VII SA/Wa 2138/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. znak [...] i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w przedmiocie wznowienia postępowania. Przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję, skierowana do skarżącego, została zwrócona przez Urząd Pocztowy K. do organu w dniu 29 stycznia 2013 r., z uwagi na brak jej podjęcia przez skarżącego, pomimo dwukrotnego awizowania. Skargę na powyższą decyzję złożył w dniu 30 sierpnia 2013 r. P. K. podnosząc, że o jej treści dowiedział się w siedzibie organu w dniu 2 sierpnia 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Jak wynika ze zwrotu listu poleconego znajdującego się w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy, przesyłka zawierająca decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r., była dwukrotnie awizowana (w dniu 14 stycznia 2013 r. i 22 stycznia 2013 r.) i z datą 29 stycznia 2013 r., z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie, nastąpił jej zwrot do nadawcy. W związku z powyższym 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 27 lutego 2013 r. Wskazać należy, że zgodnie z art. 44 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeksu Postępowania Administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej k.p.a.) dla skuteczności doręczenia w tym trybie konieczne jest pozostawienie przez pracownika poczty informacji dla adresata o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru (tzw. awizo) w terminie 7 dni, umieszczając ją w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Stosownie do treści § 3 powołanego przepisu w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Zgodnie zaś z art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Stwierdzić należy, że z adnotacji poczynionych na potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie wynika, gdzie doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej. W miejscu określającym na druku wskazanie informacji o umieszczeniu zawiadomienia o przesyłce dla adresata zaznaczono wyraźnie "umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata". Wskazano ponadto, że "Awizowano adresat nieobecny 14-01-2013", zaś "awizowano powtórnie dnia 22.01.2013". Zwrot przesyłki nastąpił w dniu 29 stycznia 2013 r., a zatem po upływie pełnych 14 dni. Powyższe oznacza, ze przesyłka została skutecznie doręczona w dniu 28 stycznia 2013 r. P. K. skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł do organu w dniu 30 sierpnia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem ze znacznym uchybieniem ustawowego terminu. W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżący wniósł skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną. Mając zatem na uwadze, że czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.