VII SA/Wa 2114/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2010 r. sprawy ze skargi E. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku mieszkalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej E. Z. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. nr [...] wydaną [...] na podstawie art. 68 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że przed organem I instancji toczyło się postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego usytuowanego na działce przy ul. [...] w J. Przeprowadzono oględziny budynku, w wyniku, których ustalono zły stan techniczny. Następnie właścicielka budynku została zobowiązana do przedstawienia ekspertyzy technicznej budynku. Ze złożonej ekspertyzy wynika, że budynek utracił swoje właściwości użytkowe w 100% i w związku z tym nadaje się jedynie do rozbiórki, przy czym istnieje niebezpieczeństwo zaczadzenia i pożaru dla jego użytkowników z uwagi na popękane i wyeksploatowane kanały komina oraz starą wielokrotnie naprawianą instalację elektryczną budynku. Stwierdzono również, że stan techniczny konstrukcji budynku powoduje niebezpieczeństwo zawalenia się schodów i ściany północnej budynku. Wobec tego zdaniem organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo uznał, że zaszły przesłanki z art. 68 Prawa budowlanego i zgodnie z prawem nakazał właścicielce budynku w określonym terminie opróżnienie budynku, oraz wykonanie doraźnych zabezpieczeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia a nadto zobowiązał ją do umieszczenia na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia i o zakazie jego użytkowania. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła E. Z. Wnosząc u uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła organowi naruszenia art. 10 k.p.a. a nadto podniosła, że organ nie określił zakresu prac zabezpieczających do wykonania których ją zobowiązał. Poza powyższym skarżąca podała, iż termin wskazany przez organ dla opróżnienia budynku czyni decyzję niewykonalną, gdyż toczy się postępowanie sądowe dotyczące wyeksmitowania lokatorów i dla opróżnienia zagrożonego budynku konieczne jest zakończenie postępowań sądowych oraz wskazanie przez Urząd Gminy lokali socjalnych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga jest zasadna. Podstawą prawną kontrolowanej decyzji jest art. 68 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane odnoszący się do stanu budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, stwarzającego bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa, którego konsekwencją może być zawalenie budynku. Przesłanką uzasadniającą wydanie nakazu opróżnienia budynku w oparciu o ten przepis nie jest tylko zły stan techniczny budynku ani też nawet taki stan, który grozi zawaleniem w bliżej nieokreślonym czasie, lecz bezpośrednie zagrożenie zawalenia się budynku. Orzeczenie o nakazie opróżnienia budynku z uwagi na konsekwencje takiej decyzji musi być poprzedzone wnikliwym postępowaniem wyjaśniającym. Ocena stanu technicznego budynku i ustalenie zakresu prac zabezpieczających (pkt 3 b w/w przepisu) należy do organów nadzoru budowlanego, które winny dokonać oględzin budynku. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że organy naruszyły podstawowe zasady postępowania administracyjnego wyrażone w art. 7, 77 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzone w dniu 27 marca 2009r. oględziny przedmiotowego budynku potwierdzają jedynie, że budynek jest w bardzo złym stanie technicznym i swym wyglądem szpeci otoczenie. Również złożona przez właścicielkę ekspertyza stanu technicznego budynku sporządzona w lipcu 2009r. przez rzeczoznawcę budowlanego nie wypowiada się w kwestii zaistnienia przesłanki z art. 68 Prawa budowlanego. W tej sytuacji zdaniem Sądu przestrzegając zasady określone w przepisach procedury administracyjnej organ nadzoru budowlanego winien dokonać szczegółowych oględzin budynku celem ustalenia, czy zachodzi przesłanka z art. 68 Prawa budowlanego tj. czy istnieje bezpośrednie zagrożenie zawaleniem budynku, bowiem samo stwierdzenie nawet bardzo złego stanu technicznego budynku, ale bez wykazania, że jest to stan bezpośrednio grożący zawaleniem się budynku nie uzasadnia wydania decyzji o jego opróżnieniu. Nakładając zaś na właściciela budynku obowiązki (na podstawie art. 68 pkt 3 b) – wykonania zabezpieczeń i usunięcia zagrożenia organ obowiązany jest do ustalenia i wskazania w rozstrzygnięciu zakresu prac zabezpieczających niezbędnych zdaniem organu do wykonania przez właściciela budynku, ustalonych na podstawie oględzin budynku, oraz wyznaczyć na ich wykonanie technicznie uzasadniony termin. Wskazane uwagi Sądu organy będą zobowiązane przy ponownym rozpatrzeniu sprawy wziąć pod uwagę. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002r. (DZ. U. z 2002r. – nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.