VII SA/Wa 2129/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2007 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. skargę oddala VII SA/Wa 2129/06 UZASADNIENIE Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. znak: [...], działając w oparciu o art. 158 § 1 w związku z art. 157 § 1 i art. 156 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm. – zwany dalej K.p.a.) po rozpatrzeniu wniosku J. K. z dnia [...] kwietnia 2006r. o stwierdzenie nieważności decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2003r. znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2002r. znak: [...] odmawiającej uchylenia decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 1998r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej oskrzeli – przewlekłego spastycznego zapalenia oskrzeli – odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2003r. znak: [...] W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż J. K. zarzucił decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2003r. rażące naruszenie prawa, nie precyzując przy tym na czym konkretnie miały polegać przywoływane nieprawidłowości. Organ podkreśla, iż niezależnie od zarzutów J. K. należy zauważyć, że kwestionowana przez niego decyzja była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 13 lutego 2004r. w sprawie I SA 837/03 oddalił skargę na tę decyzję. Główny Inspektor Sanitarny wskazał, iż stosownie do art. 134 § 1 K.p.a. wynika, że sąd z urzędu bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa powstałe w danej sprawie, w tym naruszenia uzasadniające stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (zob. wyrok WSA w Warszawie z 29 czerwca 2004r. sygn. akt: I SA 2819/02, wyrok WSA w Warszawie z 25 lutego 2004r. sygn. akt: III SA 1456/02). Organ I instancji zauważył, iż w niniejszej sprawie Sąd takich naruszeń nie znalazł, a zgodnie z art. 153 K.p.a. ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia, tak więc w tej sytuacji nie jest możliwe stwierdzenie nieważności kwestionowanej decyzji. Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] sierpnia 2006r. znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku J. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy – utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2006r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołał się również na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2004r. o sygn akt: I SA 837/03, który oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2003r. Tak więc w ślad za argumentacją organu I instancji stwierdził, iż w takiej sytuacji organ odwoławczy nie mógł stwierdzić nieważności kwestionowanej decyzji. Zdaniem organu II instancji w toku prowadzonego postępowania administracyjnego J. K. był kilkakrotnie badany, były wyjaśniane wątpliwości zainteresowanego i analizowana cała dokumentacja medyczna. A ponadto zainteresowany nie przedstawił żadnych dowodów, które skutkowałyby błędną diagnozą lekarską. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2006r. złożył J. K.. Skarżący wskazał w swojej obszernej skardze, iż organ dopuścił się nie rozpoznania istoty sprawy, błędów w ustaleniach faktycznych oraz obrazy przepisów prawa. J. K. wnosi o uchylenie decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2006r., przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a ponadto domaga się dopuszczenia dowodów z opinii biegłych, zeznań świadków oraz dowodu z dokumentacji zawodowej i akt medycznych. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego, nie orzekając o istocie sprawy. Decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2003r., której skontrolowania w trybie nadzwyczajnym domaga się skarżący była już weryfikowana w postępowaniu sądowo – administracyjnym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie który prawomocnym wyrokiem z dnia 13 lutego 2004 r. sygn. akt I SA 837/03, oddalił skargę J. K. na w/w decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego. Tak więc przedmiotem badania była już legalność zaskarżonej decyzji. W postępowaniu toczącym się na skutek wniesienia skargi na decyzję o odmowie uchylenia decyzji orzekającej o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 ust. 2 p.p.s.a. Sąd ten nie był związany wnioskami skargi ale winien uwzględnić skargę i stwierdzić nieważność decyzji, jeżeli zachodziłyby przyczyny określone w art. 156 K.p.a. Tak więc oddalenie skargi na decyzję objętą wnioskiem o stwierdzenie nieważności zamyka drogę do stwierdzenia nieważności z uwagi na związanie organu oceną prawną zawartą w wyroku sądu. Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu wiąże w sprawie – co oznacza, iż ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez sąd będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy. / zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 1998 r. III RN 130/97, OSNAPiUS 1999r. nr 1, poz. 2 /. Oddalenie skargi przez Sąd w postępowaniu w którym decyzja z dnia [...] stycznia 2003r. była badana oznacza, że kontrolowana decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi prawem i nie jest obarczona żadną z wad skutkujących stwierdzeniem jej nieważności. Próba stwierdzenia nieważności decyzji rozpoznawanej już wcześniej przez Sąd jest w istocie w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego, niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenie Sądu /zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2001 r. sygn. akt II SA 517/00, Lex 51228./. W tym miejscu w związku z szeregiem wniosków skarżącego zawartych w treści skargi dotyczących dopuszczenia dowodu z zeznań świadków, nowej opinii lekarzy biegłych sądowych, należy podkreślić, iż wnioski te nie mogą być uwzględnione, bo Sąd nie orzeka co do istoty sprawy, a jedynie kontroluje zaskarżoną decyzję pod kątem zgodności z prawem. Mając na uwadze powyższe względy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. – skargę oddalił.