VII SA/Wa 2111/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. G. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2017 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić sprzeciw. A. G. ("wnioskodawca") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2017 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania ww. wniosek w związku z nienadesłaniem wypełnionego urzędowego formularza PPF. Zarządzenie to doręczono wnioskodawcy w dniu [...] listopada 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 32). Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. (nadanym w dniu [...] grudnia 2017 r.), którego braki formalne uzupełniono pismem z dnia [...] stycznia 2018 r., wnioskodawca wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), od postanowienia referendarza sądowego strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia jej odpisu tego orzeczenia. Sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.). Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że zarządzenie z dnia [...] listopada 2017 r. zostało doręczone wnioskodawcy w dniu [...] listopada 2017 r. Siedmiodniowy termin na jego wykonanie upłynął w dniu [...] grudnia 2017 r., wnioskodawca wniósł sprzeciw w dniu [...] grudnia 2017 r. (koperta, k. 35), a więc z uchybieniem terminu. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 259 § 2 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.