VII SA/Wa 2119/16

Dnia 22 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych postanawia odrzucić skargę Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W oparciu zaś o art. 47 § 1 ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 cytowanej ustawy - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a w oparciu o § 3 omawianego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 września 2016 r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego w osobie radcy prawnego została wezwana do nadesłania 1 odpisu skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 września 2016 r. (dowód – zpo: k.17) zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał dla z dniem 30 września 2016 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że w zakreślonym terminie do niniejszej sprawy nie wpłynęła żadna kwota tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi (dowód - k. 18 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała również odpisu skargi. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.