VII SA/Wa 2133/15
WyrokWSA w Warszawie2016-05-13
Skład orzekający: Ewa Machlejd, Izabela Ostrowska, Halina Emilia Święcicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarzut błędu co do osoby zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym jest uzasadniony, gdy obowiązek administracyjny przeszedł na spółkę powstałą w wyniku przekształcenia samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zarzut błędu co do osoby zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym jest nieuzasadniony, gdy obowiązek administracyjny przeszedł na spółkę powstałą w wyniku przekształcenia samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Zgodnie z art. 80 ust. 4 ustawy o działalności leczniczej, spółka taka wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki poprzednika prawnego (sukcesja uniwersalna). Postępowanie egzekucyjne może być kontynuowane wobec następcy prawnego na podstawie nowego tytułu wykonawczego.Stan faktyczny
Szpital Miejski im. [...] Sp. z o.o. zaskarżył postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego utrzymujące w mocy postanowienie o oddaleniu zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne dotyczyło obowiązku wykonania pomiarów stężeń gazów anestetycznych, nałożonego pierwotnie na Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Szpital Miejski im. [...]. Szpital zarzucił błąd co do osoby zobowiązanego, wskazując, że tytuł wykonawczy został wystawiony na spółkę z o.o., podczas gdy pierwotna decyzja dotyczyła SPZOZ. Organy administracji uznały, że spółka z o.o. jest sukcesorem prawnym SPZOZ.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 maja 2016 r. sprawy ze skargi Szpitala Miejskiego im. [...] w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2015 r. znak [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego oddala skargę
Główny Inspektor Sanitarny (dalej jako "organ") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm. – dalej jako "k.p.a."), w związku z art. 18, art. 27 § 1, art. 33 § 1 oraz art. 120 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm., dalej jako "u.p.e.a.") i art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 marca1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r., nr 212, poz. 1263 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia Szpitala Miejskiego im [...] w [...] Sp. z o.o. na postanowienie oddalające zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego znak: [...] z dnia [...] maja 2015 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Decyzją [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...] nałożono na Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Szpital Miejski im [...] obowiązek wykonania pomiarów stężeń gazów anestezjologicznych - tlenku diazotu, ditlenku węgla - na stanowiskach pracy w salach operacyjnych oraz przedstawienia wyników tych pomiarów [...] Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] z terminem realizacji do dnia [...] maja 2010 r.
Następnie termin wykonania powyższego obowiązku był wielokrotnie prolongowany w drodze decyzji administracyjnych wydawanych przez [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...].
Ponadto ze zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego wynika, iż po przekształceniu Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpital Miejski im [...], ul. [...],[...] w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością tj. w Szpital Miejski im [...] w [...] Sp. z o.o., ul. [...],[...], [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] z terminem realizacji obowiązku wykonania pomiarów stężenia gazów anestezjologicznych do dnia [...] marca 2015 r.
Wobec braku stwierdzenia wykonania nakazu nałożonego decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...], pomimo skutecznego doręczenia upomnienia nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wydał postanowienie z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, które łącznie z odpisem tytułu wykonawczego nr [...] zostało dostarczone skarżącemu w dniu [...] maja 2015 r.
Zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej wniósł Szpital Miejski im [...] w [...] Sp. z o.o. Podniesione zarzuty dotyczyły błędnie wskazanego zobowiązanego oraz niedochowania wszystkich warunków formalnych, które winne zostać spełnione dla skutecznego wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji poprzez niedoręczenie wraz z tytułem wykonawczym dowodu doręczenia upomnienia.
[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] oddalił zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, uznając je za nieuzasadnione. Organ I instancji wskazał bowiem, że zgodnie z art. 80 ust. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 618), jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, spółka kapitałowa z dniem przekształcenia wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki, których podmiotem był samodzielny publiczny szpital.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył Szpital Miejski im [...] w [...] Sp. z o.o. W zażaleniu zakwestionowano sposób wskazania podmiotu zobowiązanego (tj. naruszenie art. 27 § 1 u.p.e.a.) oraz naruszenie art. 123 § 2 k.p.a. poprzez brak wydania decyzji o przejściu obowiązku administracyjnego na Szpital Miejski im [...] w [...] Sp. z o.o.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Odnosząc się do podnoszonego w zażaleniu zarzutu naruszenia art. 27 § 1 u.p.e.a. organ odwoławczy wskazał, że przepis art. 80 ust. 4 ustawy o działalności leczniczej przewiduje następstwo prawne spółki powstałej w wyniku przekształcenia odnoszące się do wszystkich praw i obowiązków samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Ponadto z wydruku z KRS wynika, że stan formalno-prawny szpitala uległ zmianie na mocy uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2013 r. w sprawie wyrażenia zgody na przekształcenie Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpital Miejski im. [...] w [...] w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Od dnia [...] stycznia 2014 r. szpital funkcjonuje jako Szpital Miejski im. [...] w [...] Sp. z o.o. Zgodnie z powyższym Szpital Miejski im [...] w [...] Sp. z o.o. przejął wszelkie zobowiązania wynikające z decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Szczecinie z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...].
Organ odwoławczy wskazał jednocześnie, że upomnienie z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...]; decyzja z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] oraz upomnienie z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] wydane zostały po przekształceniu szpitala w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, a zatem adresatem powyższych rozstrzygnięć był Szpital Miejski im [...] w [...] Sp. z o.o.
Główny Inspektor Sanitarny podał również, że wobec treści uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2013 r. jest oczywiste, że Szpital Miejski im [...] w [...] Sp. z o.o. przejął wszelkie zobowiązania wynikające z decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...]. Ponadto organ odwoławczy powołał się na wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., II OSK 243/11 w którym wskazano, że art. 28a u.p.e.a. nie reguluje kwestii podstaw przejścia egzekwowanego obowiązku na inną osobę, lecz wprowadza możliwość kontynuowania postępowania egzekucyjnego w stosunku do innej osoby niż ta, przeciwko której wystawiony został tytuł wykonawczy, jeżeli na tę inną osobę, jako następcę prawnego zobowiązanego, w toku postępowania egzekucyjnego, przeszedł obowiązek objęty tytułem wykonawczym.
Skargę na powyższe postanowienie złożył Szpital Miejski im. [...] w [...] Sp. z o.o. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Skarżonemu postanowieniu zarzucił
- naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 7 i 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. oraz art. 136 k.p.a. poprzez wadliwe (tj. sprzeczne z zasadą prawdy obiektywnej) przeprowadzenie postępowania dowodowego, niedokonanie wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz przekroczenie zasady uznania administracyjnego przy ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, skutkujące dokonaniem całkowicie dowolnej oceny dowodów i błędnym ustaleniem stan faktycznego sprawy;
- naruszenie art. 27 ust. 1 pkt. 2 Ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez niewskazanie w treści tytułu wykonawczego podmiotu zobowiązanego do wykonania obowiązku nałożonego przez organ.
W ocenie strony skarżącej nastąpił błąd co do osoby zobowiązanego, bowiem w tytule wykonawczym został wskazany zupełnie inny podmiot tj. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, podczas gdy w rzeczywistości podmiotem zobowiązanym i wskazanym w decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r., będącej podstawą prawną prowadzenia egzekucji, był Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej. Skarżąca podniosła, że żadna z decyzji zmieniających nie zmieniła decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. także w tym zakresie, tj. co do podmiotu zobowiązanego, wobec czego ostatecznie powstała sprzeczność pomiędzy podmiotem faktycznie zobowiązanym w niej wskazanym, a tym widniejącym w treści tytułu wykonawczego i wobec którego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.). sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga została oddalona.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły m.in. przepisy, ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) przy czym zgodnie z art. 18 ustawy - jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten pozwala traktować, jako pewną ciągłość postępowania z Kodeksu postępowania administracyjnego i postępowania wykonawczego unormowanego ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dlatego w przypadku, gdy jakaś kwestia nie jest uregulowana w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym, przepis ten pozwala na zastosowanie przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanego dalej - k.p.a.
Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym są środkiem ochrony zobowiązanego gdy postępowanie egzekucyjne narusza istotne zasady tego postępowania lub gdy egzekucja jest niedopuszczalna. Podstawą zarzutu mogą być tylko okoliczności taksatywnie wymienione w art. 33 ustawy.
Zgodnie z treścią przepisu art. 33 ustawy podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być:
1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku;
2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej;
3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4;
4) błąd co do osoby zobowiązanego;
5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym;
6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego;
7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1;
8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego;
9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny;
10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27.
