VII SA/Wa 2122/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – I. S. – kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. I. S. ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2018 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, tj. złożenia 2 odpisów skargi wraz z załącznikami, – w terminie siedmiu dni – pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] stycznia 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 48). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu [...] stycznia 2018 r. Pełnomocnik skarżącej przedłożył uzupełnienie ww. braków formalnych w dniu [...] stycznia 2018 r. w siedzibie [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] (k.31). Następnie Wojewoda [...] pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. przekazał przedmiotowe uzupełnienie braków formalnych Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przy piśmie z dnia [...] lutego 2018 r. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uzupełnienie braków formalnych skargi, które sąd otrzymał w dniu [...] lutego 2018 r. (k. 29 data prezentaty sądowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm., dalej: "P.p.s.a.", wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Na podstawie art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Według art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Natomiast na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że wprawdzie skarżąca złożyła odpisy skargi, które były przedmiotem wezwania do uzupełnienia braków formalnych, jednakże powyższe uczyniono z uchybieniem terminu określonego w zarządzeniu wzywającym o braki formalne skargi. W niniejszej sprawie uzupełnienie braków formalnych zostało nadane przez pełnomocnika skarżącej pośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. za pośrednictwem Wojewody [...] oraz Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Uzupełnienie przedmiotowych braków formalnych wpłynęło do Sądu dopiero w dniu [...] lutego 2018 r. (data prezentaty). Tym samym to datę [...] lutego 2018 r. należy uznać za datę uzupełnienia braków formalnych skargi. W tej sytuacji należy przy tym uznać, że uzupełnienie braków formalnych skargi nastąpiło z uchybieniem terminu. Wskazać przy tym należy, że w piśmie wykonującym przedmiotowe zarządzenie o uzupełnienie braków formalnych skargi – w sposób precyzyjny określono adres siedziby Sądu. Nadto, przepisy na podstawie których Sąd dokonuje wezwania do uzupełnienia braków formalnych, nie przewidują w swojej dyspozycji dokonywania tejże czynności za pośrednictwem organów. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia. Z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono o zwrocie z urzędu uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi.