VII SA/Wa 2123/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosław Montowski, Protokolant st. sekretarz sądowy Artur Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2020 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej [...] w [...] na akt Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wprowadzenia zmian w organizacji ruchu uchyla zaskarżony akt Przedmiotem skargi [....] z siedzibą w [..] ("skarżąca") jest akt Wojewody [..] ("Wojewoda") z [..] sierpnia 2019 r., znak [..], dotyczący nakazu zmiany organizacji ruchu, podjęty w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Pismem z [..] stycznia 2019 r., znak:[..], Straż Miejska [...] zawiadomiła Wojewodę o potrzebie przeprowadzenia kontroli oznakowania "strefy zamieszkania" przy ul. [. ..] i ul. [..] w [...]. W piśmie wskazano, że przedmiotowy teren jest oznakowany znakami D-40 "strefa zamieszkania" i znakami D-41 "koniec strefy zamieszkania", ustawionymi na wysokości budynku [..] i pomiędzy budynkami [..] w [..]. Kontrola wykazała, że znaki D-41 są niezgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. z 2003 r., Nr 220, poz. 2181 ze zm., "rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków"). Ponadto na wysokości budynku [..] wyznaczono jedno miejsce dla osoby niepełnosprawnej oznaczone znakiem poziomym P-20 oraz znakiem P-24 na niebieskim tle. Wymiary znaku P-20 wynoszą 4,90 m długości i 1,90 m szerokości, i są niezgodne z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zastrzeżenia budzi także sposób oznakowania poziomego powierzchni wyłączonych z ruchu pojazdów na wysokości budynków [..] które znacząco odbiegają od norm zawartych w ww. rozporządzeniu z dnia 3 lipca 2003 r. Dodatkowo na wysokości budynku [..] znajduje się znak poziomy P-20 "koperta", który nie został zastrzeżony dla określonego rodzaju pojazdów. Po przeprowadzeniu postępowania (w trakcie którego trzykrotnie wystąpiono bezskutecznie do skarżącej o projekt stałej organizacji ruchu dotyczący ww. stref zamieszkania), Wojewoda, działając na podstawie art. 10 ust. 10 w związku z art. 10 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1990 ze zm., "u.p.r.d.") oraz § 3 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 784, "rozporządzenie"), w akcie (o charakterze nadzorczym) z [..] sierpnia 2019 r., znak [..] Miejskiej z 25 stycznia 2019 r. jest niezgodna z obowiązującymi przepisami i nakazał skarżącej z dniem doręczenia nakazu oraz z zachowaniem obowiązujących przepisów wprowadzenie zmiany w organizacji ruchu poprzez usunięcie istniejących znaków drogowych pionowych i poziomych znajdujących się w strefie zamieszkania i wdrożenie organizacji ruchu drogowego zgodnej z obowiązującymi przepisami. Wojewoda wskazał, że wobec niemożności uzyskania projektu organizacji ruchu [..] kwietnia 2019 r. przeprowadzono wizję lokalną na odcinku drogi wskazanym we wniosku Straży Miejskiej [..], ustalając stan faktyczny. W wyniku przeprowadzonej wizji lokalnej, stwierdzono, że: 1) wyznaczenie, na jezdni i częściowo na chodniku, wzdłuż ul. [..] pasa postojowego przeznaczonego do postoju pojazdów, nie spełnia: a) minimalnych wymagań technicznych w zakresie oznakowania miejsc postojowych, o których mowa w pkt 1.3 załącznika nr 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków, b) wymiarów linii P-19 wyznaczającej pas postojowy, o których mowa w pkt 5.2.5 załącznika nr 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków, c) narusza minimalną szerokość chodnika, jaka powinna być pozostawiona dla ruchu pieszych, o której mowa w pkt. 5.2.4 załącznika nr 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków, d) miejsce wyznaczenia pasa postojowego narusza warunki zachowania minimalnej szerokość drogi pożarowej, o której mowa § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych z dnia 24 lipca 2009 r. (Dz. U. Nr 124, poz. 1030, "rozporządzenie z 24 lipca 2009 r."); 2) wyznaczenie, na jezdni, wzdłuż ul. [..] pasa postojowego przeznaczonego do postoju pojazdów, nie spełnia: a) minimalnych wymagań technicznych w zakresie oznakowania miejsc postojowych, o których mowa w pkt. 1.3 załącznika nr 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków, b) wymiarów linii P-19 wyznaczającej pas postojowy, o których mowa w pkt 5.2.5 załącznika nr 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków, c) miejsce wyznaczenia pasa postojowego narusza warunki zachowania minimalnej szerokość drogi pożarowej, o której mowa § 13 ust. 1 rozporządzenia z 24 lipca 2009 r.; 3) zastosowana w przedmiotowej strefie zamieszkania powierzchnia wyłączona z ruchu o liniowaniu prostym P-21a (P21b), nie spełnia minimalnych wymagań technicznych, o których mowa w pkt 1.3, pkt 5.2.7.2 i tabeli 5.3. załącznika nr 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków, jak również miejsce wyznaczenia powierzchni wyłączonej z ruchu narusza minimalną szerokość drogi pożarowej, o której mowa w § 13 ust. 1 rozporządzenia z 24 lipca 2009 r.; 4) zastosowane wymiary linii wyznaczającej stanowisko postojowe dla pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową, o której mowa w art. 8 u.p.r.d., oznakowane znakiem P-18, z symbolem osoby niepełnosprawnej P-24, nie spełniają minimalnych wymogów, o których mowa w pkt 5.2.4, tabeli 5.1 załącznika nr 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków; 5) nie zostały spełnione wymogi w zakresie ilości stanowisk postojowych dla pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową, o których mowa w art. 12a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2068, ze zm., "u.d.p."); 6) znaki pionowe: B-2 "zakaz wjazdu" oraz D-41 "koniec strefy zamieszkania" nie spełniają wymogów technicznych w zakresie widoczności, barwy i odblaskowości, o których mowa w pkt 1.3 załącznika nr 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków. Odnosząc się do braku projektu organizacji ruchu w aktach skarżącej organ podkreślił, że w § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Minister Infrastruktury określił szczegółowe warunki zarządzania ruchem na drogach publicznych, w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu, a zwłaszcza działania w zakresie sporządzania, opiniowania, zatwierdzania projektów organizacji ruchu i wprowadzania organizacji ruchu, ze szczególnym uwzględnieniem znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego. W myśl § 3 ust. 1a rozporządzenia w związku z art. 10 ust. 7 u.p.r.d. powyższe obowiązki powierzono również podmiotowi zarządzającemu drogą wewnętrzną w strefie zamieszkania. Zgodnie z § 3 ust. 1a pkt 5 jednym z obowiązków jest przechowywanie projektów organizacji ruchu i prowadzenie ich ewidencji. Nie wymaga zatem szczegółowego uzasadnienia fakt, że "nie zachowanie się" projektu organizacji ruchu zwalnia zarządzającego ruchem w strefie zamieszkania z obowiązku posiadania go. Wojewoda podkreślił, że aktualna organizacja ruchu w przedmiotowej strefie zamieszkania charakteryzuje się nieprawidłowym oznakowaniem, jak również bardzo niską jakością znaków pionowych i poziomych. Nie ulega więc wątpliwości, że podmiot zarządzający dopuścił się rażących zaniedbań w zakresie: 1) obowiązku prawidłowego oznakowania dróg wynikającego z art. 10a u.p.r.d. i jej przepisów wykonawczych; 2) obowiązku, wyznaczenia stanowisk postojowych dla pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową, wynikającego z art. 12a ust. 2 u.d.p.; 3) obowiązków wynikających z § 3 ust. 1a rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem, w szczególności w zakresie kontroli prawidłowości zastosowania i funkcjonowania znaków drogowych, zgodności z zatwierdzoną organizacją ruchu, przeprowadzania analiz organizacji i bezpieczeństwa ruchu jak również przechowywania projektów organizacji ruchu i prowadzenia ich ewidencji;. W ocenie organu popularyzowanie i rozpowszechnianie obszarów, jakim jest strefa zamieszkania, a w szczególności specyfiki ruchu, który się w niej odbywa stanowi chwalebne działanie w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Inspiruje wzajemny szacunek, życzliwość i kształtuje kulturę jazdy jego uczestników. Przyczynia się do poprawy bezpieczeństwa i porządku, szczególnie przez kierujących pojazdami. Sprawia, że strefy te stają się prawdziwymi azylami dla pieszych, nie wykluczając korzystania z nich przez kierujących pojazdami. Jednak cel, jakim jest bezpieczeństwo ruchu drogowego, nie może jednak zostać osiągnięty poprzez sprzeczne z prawem zastosowanie znaków drogowych, jak i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego. W tej sytuacji, w ocenie organu, wprowadzony pismem nakaz jest uzasadniony. Nakaz ten organ skierował do D. G. – Prezesa Zarządu skarżącej. Skargę na wyżej opisany akt wniosła [...]] z siedzibą w [..], zarzucając: -brak przesłanek formalnych i materialnoprawnych prowadzenia postępowania w trybie nadzoru, a nadto wydanie nakazu zmiany organizacji ruchu w odniesieniu do drogi wewnętrznej (parkingu), zarządzanej przez skarżącą, niebędącą strefą ruchu lub strefą zamieszkania, a tym samym obrazę art. 10 ust. 10 u.p.r.d., a nadto -brak wskazania adresata nakazu wprowadzenia zmian w organizacji ruchu, -brak wskazania obszaru, jakiego zaskarżony nakaz dotyczy, -przeprowadzenie wizji lokalnej bez umożliwienia udziału podmiotu zarządzającego ruchem w odniesieniu do drogi wewnętrznej zarządzanej przez skarżącą oraz nieprzedstawienie skarżącej protokołu z takiej wizji w celu umożliwienia zgłoszenia zastrzeżeń co do ustaleń faktycznych, -brak wskazania konkretnych zastrzeżeń do istniejącej organizacji ruchu, a w szczególności brak wyjaśnienia, jakich minimalnych wymagań technicznych w zakresie oznakowania miejsc postojowych nie spełnia wyznaczenie istniejącego wzdłuż ul. [..] pasa postojowego, -błędne ustalenia faktyczne polegające na przyjęciu, że przedmiotowa droga wewnętrzna stanowi strefę ruchu lub strefę zamieszkania, -błędne ustalenia faktyczne polegające na przyjęciu, że miejsce wyznaczenia pasa postojowego narusza warunki zachowania minimalnej szerokości drogi pożarowej, -błędne przyjęcie, że znajdują zastosowanie wymogi, o których mowa w pkt 1.3, pkt 5.2.72 i tabeli 5.3 Załącznika nr 2 do rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków w sytuacji, gdy przedmiotowa droga wewnętrzna stanowi drogę pożarową, a nie jezdnię, -błędne zastosowanie normy, o której mowa w pkt 5.2.4. tabeli 5.1 załącznika nr 2 do ww. rozporządzenia, -błędne zastosowanie art. 12a ust. 2 u.d.p. w sytuacji, gdy przedmiotowa droga wewnętrzna nie stanowi drogi publicznej ani nawet nie jest strefą ruchu. Podnosząc powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie aktu nadzoru jako sprzecznego z prawem i niemającego usprawiedliwionych podstaw faktycznych i prawnych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Ponadto wskazał, że skarżąca w skardze potwierdziła wprowadzenie zmian w organizacji ruchu poprzez demontaż znaków pionowych D-40 i D-41, wyznaczających początek i koniec strefy zamieszkania, tym samym przedmiotowa droga stała się drogą wewnętrzną, która nie podlega art. 10 ust. 2 pkt 5 u.p.r.d. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [..] zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest akt o charakterze nadzorczym Wojewody [..] z [..] sierpnia 2019 r., stwierdzający niezgodność z obowiązującymi przepisami organizacji ruchu w strefie zamieszkania wyznaczonej pomiędzy ul. [...] oraz ulicą [..] w [..], oraz nakazujący wprowadzenie zmiany w organizacji ruchu poprzez usunięcie istniejących znaków drogowych znajdujących się w strefie zamieszkania i wdrożenie organizacji ruchu zgodnie z obowiązującymi przepisami. Podstawę materialnoprawną tego aktu stanowi art. 10 ust. 10 u.p.r.d. w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 5 tej ustawy. Zgodnie z ww. art. 10 ust. 10, organy sprawujące nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach mogą nakazać zmianę organizacji ruchu ze względu na ważny interes ogólnospołeczny lub konieczność zapewnienia ruchu tranzytowego. Stosownie natomiast do art. 10 ust. 2 pkt 5 u.p.r.d., wojewoda sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach wewnętrznych położonych w strefach ruchu lub strefach zamieszkania. Kontrolując wskazany akt Sąd przede wszystkim uznał, że podlega on kognicji sądu administracyjnego. Dokonując takiej oceny Sąd wziął pod uwagę, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Nakaz zmiany organizacji ruchu wydany w oparciu o art. 10 ust. 10 u.p.r.d. przez organ nadzorczy, o którym mowa w art. 10 ust. 2 u.p.r.d., stanowi tego rodzaju akt, wówczas gdy stroną jest organ jednostki samorządu terytorialnego (zarządzający ruchem na drogach publicznych), a sprawa dotyczy drogi publicznej; również w orzecznictwie sądów administracyjnych nie ma wątpliwości co do tego, że skarga wniesiona w takiej sprawie przez organ jednostki samorządu terytorialnego na akt wydany w oparciu o art. 10 ust. 10 u.p.r.d. jest dopuszczalna (por. wyrok NSA z 26 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 1589/19). Tym samym, zdaniem Sądu, nie można uznać w niniejszej sprawie, aby kognicji sądu administracyjnego nie podlegał także akt nadzorczy organu (tu: Wojewody) wydany w oparciu o art. 10 ust. 10 u.p.r.d., ale nakazujący zmianę organizacji ruchu w strefie zamieszkania, ze skargi podmiotu zarządzającego tym terenem (tu: [.. S...] ). Sąd zauważa przy tym, że zaskarżony akt ma charakter publicznoprawny (dotyczy obowiązku wynikającego z przepisu prawa), wydany został przez organ administracji publicznej, skierowany jest do indywidulanego/konkretnego podmiotu, w końcu - w sposób władczy kształtuje prawa i obowiązki skarżącej w zakresie zasad korzystania z drogi wewnętrznej. W konsekwencji Sąd uznał, że objęty skargą akt Wojewody należy zakwalifikować do aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (bo jako dotyczący drogi wewnętrznej i wniesiony przez Spółdzielnię - zarządzającą ruchem na tej drodze, nie należy do aktów nadzoru z art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a.), i na tej podstawie dokonać jego weryfikacji. Przechodząc do oceny merytorycznej w sprawie, i mając na uwadze najdalej idący zarzut skargi dotyczący wadliwego uznania, że "przedmiotowa droga wewnętrzna stanowi strefę ruchy lub strefę zamieszkania", z czym wiąże się kompetencja Wojewody do ingerencji na podstawie cyt. powyżej art. 10 ust. 10 u.p.r.d., Sąd zauważa, że postępowanie wyjaśniające prowadzone przez Wojewodę wywołane zostało wnioskiem Straży Miejskiej [...] z 25[..] stycznia 2019 r. W przywołanym piśmie wniesiono o przeprowadzenie kontroli oznakowania "strefy zamieszkania" przy ulicy [...] i ulicy [..] w [..]. Wskazano jednocześnie na to, że przedmiotowy teren oznakowany jest znakami D-40 "strefa zamieszkania" i znakami D-41 "koniec strefy zamieszkania". Zatem, prośba o kontrolę dotyczyła terenu oznaczonego jako strefa zamieszkania, w którym obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego. Stan ten nie jest też kwestionowany w rozpoznawanej skardze, w której to skarżąca podniosła, że (to) na skutek nakazu wydanego przez Wojewodę usunęła znaki D-40 i D-41 wyznaczające ww. strefę, dodając, że nie były one postawione za zgodą Spółdzielni i zostały na zlecenie skarżącej zdemontowane. W świetle tych okoliczności Sąd uznał, że w dacie wydania badanego aktu, Wojewoda - co do zasady - mógł "orzec" w niniejszej sprawie na podstawie art. 10 ust. 10 u.p.r.d. poprzez nakazanie zmiany organizacji ruchu. Przywołane okoliczności wskazują bowiem na to, że wówczas na opisanym powyżej terenie wyznaczona była "strefa zamieszkania". Zgodnie zaś z cyt. art. 10 ust. 2 pkt 5 u.p.r.d. wojewoda nadzoruje zarząd nad ruchem na drogach wewnętrznych położonych m.in. w strefach zamieszkania. Z tej też przyczyny Sąd uznał, że zarzut skargi o braku kompetencji Wojewody do orzekania w niniejszej sprawie nie okazał się trafny. Natomiast, analizując dalej sprawę, Sąd podzielił pozostałe zarzuty podniesione w skardze, wskazujące na brak właściwej oceny istniejącej organizacji ruchu. To też, zdaniem Sądu, czyniło koniecznym uwzględnienie skargi. I tak, rozwijając powyższe, Sąd zauważa, że kontrolowany nakaz Wojewoda wydał w oparciu o ustalenia poczynione podczas oględzin terenu przeprowadzonych [..] kwietnia 2019 r. Powołując się wyłącznie na ustalenia z ww. oględzin, wskazał na szereg nieprawidłowości, przy czym wymieniając je, ograniczył się do przedstawienia w jakim zakresie, a dokładnie - w kontekście którego przepisu, dostrzegł naruszenie. Nie wskazał natomiast precyzyjnie zastrzeżeń dotyczących pasa postojowego, oznakowania powierzchni wyłączonej z ruchu czy zastosowanych znaków pionowych; organ poprzestał bowiem jedynie na stwierdzeniu, że w ww. zakresie "nie spełniono minimalnych wymagań technicznych". Co istotne, okoliczność ta (dotycząca oględzin i poczynionych wówczas ustaleń) została wskazana wyłącznie w uzasadnieniu wydanego aktu. Akta administracyjne nie zawierają protokołu oględzin, ani żadnej innej dokumentacji z tej czynności (w tym zdjęć terenu). Warto przy tym dostrzec, że zgodnie z treścią skargi, skarżąca (jak podniosła) nie została poinformowana o przeprowadzeniu wizji lokalnej; nie umożliwiono jej również zapoznania się z tak pozyskanym materiałem dowodowym i zgłoszenia zastrzeżeń. Potwierdzają to także akta sprawy, w których brak śladu prawidłowego procedowania z zapewnieniem stronie czynnego udziału. W tych warunkach Sąd uznał, że nie jest możliwe zweryfikowanie ustaleń faktycznych przyjętych przez organ, stanowiących podstawę ingerencji. Z tej też przyczyny Sąd uznał, że organ naruszył art. 10 ust. 10 u.p.r.d. poprzez orzeczenie o nakazie zmiany organizacji ruchu w opisanej powyżej strefie zamieszkania. Niezależnie od powyższego Sąd zauważa, że wskazany przepis prawa materialnego umożliwia nakazanie zmiany organizacji ruchu ze względu na ważny interes ogólnospołeczny lub konieczność zapewnienia ruchu tranzytowego. Sama zatem zgodność z prawem nie może być w tym przypadku podstawą działania organu. W przypadku nadzoru nad zarządzaniem ruchem nie chodzi bowiem wyłącznie o ocenę organizacji ruchu z punktu widzenia legalności, ale przede wszystkim o wykazanie, że ingerencja nadzorcza (zmiana w organizacji ruchu wprowadzona przez organ sprawujący nadzór) jest podejmowana np. ze względu na ważny interes ogólnospołeczny. To też oznacza, że stosując ww. art. 10 ust. 10 u.p.r..d. Wojewoda obowiązany był wykazać w niniejszej sprawię potrzebę wydania aktu w kontekście ww. przesłanki. Choć mógł to uczynić poprzez wskazanie na niezgodność z prawem mającą znaczenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym, to i tak uzasadniając ingerencję i nakaz usunięcia wszystkich istniejących znaków drogowych i wdrożenia nowej organizacji ruchu, powinien był przedstawić szerszą analizą nadzorowanej organizacji ruchu, dotyczącą nie tylko jej zgodności z obowiązującym stanem prawnym. Takich zaś rozważań w niniejszej sprawie zabrakło. Z tych też przyczyn Sąd uznał, że w sprawie doszło do naruszenia art. 10 ust. 10 u.p.r.d. poprzez niewykazanie konieczności jego zastosowania. Zajmując się ponownie sprawą Wojewoda w pierwszej kolejności winien rozważyć, czy na skutek demontażu przez skarżącą znaków D-40 i D-41 na terenie objętym postępowaniem (o ile stan ten w wyniku oględzin zostanie potwierdzony), nadal posiada kompetencje do ingerencji w organizację ruchu przy ul. [..] i ul.[..] w [..]. W tej sytuacji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 146 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [..] orzekł, jak w sentencji.