Stosownie zaś do przepisu art. 26 § 1 ustawy organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, przystępuje z urzędu do egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie wystawionego (§ 4). Wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego (§ 5 pkt 1). Przepis art. 1a pkt 13 ustawy wskazuje, że przez pojęcie wierzyciela - rozumie się podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym. Natomiast w pkt 7 przywołanego przepisu określono, że pojęcie organu egzekucyjnego obejmuje - organ uprawniony do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnych oraz zabezpieczenia wykonania tych obowiązków. W świetle przywołanej powyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego.
Należy także wziąć pod uwagę rozwiązania ustawowe regulujące działania organu egzekucyjnego w wyniku rozpatrzenia zarzutu. Stosownie do art. 34 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, z tym że jeżeli zarzuty są uzasadnione, organ wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego. Z kolei za uzasadniony można uznać tylko taki zarzut, który daje podstawę do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny umarza bowiem postępowanie egzekucyjne, o ile stwierdzi wystąpienie przesłanek określonych w art. 59 § 1 u.p.e.a.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt sprawy niniejszej należy zauważyć, iż obowiązek podlegający egzekucji wynika z ostatecznej decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...], którą nałożono na Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Szpital Miejski im [...] obowiązek wykonania pomiarów stężeń gazów anestezjologicznych - tlenku diazotu, ditlenku węgla - na stanowiskach pracy w salach operacyjnych oraz przedstawienia wyników tych pomiarów [...] Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] z terminem realizacji do dnia [...] maja 2010 r.
Termin ten był wielokrotnie przedłużany na podstawie decyzji organu.
Uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2013 r. Rada Miasta [...] wyraziła zgodę na przekształcenie Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpital Miejski im. [...] w v w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Od dnia [...] stycznia 2014 r. szpital funkcjonuje jako Szpital Miejski im. [...] w [...] Sp. z o.o.
Upomnienia nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. zostało doręczone spółce z o.o, zaś odpis tytułu wykonawczego nr [...] został dostarczony skarżącej w dniu [...] maja 2015 r. a zatem adresatem powyższych rozstrzygnięć był Szpital Miejski im [...] w [...] Sp. z o.o.
Kwestię zasadniczą w sprawie niniejszej reguluje przepis art. 80 ust. 4 ustawy z dnia 15.04.2011r.o działalności leczniczej ( Dz.U z 2015, poz.618), który przewiduje następstwo prawne spółki powstałej w wyniku przekształcenia odnoszące się do wszystkich praw i obowiązków samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Niezwykle istotne konsekwencje dla spółki, polegają na tym, że spółka powstała w wyniku przekształcenia SPZOZ-u będzie następcą prawnym tego SPZOZ-u, wstępując w jego prawa i obowiązki. Jest to więc sukcesja uniwersalna.
W konsekwencji organ egzekucyjny wystawił tytuł wykonawczy Nr [...] określający skarżącą spółkę jako podmiot zobowiązany na podstawie decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r.
W myśl bowiem art. 28a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w przypadku przejścia obowiązku objętego tytułem wykonawczym na następcę prawnego zobowiązanego, postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane, a dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy. Zastosowanie dalszych środków egzekucyjnych może jednak nastąpić po wystawieniu przez wierzyciela nowego tytułu wykonawczego i skierowaniu go do organu egzekucyjnego wraz z urzędowym dokumentem wykazującym przejście dochodzonego obowiązku na następcę prawnego. Przepis art. 28a nie reguluje kwestii podstaw przejścia egzekwowanego obowiązku na inną osobę, lecz wprowadził, możliwość kontynuowania postępowania egzekucyjnego w stosunku do innej osoby, niż ta przeciwko, której wystawiony został tytuł wykonawczy, jeżeli na tą inną osobę, jako następcę prawnego zobowiązanego, w toku postępowania egzekucyjnego, przeszedł obowiązek objęty tytułem wykonawczym (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1071/05, Centralna baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Skoro więc tytuł wykonawczy został prawidłowo wystawiony na następcę prawnego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpital Miejski [...] - Szpital Miejski im. [...] w [...] Sp. z o.o., to należy uznać, iż egzekucja prowadzona jest prawidłowo zaś podnoszony zarzut z art 33 § 1 pkt 4 u.p.e.a.- błąd co do osoby zobowiązanej za całkowicie chybiony.
Należy podkreślić, iż zgodnie z orzecznictwem zarzut ten może dotyczyć jedynie kontroli formalnej tożsamości osoby, co do której prowadzi się egzekucję.
Konkludując, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu i rozstrzygnięciu Głównego Inspektora Sanitarnego, które mogłyby doprowadzić do uchylenia zaskarżonego postanowienia i z powyższych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło