VII SA/Wa 2118/06
WyrokWSA w Warszawie2007-02-13
Skład orzekający: Krystyna Tomaszewska, Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Mirosława Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji prawidłowo zastosował art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. w sytuacji, gdy nie zbadał przesłanek określonych w art. 37 tego samego aktu prawnego, a tym samym nie rozważył możliwości przymusowej rozbiórki obiektu budowlanego?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art. 7, 77, 107 KPA w zw. z art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r.). Stwierdzono, że organy błędnie zastosowały art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r., nie badając uprzednio przesłanek określonych w art. 37 tego aktu, które mogłyby skutkować przymusową rozbiórką obiektu.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji nakazującej doprowadzenie samowolnie wybudowanego budynku gospodarczo-biurowego do stanu zgodnego z przepisami. Organ pierwszej instancji wydał nakaz na podstawie "Oceny technicznej", a Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący B. i J. W. domagali się uchylenia decyzji, wskazując na potrzebę rozbiórki muru i odsunięcia budynku od granicy nieruchomości. Sąd administracyjny uznał, że organy naruszyły przepisy postępowania, nie badając właściwie przesłanek z art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2007 r. sprawy ze skargi B. i J. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku gospodarczo-biurowego do stanu zgodnego z przepisami I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpni 2006r., znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138§1pkt1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 98 z 2000 r, poz. 1071 z późn. zm) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 207 z 2003 r. poz. 2016 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania M. J., Z. K., B. P. i K. J. oraz odwołania B. i J. W., od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2006r., znak: [...], nakazującej T. L., A. D., P. L. doprowadzenie budynku gospodarczo-biurowego znajdującego się na nieruchomości przy ul. [...], w W. do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami, poprzez wykonanie niezbędnych robót budowlanych wyszczególnionych w przedłożonej "Ocenie technicznej" w terminie dwóch miesięcy kiedy niniejsza decyzja stanie się ostateczna. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg.
Postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. Nr [...] z dnia [...] października2005r. nałożono na inwestora obowiązek dostarczenie inwentaryzacji powykonawczej wybudowanego budynku gospodarczo - biurowego wraz z oceną w zakresie zgodności wykonanych robót z obowiązującymi normami i przepisami.
Wykonując w/w postępowanie inwestor przedłożył dokumentację, sporządzoną przez mgr inż. arch. J. P., upr. Nr [...], wpisanego na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa pod numerem ewidencyjnym [...]. Autor w/w opracowania stwierdził, że przedmiotowy budynek będzie spełniał wymogi zawarte w przepisach po wykonaniu niezbędnych robót budowlanych wyszczególnionych w przedłożonej "Ocenie technicznej", tj. po podniesieniu na wysokość obecnej ściany szczytowej, wyniesionej ponad poziom połaci dachu , jednakże nie niżej niż 30cm ponad najwyższy poziom tej połaci, zdemontowaniu urządzeń sanitarnych w pomieszczeniach gospodarczych dostępnych od strony południowo wschodniej ,po poddaniu kanałów wentylacyjnych w budynku oraz kanałów dymowych sprawdzeniu i udrożnieniu przez uprawnionego kominiarza oraz zainstalowaniu kratki wentylacyjnej .
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. decyzją [...] z dnia [...] czerwca 2006r., znak: [...], na podstawie art. 40 ustawy - Prawo budowlane z 1974 nakazał T. L., A. D., P. L. doprowadzenie budynku gospodarczo- biurowego znajdującego się na nieruchomości przy ul [...], w W. do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami poprzez wykonanie niezbędnych robót budowlanych wyszczególnionych w przedłożonej "Ocenie technicznej" w terminie dwóch miesięcy kiedy mniejsza decyzja stanie się ostateczna.
Od tej decyzji odwołali się M. J., Z. K., B. P. i K. J. wnosząc o jej weryfikację oraz B. i J. W. nie precyzując swoich żądań.
Na skutek rozpoznania odwołań zapadła zaskarżona, w niniejszej sprawie, decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego .
Organu II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego. Prawidłowo bowiem ustalił, że budynek gospodarczo- biurowy znajdujący się na nieruchomości przy ul. [...] wybudowany został samowolnie przed rokiem 1995. Zgodnie z art. 103 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. (tekst jednolity Dz. U. Nr 207 z 2003 r., poz. 2016 z późn. zm.) do takich obiektów stosuje się przepisy ustawy z dnia 24 października 1974r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38. póz. 229 ze zmianami). Odpowiednie zastosowanie znajduje zatem w tym przypadku art. 40 ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. w myśl, którego w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy terenowy organ administracji państwowej wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w świetle powyższej regulacji prawnej ,organ pierwszej instancji zasadnie nałożył obowiązek jak w postanowieniu Nr [...] z dnia [...] października2005r. w przedmiocie dostarczenia inwentaryzacji powykonawczej wybudowanego budynku gospodarczo - biurowego wraz z oceną w zakresie zgodności wykonanych robót z obowiązującymi normami i przepisami. Następnie organ I instancji prawidłowo, na podstawie powołanej oceny technicznej i w jej granicach, nałożył obowiązki określone w art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na powyższą decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli B. i J. W., dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji .
Zdaniem skarżących, zasadne jest nakazanie rozebrania, usytuowanego na sąsiadującej z ich nieruchomością działce, muru oraz budynku usytuowanego w ostrej granicy, tak żeby budynek był oddalony od granicy w odległości czterech metrów.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje .
Zgodnie z dyspozycją art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz.U.nr153,poz.1269 ) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zdaniem Sądu zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji , można postawić zarzutu naruszenia prawa, który skutkuje jej uchylenie, doszło do naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt.1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002r ( DZ.U. nr153, poz.1270 ).
W ocenie Sądu, w toku niniejszego postępowania doszło do obrazy przepisów art.7 , 77 i 107 kpa w związku z art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974r., wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy i wobec braku wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego.
Zgodnie z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 tej ustawy organ ma obowiązek podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Wskazać należy, że tylko realizując powyższe zasady organ prowadząc postępowanie administracyjne może trafnie ocenić istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawidłowo rozstrzygnąć o prawach strony.
Zdaniem Sądu w toku niniejszego postępowania wobec samowoli budowlanej ,która została popełniona przed wejściem w życie ustawy Prawo budowlane z 1994r tj. przed dniem 1 stycznia 1995 r., należy według art. 103 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414) odpowiednio stosować przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.). W tym zakresie organy orzekały zatem, co do zasady na podstawie właściwej podstawy prawnej.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie doszło jednak do rozstrzygnięcia w trybie art.40 ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974r bez właściwego rozpoznania przesłanek wynikających z przepisu art.37 w/w ustawy.
Organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji lakonicznie stwierdził, że jeśli nie zachodzą przesłanki z art.37 to stosuje się art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974r. Tymczasem przepis art.40 ustawy Prawo budowlane z 1974r. wskazuje wyraźnie, że doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami możliwe jest tylko wtedy gdy nie zachodzą okoliczności opisane w art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974r. Zgodnie z przepisem art.37 w/w ustawy - przymusowej rozbiórce podlegają zatem bez możliwości doprowadzenia do stanu zgodności z przepisami obiekty budowlane lub ich części, znajdujące się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub powodują bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia.
Wskazać należy , że z uwagi na zapis zawarty w przepisie art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z 1974 r., istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy jest to, jaki plan obowiązywał w dacie budowy przedmiotowego obiektu, a nie to jaki plan będzie obowiązywał w przyszłości.(wyrok NSA IV SA 196/96 LEX nr 47287). Dodatkowo w sprawie zastosowania przymusu rozbiórkowego na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) z powodu niedopuszczalnego pogorszenia warunków bytowych dla otoczenia istotne jest wyjaśnienie, czy takie pogorszenie nie wynika z samowolnego działania pokrzywdzonego(wyrok SN III RN 127/98 OSNP 2000/2/40 ).
W ocenie Sądu rzeczą organu rozpoznającego sprawę ponownie będzie zbadanie, przesłanek opisanych dyspozycją art.37ust.1 ustawy Prawo budowlane z 1974r., a po ich ewentualnym wykluczeniu rozpoznanie możliwości rozstrzygnięcia w trybie art. 40 ustawy Prawo budowlane .
Organ będzie miał na uwadze, że nakaz przymusowej rozbiórki z przyczyn określonych w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.) powinien być stosowany tylko wówczas, gdy brak jest możliwości usunięcia określonych w tym przepisie zagrożeń lub pogorszeń na zasadzie art. 40 tej ustawy. W wypadku bowiem samowoli budowlanej art. 37 ust. 1 pkt. 2 prawa budowlanego znajdzie zastosowanie nie wtedy, gdy zajdzie taka możliwość, lecz wówczas, gdy występuje taka konieczność (wyrok NSA IV SA 83/89 ONS 1989/1/38 w Warszawie).
Dodatkowo Sąd zwraca uwagę na wadliwość redakcji rozstrzygnięcia zawartego w decyzji organ I instancji . Nie jest dopuszczalne bowiem , przy opisywaniu nakazu, odwoływanie się do dokumentu stanowiącego materiał dowodowy w sprawie. Obowiązkiem organu orzekającego było szczegółowe opisanie nakazu, choćby miało to stanowić powtórzenie opisu jak w materiale dowodowym.
Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego rozbiórki muru wskazać należy , że ten obiekt nie był objęty przedmiotowym postępowaniem. Skarżący w tym zakresie mogą odrębnie zwrócić się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art.145§1pkt.1 lit.a i lit. C i art.152 - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U.153 poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło