VII SA/Wa 2136/09

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : pozwolenia na budowę postanawia : przyznać M. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 14 grudnia 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym wnioskodawczyni wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć należy, że strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania, a wnosząc o zwolnienie z tego obowiązku musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni jest matką samotnie wychowującą dwoje małoletnich dzieci w wieku szkolnym. Strona wskazała, że utrzymuje się wraz z dziećmi z wynagrodzenia otrzymywanego z tytułu pracy w wysokości 1.276,00 złotych brutto miesięcznie, na potwierdzenie czego dołączyła zaświadczenie z zakładu pracy oraz PIT 37 za 2008 r. Oświadczyła, że innych dochodów oprócz otrzymywanych na każde dziecko alimentów w wysokości 200,00 złotych nie posiada. Wnioskodawczyni wskazała, że jedno z dzieci jest pod stałą opieką Centrum Zdrowia Dziecka w A. na oddziale nefrologii. Z tego względu, ponosi dodatkowe koszty związane z zakupem lekarstw oraz koniecznością przeprowadzania badań kontrolnych. Dodała, że ponosi także wydatki związane z bieżącym utrzymaniem dzieci, ich nauką oraz dojazdami do szkoły. Wnioskodawczyni oświadczyła, że obecnie mieszka wraz z dziećmi u koleżanki i ponosi tylko skromne koszty eksploatacyjne za zajmowany pokój. Biorąc pod uwagę sytuację rodzinną wnioskodawczyni i wysokość uzyskiwanych przez nią dochodów uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Oceniono, że wnioskodawczyni przy uzyskiwanych miesięcznych dochodach mając na utrzymaniu dwoje dzieci nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego, bez spowodowania uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.