VII SA/Wa 2120/08

WyrokWSA w Warszawie2009-03-17

Skład orzekający: Tadeusz Nowak, Jarosław Stopczyński, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożony przed ustaniem przyczyny uchybienia terminu, może zostać uznany za skuteczny?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że art. 58 § 2 K.p.a. nie wyklucza możliwości skutecznego złożenia prośby o przywrócenie terminu przed ustaniem przyczyny jego uchybienia. Intencją ustawodawcy było, aby prośba została wniesiona nie później niż w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, ale nie zakazuje to wcześniejszego jej złożenia. Ponadto, sąd wskazał na niekonsekwencję organów w interpretacji art. 58 K.p.a. w kontekście stanu faktycznego sprawy, co uniemożliwiło jednoznaczne określenie podstawy prawnej ich rozstrzygnięć.
Stan faktyczny
Skarżący P. P. złożył skargę na uchwałę Naczelnej Rady Lekarskiej odmawiającą przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej. Organ odmówił przywrócenia terminu, uznając wniosek za złożony z uchybieniem 7-dniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia. Skarżący podniósł, że działał bez pomocy prawnej i że błędne pouczenie o trybie zaskarżenia spowodowało jego działania. Sąd uznał skargę za uzasadnioną, wskazując na naruszenie art. 58 K.p.a. przez organy.
Rozstrzygnięcie
Sąd uchylił zaskarżoną uchwałę, stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, oraz zasądził od Naczelnej Rady Lekarskiej na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2009 r. sprawy ze skargi P. P. na uchwałę Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. uchyla zaskarżoną uchwałę, II. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Naczelnej Rady Lekarskiej na rzecz skarżącego P. P. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uchwałą z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej utrzymało w mocy swoją uchwałę z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] dotyczącą odmowy przywrócenia terminu P. P. do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. w przedmiocie wydania zezwolenia na prowadzenie indywidualnej praktyki lekarskiej. Organ podniósł, iż w uzasadnieniu uchwały z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] wskazano, iż zgodnie z art. 58 K.p.a. w razie uchybienia terminu należy termin przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Organ wskazał cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie: 1. uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, 2. wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu, 3. dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, 4. dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której ustanowiony był przywracalny termin. Organ podniósł, iż w dniu [...] kwietnia 2008 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednocześnie wskazał, że wniosek ten został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 K.p.a.. Zgodnie z tym przepisem prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Organ stwierdził, iż datą ustania przyczyny uchybienia terminu, zgodnie ze stanowiskiem pełnomocnika w tej kwestii, jest dzień 25 kwietnia 2008 r., w którym uprawomocniło się postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2008 r. w przedmiocie odrzucenia skargi na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej Nr [...] z dnia [...] września 2007 r. w sprawie stwierdzenia niedopuszczalności wszczęcia postępowania. Zatem ustawowy 7-dniowy termin upływał w dniu 2 maja 2008 r. Z tych względów organ stwierdził, iż wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu [...] kwietnia 2008 r. został złożony przedwcześnie tj. przed ustaniem przyczyny uchybienie terminu, a zatem z uchybieniem ustawowego terminu, określonego w art. 58 § 2 K.p.a.. Nawet, gdyby przyjąć, że dniem ustania przyczyny uchybienia terminu jest dzień 25 marca 2008 r. - data doręczenia stronie odpisu nieprawomocnego postanowienia sądu, to również należy stwierdzić, że wiosek o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem terminu, bowiem siedmiodniowy termin do złożenia prośby upływał w dniu 2 kwietnia 2008 r., zaś wniosek został złożony w dniu [...] kwietnia 2008 r. P. P. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W swoim wniosku stwierdził, że swój pierwszy podstawowy wniosek składał bez pomocy prawnej, jako osoba fizyczna - zwykły obywatel bez wykształcenia prawniczego. Podniósł również, że złożenie w dniu [...] kwietnia 2008 r. wniosku o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy determinowało moment ustania przyczyny uchybienia terminu. Jego zdaniem od tej daty rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do ponownego złożenia wniosku o merytoryczne rozpoznanie sprawy. Wskazał, iż wyrażony pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. wniosek o przywrócenie terminu miał charakter wyłącznie kurtuazyjny, zaś takiego wniosku na skutek błędnego pouczenia o trybie i terminie odwołania nie musiał składać. Prezydium Rady rozpoznając sprawę ponownie podniosło jak wyżej. Stwierdziło, że wniosek z dnia [...] kwietnia 2008 r. o przywrócenie terminu, określonego w art. 58 § 2 K.p.a. do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy został podpisany przez profesjonalnego pełnomocnika. Na pierwszej stronie wniosku widnieje pieczątka kancelarii prawnej, zaś do wniosku zostało załączone pełnomocnictwo procesowe do działania w sprawie i dlatego należy uznać za nieprawdziwe twierdzenie odwołującego jakoby działał bez profesjonalnego pełnomocnika. Skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego wniósł P. P.. Skarżący wniósł o uchylenie w całości uchwały Nr [...] Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej w [...] z dnia [...] października 2008 r., oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Skarżonej uchwale zarzucił naruszenie art. 58 § 2, 112 oraz 107 § 1 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Naczelna Rada Lekarska wniosła o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Niezależnie od obszernych rozważań skarżącego, które odnoszą się do działań organów w jego sprawie a które w istocie maja charakter poboczny zważyć należy, iż trafny jest podniesiony w niej zarzut naruszenia przez organy obu instancji art. 58 k.p.a. Punktem wyjścia do rozważań w przedmiotowej sprawie jest jednak fakt błędnego pouczenia skarżącego o sposobie zaskarżenia uchwały wydanej w dniu [...] września 2007 r. w I-ej instancji przez Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej (Nr [...]). Otóż skarżący stosując się do błędnego pouczenia organu wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która została odrzucona z racji braku wyczerpania trybu odwoławczego przed organami. Dopiero z treści uzasadnienia postanowienia odrzucającego skargę (sprawa sygn. akt VII SA/Wa 2185/07) dowiedział się on, że nie przysługuje mu ten środek zaskarżenia lecz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. O treści powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący dowiedział się w dniu 25 marca 2008 r., jako że tego dnia doręczono mu jego odpis z adnotacją o nieprawomocności tego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu o którym mowa nie przytoczono jednak treści art. 58 K.p.a, a więc i nie wskazano w jakim terminie należy wnieść prośbę o przywrócenie terminu. Jeśli zarówno organy jak i pełnomocnik skarżącego zgodnie twierdzą, iż bieg terminu 7-dniowego o którym mowa w art. 58 § 2 K.p.a. mógł się rozpocząć od dnia uprawomocnienia się w/w postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego tj. od dnia 25 kwietnia 2008 r. to złożenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności wraz z czynnością przed tą datą nie może zostać uznane za przedwczesne a zarazem wadliwe. Intencją ustawodawcy który sformułował art. 58 K.p.a. w obowiązującym brzmieniu było bowiem to aby prośba o przywrócenie terminu została wniesiona nie później niż w ciągu 7 dniu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Nie oznacza to jednak, iż z taką prośba zainteresowany nie może wystąpić wcześniej. Zdaniem Sądu art. 58 K.p.a. nie wyklucza możliwości skutecznego złożenia prośby o przywrócenie terminu także przed ustaniem przyczyny jego uchybienia. Oceniając zaskarżoną uchwałę nie sposób nie zwrócić uwagi na niekonsekwencje organów gdy chodzi o interpretacje art. 58 K.p.a. Sugerują one bowiem, że wniosek o przywrócenie terminu zostałby złożony z uchybieniem wymogom jakie stawia art. 58 § 2 K.p.a. także wtedy gdyby przyjąć, ze dniem ustania przyczyn jego uchybienia jest dzień 25 marca 2008 r. tj. data doręczenia stronie odpisu nieprawomocnego postanowienia Sądu wydanego w sprawie sygn. akt VII SA/WA 2185/07. W takim bowiem przypadku siedmiodniowy termin do złożenia prośby upływał w dniu 2 kwietnia 2008 r. podczas gdy złożono ją w dniu [...] kwietnia 2008 r. Powyższe w istocie oznacza, iż organy nie zaprezentowały wyrazistego stanowiska w kwestii wykładni art. 58 K.p.a na tle stanu faktycznego podlegającego ocenie w przedmiotowej sprawie. Swoisty brak konsekwencji w tej materii nie pozwala nawet zorientować się która koncepcja dotycząca wykładni art. 58 k.p.a. jest organom bliższa i którą należy brać pod uwagę jako podstawę wydanych rozstrzygnięć. Rozpoznając sprawę ponownie organ weźmie pod uwagę powyższe uwagi. Podstawą rozstrzygnięcia Sądu są przepisy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz 152 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło