VII SA/Wa 2137/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 sierpnia 2013 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 26 sierpnia 2013 r., skarżący J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 12 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaś sama decyzja została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 12 lipca 2013 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 12 sierpnia 2013 r. Skargę wniesiono w dniu 26 sierpnia 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej), czyli z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia