VII SA/Wa 2115/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr), , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2009 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania skargę oddala. Po przeprowadzeniu wznowionego postępowania w sprawie decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy N. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę budynku inwentarsko – składowego z garażem na działce [...] w miejscowości H., Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2007 r. stwierdził, że dowody na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe w związku z czym uchylił decyzję ostateczną Wojewody z dnia [...] stycznia 2002 r. i orzekając co do istoty sprawy – uchylił decyzję Wójta Gminy N. z dnia [...] listopada 2001 r. o pozwoleniu na budowę i umorzył postępowanie I instancji. Wskazując, iż formalnym uzasadnieniem dla wznowienia postępowania było zaistnienie w sprawie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 kpa, (rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w N. z dnia [...] lutego 2005 r. w przedmiocie rozgraniczenia pomiędzy nieruchomościami numer [...] oraz [...] i [...], stwierdzające inny przebieg granic między posesjami, niż wskazany w postępowaniu administracyjnym o pozwolenie na budowę), Wojewoda [...] stwierdził, iż decyzja oparta była na fałszywym materiale dowodowym co uzasadnia jej uchylenie. Rozpatrując sprawę co do istoty, organ I instancji stwierdził, iż przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany narusza warunki techniczne z 12 kwietnia 2002 r. z uwagi na zbliżenie obiektu do granic działki czym nie spełnia wymagań § 12 (odległość mniejsza niż 3m od granicy sąsiedniej, ścianą w której zaprojektowano otwory okienne co wiąże się z innym niż pierwotnie ustalonym przebiegiem granic między działkami numer [...] i [...]). W tej sytuacji – jak wskazał organ I instancji - odwołanie zainteresowanego od decyzji Wójta Gminy N. było w pełni uzasadnione. Z uwagi jednak na stan formalny przedmiotowej inwestycji tj. udzielone decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004 r. pozwolenie na użytkowanie budynku inwentarsko – składowego, postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na jego budowę należało uznać za bezprzedmiotowe, co stanowiło podstawę do umorzenia tego postępowania. W wyniku postępowania odwoławczego od powyższej decyzji, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2008 r. [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2007 roku i umorzył postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy podkreślił, że okolicznością uzasadniającą wznowienie postępowania było ustalenie nowego przebiegu granic między działkami, w którym to postępowaniu zainteresowany A. O. był stroną, a zatem wiedział o wydaniu postanowień Sądu Rejonowego z dnia [...] lutego 2005 r. i Sądu Okręgowego z [...] maja 2005 r. Nie sposób zatem przyjąć, że o nowych okolicznościach zainteresowany dowiedział się w dniu doręczenia zawiadomienia z dnia [...] lutego 2006 r. o zmianach w danych ewidencji, zwłaszcza, że otrzymał zawiadomienie geodety z dnia 10 grudnia 2005 r. o przeprowadzeniu czynności na gruncie. Tym samym – w ocenie organu – złożenie wniosku o wznowienie w dniu 7 marca 2006 r. nastąpiło z uchybieniem terminu z art. 148 § 1 kpa co powoduje konieczność uchylenia decyzji z dnia 8 maja 2007 r. wydanej w postępowaniu wznowieniowym i umorzenie postępowania przed organem I instancji. Skargę sądową na powyższą decyzję złożył A. O. domagając się jej uchylenia i zarzucając naruszenie konstytucji w zakresie ochrony własności, przez przyjęcie że ocena organu wojewódzkiego wyklucza przesłanki wznowienia wobec upływu terminu oraz naruszenie przepisów procedury przez błędną wykładnię i pominięcie analizy okoliczności faktycznych i dowodów. Skarżący podkreślił, że już w postępowaniu o pozwolenie na budowę wskazywał na istniejący od dawna stan granic, co potem potwierdziły sądy, a jednak organy opierały się na przebiegu granicy z mapy aktualnie wtedy zasadniczej. W związku z tym, w ocenie skarżącego, dopiero skorygowana mapa ewidencyjna z granicami naniesionymi przez Starostwo, dawała mu podstawę do złożenia skargi. Skarżący podkreślił, iż o zmianie fałszywych granic dowiedział się w dacie doręczenia mu decyzji tj. 6 marca 2006 r. a decyzja Starostwa mogła być wydana dopiero po zakończeniu postępowania sądowego i wszczęciu czynności przez uprawnionego geodetę. Zdaniem skarżącego, sprzecznie z materiałem dowodowym, organ pominął datę dowiedzenia się przez skarżącego o urzędowym wykreśleniu fałszywych danych, a zaskarżona decyzja narusza rażąco korzystanie przez niego z własnej nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kontroli sądowej poddana została decyzja organu odwoławczego z dnia [...] października 2008 r. uchylająca decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2007 r. wydaną w postępowaniu wznowionym i jednocześnie umarzająca postępowanie przed organem I instancji. Przedmiotowe postępowanie było prowadzone w trybie nadzwyczajnym wznowieniowym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznych. Dotyczy ono kontroli prawidłowości wydanej decyzji ostatecznej, a podstawy wznowienia postępowania wymienione są enumeratywnie w art. 145 § 1 i art. 145 a kpa. Niedopuszczalna jest rozszerzająca wykładnia przesłanek z art. 145 § 1 i art. 145 a kpa. zważywszy na fakt, że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej już decyzją ostateczną jest odstępstwem od zasady stabilności decyzji wyrażonej w art. 16 w/w ustawy. We wstępnej I fazie postępowania organ ustala czy zostały wskazane podstawy kodeksowe wznowienia oraz czy strona złożyła wniosek w terminie zakreślonym w art. 148 § 1 i 2 lub art. 145 a § 2 kpa. W przypadku negatywnego wyniku tych ustaleń organ na podstawie art. 149 § 3 kpa odmawia wznowienia. Zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W przedmiotowej sprawie okolicznością uzasadniającą wznowienie postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę było ustalenie nowego przebiegu granic pomiędzy działkami numer ewidencyjny [...], [...] i [...], którego dokonał Sąd Rejonowy w N. postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. sygn. akt Ns [...] (apelacja inwestora oddalona postanowieniem Sądu Okręgowego w N. z dnia [...] maja 2005 r. [...]). Skarżący był stroną postępowania w przedmiocie ustalenia nowego przebiegu granic pomiędzy działkami, a zatem wiedział o wydaniu postanowień Sądu Rejonowego i Okręgowego w N. i z tym momentem powziął wiadomość o okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania o pozwolenie na budowę ( nowa okoliczność – art. 145 § 1 pkt 5 kpa). Zgodzić się zatem należy ze stanowiskiem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że nie sposób przyjąć, iż zainteresowany dowiedział się o nowych okolicznościach w dniu doręczenia mu zawiadomienia z dnia 27 lutego 2006 r. o zmianach w danych ewidencji gruntów. Za chybioną należy uznać argumentację skargi, że dopiero skorygowana mapa ewidencyjna z granicami naniesionymi przez Starostwo, jak i przeprowadzenie czynności administracyjnych w związku z orzeczeniem sądowym i dokonanie stosownych czynności przez geodetę, stanowiło podstawę do wniesienia skargi o wznowienie. Zapis przytoczonego wyżej art. 148 § 1 kpa stanowi wyraźnie o momencie, od którego liczy się upływ miesięcznego terminu. W przedmiotowej sprawie momentem powzięcia wiadomości było zaznajomienie się z postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] lutego 2005 r. i postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia [...] maja 2005 r. nie zaś oczekiwanie na czynności, które w związku z powyższym orzeczeniem podejmie organ administracyjny dla skorygowania mapy granic. Zgodzić się więc należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania w dniu 7 marca 2006 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Stąd wznowienie postępowania w I instancji nastąpiło w warunkach, których ustawa nie przewiduje, a zatem postępowanie to w ogóle nie powinno się toczyć i dlatego podlegało umorzeniu przez organ odwoławczy korygujący błędy postępowania w I instancji. Podkreślić też należy trafność stanowiska, że Wojewoda błędnie zakwalifikował okoliczność wznowieniową jako przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 kpa zamiast z art. 145 § 1 pkt 5 kpa (nowa okoliczność), bowiem Sąd Rejonowy dokonał wyłącznie rozgraniczenia nieruchomości należących do stron postępowania, natomiast nie orzekał w przedmiocie sfałszowania mapy geodezyjnej. Reasumując skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowania przed sądami administracyjnymi ( Dz. 153, poz. 1270).