VII SA/Wa 2121/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg H.S. oraz K. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wpłacenia zaliczki postanawia: 1. odrzucić skargę K. S. 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu K.S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Powodowane to jest tym, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.a.a.). Pismem, o którym mowa w cytowanym wyżej artykule jest m. in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Pismem z dnia 2 stycznia 2013 r., doręczonym w dniu 7 stycznia 2013 r., przesłano do K. S. odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 16 stycznia 2013 r. został uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 zł. Wskazać jednakże należy, iż został on uiszczony po upływie terminu na jego wniesienie, bowiem termin ten upłynął z dniem 14 stycznia 2013 r. Stosownie do dyspozycji art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy. Mając na względzie powyższe oraz fakt, iż zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na postawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.