VII SA/Wa 2133/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [. ..} września 2009r., nr [...] w przedmiocie: zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek R. Sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2009r., nr [. ..] oraz decyzji Prezydenta. W. z dnia [...]lutego 2009r. W skardze z dnia 14 października 2009r. Skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody[...] z dnia 21 września 2009r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta W. z dnia[...] lutego 2009r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dwóch budynków J1 i J2 mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym, wchodzących w skład osiedla mieszkaniowego "S." oraz niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działek [...] obr. [...] i wjazdami na terenie działek nr [...] obr. [...] przy u. S.w W. We wniosku podniesiono, iż realizacja spornej inwestycji spowoduje nieodwracalne naruszenie przepisów Prawa budowlanego oraz naruszy interes skarżącej. Wadliwość zaskarżonej decyzji wynika z jej niezgodności z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto planowana inwestycja ograniczy dostęp do światła słonecznego na nieruchomości strony skarżącej. We wniosku podniesiono, iż decyzja udzielająca pozwolenia na budowę jest "ze swej natury decyzją o doniosłych skutkach, których odwrócenie jest niekiedy niemożliwe, zawsze zaś wiąże się z ryzykiem spowodowania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, ponadto Sąd może również wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślić trzeba, iż wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowo administracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 ppsa, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W przypadku decyzji o "pozwoleniu na budowę" ustawodawca nie przewidział automatyzmu wstrzymania wykonalności decyzji. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 1 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wobec argumentacji przedstawionej przez skarżącą, która nie wykazała zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2009r. oraz decyzji Prezydenta W. z dnia[...] lutego 2009r. Nie można przede wszystkim podzielić stanowiska strony skarżącej, że decyzja udzielająca pozwolenia na budowę zawsze wiąże się z ryzykiem spowodowania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Fakt istnienia niekorzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Ponadto Sąd, będąc właściwy do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności. Prowadzenie przez inwestora prac budowlanych, zanim Sąd rozstrzygnie wniesioną skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę, odbywa się na wyłączne ryzyko inwestora, który powinien być świadomy, że niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie wiązać się będzie z wszczęciem odpowiedniej procedury. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.