VII SA/Wa 2126/07

WyrokWSA w Warszawie2008-02-27

Skład orzekający: Bogusław Cieśla, Krystyna Tomaszewska, Elżbieta Zielińska-Śpiewak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w postępowaniu wznowieniowym, w którym stwierdzono naruszenie prawa materialnego przez wydanie decyzji bez udziału strony, organ może odmówić uchylenia tej decyzji, jeśli w wyniku ponownego rozpoznania sprawy mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej?
Ratio decidendi
Organ administracji może odmówić uchylenia decyzji w postępowaniu wznowieniowym, nawet jeśli stwierdzono naruszenie prawa (np. brak udziału strony), jeśli w wyniku ponownego rozpoznania sprawy mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W takim przypadku wadliwość procesowa nie wpływa na konieczność uchylenia decyzji, jeśli przepisy prawa materialnego zostały zastosowane prawidłowo.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A. S. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty, która stwierdziła naruszenie prawa przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę i odmówiła jej uchylenia w postępowaniu wznowieniowym. A. S. zarzuciła, że nie brała udziału w pierwotnym postępowaniu, a inwestycja była realizowana z naruszeniem prawa. Organy uznały, że mimo naruszenia prawa procesowego, nie ma podstaw do uchylenia decyzji, gdyż mogłaby zapaść jedynie decyzja odpowiadająca dotychczasowej.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2008 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowy uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu skargę oddala. Sygnatura akt VII SA/Wa 2126/07 UZASADNIENIE Starosta P. decyzją z dnia [...] września 2005r. nr [...], wydaną na podstawie art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) i art.104 ustawy z dnia 14 lipca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., - dalej Kpa), uchylił ( własne) decyzje: nr [...] z dnia [...]10.1999 r., znak [...], nr [...] z dnia [...]06.2000 r., znak [...], nr [...] z dnia [...]08.2001 r., znak [...], nr [...] z dnia [...]02.2002 r., znak [...], Z uzasadnienia tej decyzji wynikało, że organ nadzoru budowlanego prowadził postępowanie związane z realizacją na działce nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. Ś. [...] w K. budynku z istotnymi odstępstwami od projekt budowlanego. W wyniku prowadzonego postępowania P. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2005r., nałożył na inwestorów – M. i T. L. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonywanych robót budowlanych. Po przekazaniu tej decyzji do Starosty P. organ architektoniczno - budowlany uznał, że skoro wydana została decyzja, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, to zgodnie z przepisami Prawa budowlanego ma on obowiązek uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Pismem z dnia [...] stycznia 2006r. A. S., właścicielka nieruchomości sąsiedniej, wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty Powiatowego w P. z dnia [...] września 2005 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 36a ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. We wniosku wskazała, że nie brała udziału w przedmiotowym postępowaniu, a o fakcie wydania decyzji dowiedziała się w dniu [...] grudnia 2005 r. Po wznowieniu postępowania Starosta P. decyzją z dnia [...] października 2006r., nr [...] - na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 Kpa stwierdził, że wydanie decyzji nr [...] z dnia [...] września 2005r. nastąpiło z naruszeniem prawa oraz odmówił jej uchylenia. W uzasadnieniu organ wskazał, że uznał A. S. za stronę postępowania i po ponownym rozpatrzeniu sprawy stwierdził, że decyzja nr [...] z dnia [...] września 2005r. Starosty P. została wydana z naruszeniem prawa (wobec brak udziału wnioskodawczyni jako strony w postępowaniu), jednocześnie stwierdził, że brak jest podstaw do uchylenia tej decyzji, gdyż mogłaby zapaść tylko decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej. Od decyzji Starosty P. odmawiającej uchylenia decyzji dotychczasowej odwołanie wniosła A. S. podnosząc, że inwestycja na działce sąsiedniej nr ew. [...] wykonana została z szeregiem odstępstw o projektu budowlanego, przepisów technicznych, w warunkach samowoli budowlanej oraz, że ujemnie oddziałuje na jej nieruchomość. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r., znak: [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa po rozpatrzeniu odwołania od decyzji nr [...] Starosty P. z dnia [...] października 2006r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 146 § 2 Kpa po wznowieniu postępowania nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku ponownego rozpoznania sprawy mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Organ odwoławczy stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania nie zawierał informacji mogących wpłynąć na merytoryczną zmianę treści decyzji nr [...] z dnia [...] września 2005r., która została wydana na postawie art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, w związku z wydaniem przez P. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji nakładającej na M. i T. L. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonywanych robót budowlanych przy budowie domu na działce nr ew. [...], przy ul. Ś. [...] w K. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, co do negatywnego wpływu inwestycji zrealizowanej na działce sąsiedniej, powodującej jak twierdziła skarżąca zagrożenie katastrofą budowlaną jej budynku, organ odwoławczy wskazał, że właściwy do rozpatrzenia wymienionych zarzutów jest Powiatowy Inspektorat Budowlany, który zajął już swoje stanowisko w sprawie. Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2007r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. S. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie: art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, art. 10, art. 6 Kpa, art. 8 Kpa oraz art. 7 i 9 Kpa w zw. z art. 156 § 1 Kpa. Uzasadniając skargę podniosła, że inwestorzy wykonali budynek niezgodnie z pozwoleniem na budowę, z naruszeniem norm techniczno-budowlanych, a nawet w warunkach samowoli budowlanej. Wskazała, że organy pomijały ją jako stronę w postępowaniach związanych z decyzjami o pozwoleniu na budowę jak i decyzjami zatwierdzającymi projekty budowlane zamienne. Natomiast samo postępowanie wznowieniowe przeprowadzono wadliwe i bez rozpoznania sprawy w kontekście wskazywanych przez skarżącą wadliwości w realizacji inwestycji. W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2008 r. skarżąca wskazała, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 listopada 2007r. w sprawie VII SA/Wa 1376/06 uchylił między innymi decyzję P. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lipca 2005r., nakładającą na inwestorów – M. i T. L. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonywanych robót budowlanych. W tej sytuacji zdaniem skarżącej organ architektoniczno-budowlany nie musiał uchylać decyzji wydanych w przedmiocie pozwolenia na budowę. W szczególności domagała się pozostawienia w obrocie prawnym decyzji Starosty P. nr [...] z dnia [...] października 1999 r., jako że inwestor powinien realizować obiekt zgodnie z tą decyzją. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 , poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to , że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Badając zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ona prawa. Postępowanie prowadzone przez organ miało charakter nadzwyczajny – wznowieniowym. Stwierdzić trzeba, iż niewątpliwie istniały przesłanki do wznowienia postępowania albowiem skarżąca A. S. jako właścicielka sąsiedniej nieruchomości nr ew. [...] nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty P. z dnia [...] września 2005r., którą organ działając na podstawie art. 36a ust.2 Prawa budowlanego uchylił cztery własne decyzje wydane w przedmiocie pozwolenia na budowę (nr [...] z dnia [...]10.1999 r., nr [...] z dnia [...] 06.2000 r., nr [...] z dnia [...] 08.2001 r., nr [...] z dnia [...] 02.2002 r.) obiektu realizowanego na sąsiedniej działce [...]. Okoliczność ta była podstawą do badania czy decyzja uchylająca pozwolenia na budowę nie naruszała przepisów prawa . Jakkolwiek brak udziału A. S. w postępowaniu, jako właścicielki sąsiedniej działki był naruszeniem przepisów prawa, to fakt ten sam przez się nie stanowił o konieczności uchylenia kwestionowanej decyzji . W przeprowadzonym postępowaniu wznowieniowym organ kontrolowanej decyzji nie uchylił uznając, że mogłaby zapaść tylko decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej w postępowaniu wznowieniowym organ doszedł do słusznego w ocenie Sądu przekonania, że mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W konsekwencji wydał decyzję w oparciu o przepis art. 146 § 2 kpa czyli odmówił uchylenia kwestionowanej decyzji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia słusznie stwierdził, że wadliwość procesowa nie wpłynęła na prawidłowe zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego. Poza tym Wojewoda [...] w uzasadnieniu słusznie wskazał odnosząc się do zarzutów i twierdzeń A. S., że kwestie dotyczące nieprawidłowości przy wykonaniu budynku inwestorów, w tym negatywne oddziaływanie obiektu na nieruchomość skarżącej nie mogą być brane pod uwagę w przedmiotowym postępowaniu wznowieniowym. W istocie organ odniósł się głównie do kwestii formalnych związanych z wydaniem przez P. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2005r., nakładającej na inwestorów – M. i T. L. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Ta okoliczność determinowała bowiem wydanie kwestionowanej decyzji przez organ architektoniczno-budowlany. Analizując skargę jak i odwołanie A. S. należy zauważyć, że większość zarzutów miała charakter faktyczny, nie odnosiły się one do istoty postępowania Starosty P. wydającego kwestionowaną decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2005r. Tymczasem przepis art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) obliguje organ architektoniczno - budowlany do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, jeśli organ nadzoru budowlanego wydał decyzję, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Skoro decyzja taka w toku działania nadzoru budowlanego została wydana, to Starosta P. był nią związany a charakter jego rozstrzygnięcia był przesądzony przez przepisy, co powodowało, że organ nie miała swobody orzekania w tej materii. Natomiast fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 listopada 2007r. w sprawie VII SA/Wa 1376/06 uchylił decyzję P. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005r., nakładającą na inwestorów – M. i T. L. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonywanych robót budowlanych pozostaje bez wpływu na ocenę postępowania wznowieniowego. Decyzja uchylona przez Sąd funkcjonowała w obrocie prawnym zarówno podczas orzekania przez organ I jak i II instancji. Późniejsze jej wyeliminowanie z obrotu prawnego nie może być brane pod uwagę albowiem Sąd ocenia czy decyzja organu była prawidłowa na datę jej wydawania. Mając na uwadze powyższą argumentację to przedstawione w skardze zarzuty ocenić trzeba jako niezasadne i nie mogące odnieść zamierzonego skutku. Skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa to na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) Sąd skargę - jako nieuzasadnioną - oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło