VII SA/Wa 2116/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania postanawia : odrzucić skargę. W dniu 19 listopada 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] wraz z wnioskiem M. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 stycznia 2010 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi i postanowienie to stało się prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 ww. ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało skutecznie doręczone M. M. w dniu 4 września 2009 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 5 października 2009 r. Z akt sprawy wynika, że skarga na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] została nadesłana do organu w dniu 14 października 2009 r. (data stempla urzędu pocztowego). Skarga została zatem złożona po upływie trzydziestu dni od daty doręczenia postanowienia skarżącemu. Z tego też względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.