VII SA/Wa 2116/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M., W. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania postanawia : odmówić M. M. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 19 listopada 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. M., W. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] wraz z wnioskiem M. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002, nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a). Przystępując do merytorycznego rozpoznania wniosku wskazać trzeba, iż zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie, gdy strona lub jej pełnomocnik nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy, przede wszystkim pokreślić należy, iż skarżący we wniosku nie podał żadnych okoliczności uprawdopodabniających brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W nadesłanym wniosku skarżący ograniczył się tylko do zawarcia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez podania jakiejkolwiek przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Wskazać należy, iż dopuszczając możliwość przywrócenia terminu, zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. konieczną przesłanką jest wykazanie braku winy strony w uchybieniu terminu. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.