VII SA/Wa 2112/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić A. S. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] W skardze z dnia 27 sierpnia 2012 r. A. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...]. Powyższą decyzją organ, po zapoznaniu się z odwołaniem A. S., umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], udzielającej pozwolenia na rozbiórkę budynku zlokalizowanego na działce o nr ew. [...], obręb [...] przy ul. S. w G. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazał, że w przypadku wykonania decyzji zostaną w sposób nieodwracalny naruszone jego prawa, a pozytywne rozpoznanie odwołania nie cofnie skutków wykonania decyzji. W przypadku dokonania rozbiórki budynku roszczenie skarżącego dochodzone przed Sądem Rejonowym w [...] oparte na przepisie art. 231 k.c. stanie się bezskuteczne wobec braku budynku przekraczającego wartość zajętej na ten cel działki gruntu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122). Wykonaniu podlegają akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Biorąc po uwagę powyższe rozważania, stwierdzić należy, że objęta rozpoznawanym wnioskiem decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. ze swej istoty nie podlega wykonaniu, gdyż nie nakłada na stronę żadnego obowiązku, jak również nie przyznaje jej żadnego uprawnienia, jest ona rozstrzygnięciem stricte procesowym. Nie powoduje więc bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy. Skoro więc zaskarżony akt nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], należy uznać za niezasadny. Fakt istnienia niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.