek terenu następuje, w kierunku północno - wschodnim, natomiast działka skarżącej nr [...] graniczy z nieruchomością inwestycyjną od południowego - wschodu. W związku z realizacją inwestycji nie dojdzie zalewania działki nr [...] wodami opadowymi. Tymczasem w planie zagospodarowania działki oznaczono warstwice: 110,5, 110 i 109,5 wskazujące, że naturalny spadek terenu następował w kierunku północno - wschodnim. Stan ten odzwierciedlał ukształtowanie działki przed wydaniem pozwolenia na budowę, a jednocześnie projekt przewidywał wykonanie na działce nr [...] nasypów, co skutkowało podniesieniem poziomu terenu. Wprawdzie na planie zagospodarowania działki nie pokazano nasypów budowlanych (z mechanicznym zagęszczeniem do wskaźnika Is=097), ani też poziomu nowego terenu przylegającego do obiektu (o rzędnej konstrukcji +/- 0,000 = 110,50 m n.p.m), ale jak słusznie wskazuje skarżąca, nasypy budowlane i poziom nowego terenu przylegającego do obiektu zostały pokazane w innej części projektu budowlanego (odpowiednie rysunki wskazane w skardze). W świetle § 36 ust 3 rozporządzenia z 12 kwietnia 2012r. - dotyczącego pokryw i wylotów wentylacyjnych (w projekcie 2 x 10 m3) odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe o pojemności powyżej 10 m3 do 50 m3 powinny wynosić co najmniej: 1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń wymienionych w ust. 1 pkt 1 - 30 m, 2) od granicy działki sąsiedniej - 7,5 m. Zatem usytuowanie projektowanych zbiorników może mieć wpływ na zagospodarowanie działki sąsiedniej nr ew. [...]. Wprawdzie nie wszystkie twierdzenia skarżącej oraz obszerne wywody skargi potwierdziły tezę o możliwym negatywnym oddziaływaniu na jej nieruchomość, np. co do ruchu samochodowego, przekroczenia norm hałasu bądź drgań, naruszenia norm ochrony środowiska, to jednak wystarczające z punktu widzenia obszaru odziaływania jest zaprojektowane podwyższenie działki nr [...], które może powodować zmianę nachylenia terenu, w kierunku działki skarżącej i ewentualne jej zalewanie. W sprawie niniejszej doszło do naruszenia art. 28 ust. 2 Prawo budowlane, bowiem ustalenia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie tego czy projekt budowlany przewiduje wykonanie prac, potencjalnie skutkujących zalewaniem wodami opadowymi nieruchomości należącej do skarżącej - były wadliwe. Mając na uwadze, iż zdaniem Sądu w niniejszym nadzwyczajnym postępowaniu, skarżącej należało przyznać przymiot strony, to zadaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przy ponownym rozpatrywaniu odwołania G. J. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2008r., będzie merytoryczne odniesienie się do zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" oraz art. 200 p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku.