VII SA/Wa 214/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Protokolant spec. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2017 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej oddala skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. decyzją z dnia [...]listopada 2016 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.), art. 2351 i art. 2352 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (tekst jednolity Dz.U. z 2016r., poz. 1666) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1367), po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. w W. od decyzji Państwowego Granicznego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] września 2016 r., o stwierdzeniu u G.S choroby zawodowej: przewlekłe choroby obwodowego układu nerwowego wywołane sposobem wykonywania pracy: zespół cieśni w obrębie nadgarstka, wymienionej w poz. 20.1 wykazu chorób zawodowych - utrzymał w mocy decyzję Państwowego Granicznego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] 09.2016 r. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podał, że po otrzymaniu w dniu[...].10.2015 r. zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej dokonanego przez G.S., Państwowy Graniczny Inspektor Sanitarny w W. wszczął postępowanie, a następnie dokonał oceny narażenia zawodowego z przebiegu zatrudnienia G.S. W dniu[...].11.2015 r. Państwowy Graniczny Inspektor Sanitarny w W. przekazał do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P., Oddział w W. skierowanie na badanie w związku z podejrzeniem choroby zawodowej, a następnie w dniu[...].01.2016 r. sporządzoną kartę oceny narażenia zawodowego wraz z załącznikami. [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. Oddział w W. w dniu[...].07.2016 r. wydał orzeczenie lekarskie Nr [...] o rozpoznaniu choroby zawodowej u G.S.: przewlekłe choroby obwodowego układu nerwowego wywołane sposobem wykonywania pracy: zespół cieśni w obrębie nadgarstka. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia[...].07.2016 r., ocenę narażenia zawodowego, Państwowy Graniczny Inspektor Sanitarny w W. w dniu[...].09.2016 r. wydał decyzję o stwierdzeniu u G.S. choroby zawodowej: przewlekłe choroby obwodowego układu nerwowego wywołane sposobem wykonywania pracy: zespół cieśni w obrębie nadgarstka.  Od powyższej decyzji, Sp. z o.o. [...] złożyła odwołanie w którym zarzuciła: - błędne ustalenie stanu faktycznego: uznanie, że sposób wykonywania pracy przez G.S. Pracy w spółce [...] Sp. z o.o. w okresie od dnia[...].03.1993 r. do dnia[...].08.2016 r. na stanowiskach: pomoc kuchenna, garmażer, pracownik produkcji - wiązał się z koniecznością wykonywania wielu długotrwałych i powtarzających się niezmiennych ruchów z zaangażowaniem obu rąk i nadgarstków, co miało doprowadzić do wystąpienia choroby zawodowej; - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez wadliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego i uznanie, że warunki pracy w spółce[...] Sp. z o.o. doprowadziły do wystąpienia choroby zawodowej, a rozstrzygnięcie w tym zakresie zostało oparte jedynie na wyjaśnieniach wnioskodawczyni oraz treści orzeczenia lekarskiego, - błędne ustalenie stanu faktycznego oraz naruszenie art. 2351 Kodeksu Pracy poprzez uznanie, że schorzenie stwierdzone u G.S. należy uznać za chorobę zawodową. Organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 2351 Kodeksu Pracy, za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeśli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Do stwierdzenia choroby zawodowej muszą być spełnione dwie przesłanki: rozpoznana choroba musi być wymieniona w obowiązującym wykazie chorób zawodowych oraz lekarze orzecznicy po zapoznaniu się z oceną narażenia zawodowego potwierdzą, że ma ona związek z wykonywaną pracą. W przypadku G.S. oba warunki zostały spełnione. Podejrzenie choroby zawodowej u G.S. było rozpatrywane przez uprawnioną do orzekania jednostkę orzeczniczą I stopnia, tj. [...]Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. Oddział w W. W orzeczeniu lekarskim Nr [...] z dnia[...].07.2016 r., ww. jednostka stwierdziła u G.S. schorzenie pod postacią przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy: zespół cieśni w obrębie nadgarstka. Z ustaleń dokonanych przez Państwowego Granicznego Inspektora Sanitarnego w W. dotyczących przebiegu pracy G.S. wynikało, że narażenie występowało w zakładach: - "[...]"Oddział Wojewódzki w W., Spółdzielcze Przedsiębiorstwo Produkcji Garmażeryjnej i Napojów w W. - zakład zlikwidowany - "[...]"[...], aktualnie "[...]"[...]Spółdzielnia Spożywców [...]. - [...] Sp. z o.o. w W. Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wydaje się na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się (wyrok WSA w Gliwicach z 29.06.2015 r. sygn. akt IV SA/GI 1049/14, wyrok NSA z dnia 05.01.2007 r. sygn. akt II OSK 1078/06, publ. CBOSA), że organ prowadzący postępowanie w sprawie choroby zawodowej jest związany orzeczeniem lekarskim i nie ma prawa do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej. Orzeczenie lekarskie stanowi jedyny wiarygodny środek dowodowy służący stwierdzeniu choroby zawodowej, jeśli nie budzi wątpliwości w świetle pozostałych dowodów. Jak wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.02.2016 r. sygn. akt II OSK 1483/14, zarówno państwowy inspektor sanitarny, jak i sądy administracyjne nie posiadają wysoko specjalistycznej wiedzy pozwalającej na samodzielną ocenę konkretnych przypadków lub jednostek chorobowych pod kątem ich zaliczenia do określonej choroby zawodowej. Organ wydający decyzję w sprawie choroby zawodowej nie jest zatem uprawniony do merytorycznej kontroli orzeczeń lekarskich, ani też dokonywania w tym zakresie własnych ustaleń prowadzących do odmiennego rozpoznania jednostki chorobowej. Organy inspekcji sanitarnej nie mogą wydać decyzji nie stwierdzającej choroby zawodowej wbrew lub niezgodnie z orzeczeniem lekarskim, jeżeli zostało ono wydane z zachowaniem norm rozporządzenia, nie jest sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym oraz nie budzi zastrzeżeń co do rozpoznania choroby. Zdaniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W., organ I instancji słusznie wydał decyzję o stwierdzeniu u G.S. choroby zawodowej, ponieważ orzeczenie lekarskie nr [...] zostało wydane z zachowaniem norm zamieszczonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, nie jest sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym i nie budzi strzeżeń odnośnie rozpoznania choroby. W oparciu o § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r., lekarz właściwy do orzekania w sprawach chorób zawodowych wydaje orzeczenie o rozpoznaniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej rozpoznania na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oceny narażenia zawodowego. Warunki te zostały spełnione w tym przypadku, orzeczenie zawiera opis przeprowadzonych badań, wykazuje czynności jakie wykonywała badana, oparte o dokonaną przez Państwowego Granicznego Inspektora Sanitarnego w W. ocenę narażenia zawodowego, zawiera jasną i zrozumiałą konkluzję. Twierdzenie strony odwołującej się, że błędnie ustalono stan faktyczny poprzez uznanie, że sposób wykonywania przez G.S. pracy w spółce[...], doprowadził do wystąpienia choroby zawodowej, nie może mieć decydującego znaczenia, gdyż strona nie posiada wiedzy specjalistycznej, nie jest to kontrargument dla opinii lekarzy specjalistów zatrudnionych w jednostce diagnostyczno-orzeczniczej upoważnionej w sprawie chorób zawodowych. W Karcie oceny narażenia z postępowania przeprowadzonego w dniach[...].11.2015r. i[...].12.2015r. odnośnie zatrudnienia w skarżącej Spółce jednoznacznie wskazano "praca fizyczna przy produkcji, pakowaniu, przenoszeniu wyrobów garmażeryjnych. Praca obciążająca kończyny górne, związana z wykonywaniem wielu powtarzających się, niezmiennych ruchów z zaangażowaniem obu rąk i nadgarstków". Kolejnym dowodem, że ustalenia faktyczne były prawidłowe jest opis wykonywanych przez pracownicę czynności zamieszczony w odwołaniu [...] Sp. z o.o. pokrywający się z opisem czynności zawartych w orzeczeniu lekarskim. Lekarzom orzecznikom, jako specjalistom medycyny pracy, znana jest specyfika czynności zawodowych mogących mieć wpływ na rozwój zespołu cieśni w obrębie nadgarstka. Posiadają oni doświadczenie, kompetencje i wiedzę do oceny wpływu sposobu świadczonej pracy na powstanie choroby, dokonując analizy sposobu i stopnia obciążenia wysiłkiem fizycznym oraz chronometrażu czynności, które mogły powodować nadmierne obciążenie obu kończyn górnych. Skarżąca spółka nie przedstawiła dowodów podważających zasadność wydanego przez kompetentną placówkę medyczną orzeczenia, dlatego brak jest podstaw do stwierdzenia jej niewiarygodności lub nierzetelności. Lekarz orzecznik wydając orzeczenie lekarskie kieruje się sztuką medyczną, uwzględnia całość doniesień naukowych i wydaje bezstronne orzeczenie, nie kieruje nim żaden interes co do rozstrzygnięcia (w odróżnieniu od odwołującego się zakładu pracy). W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28.06.2012 r., sygn. akt II OSK 803/2012 stwierdzono: "Orzeczenia jednostek organizacyjnych służby zdrowia w kwestii rozpoznania choroby zawodowej lub braku do tego podstaw są wiążące dla organów inspekcji sanitarnej, jeżeli zostały one wydane z zachowaniem norm określonych w rozporządzeniu w sprawie chorób zawodowych". Organ wydający decyzję jest związany treścią orzeczenia lekarskiego, które ocenia stan zdrowia pracownika i określa, czy rozpoznane schorzenia mieszczą się w wykazie chorób zawodowych i mają związek z warunkami pracy. W postępowaniu dotyczącym stwierdzenia choroby zawodowej, ani organ administracji ani jednostki orzecznicze nie są zobowiązane do poszukiwania przyczyn powstania schorzenia u pracownika, ale weryfikują jego powstanie w kontekście stwierdzonego narażenia zawodowego (wyrok NSA z dnia 8.11.2011 r. sygn. akt II OSK 1898/11). Jak wskazano w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26.07.2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1183/11: "dla uznania danej choroby za zawodową wystarczy ustalenie, że choroba ta mieści się w wykazie chorób zawodowych i została spowodowana wykonywaniem zatrudnienia w warunkach narażających na jej powstanie. Wystarczy zatem samo stwierdzenie istnienia warunków narażających na powstanie danej choroby, nie jest natomiast konieczne udowodnienie, że w danym wypadku warunki takie ją spowodowały". Z definicji choroby zawodowej wynika (art. 2351 Kodeksu pracy), że możliwe jest ustalenie nie tylko bezspornego, ale także "z wysokim prawdopodobieństwem" związku przyczynowego pomiędzy wykonywaną pracą, a chorobą ujętą w wykazie chorób zawodowych. W orzeczeniu lekarskim nr [...] z dnia[...].07.2016 r. [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P. Oddział w W. stwierdzono: "Analiza sposobu wykonywania pracy przedstawiona w karcie oceny narażenia zawodowego wykazała, że pacjentka na stanowisku pracownik produkcji, garmażer wykonuje czynności oburącz, mają charakter ruchów powtarzalnych i monotypowych w długich przedziałach czasowych, stwarzających warunki, w których może dochodzić do zwiększenia ciśnienia w kanale nadgarstka i długotrwałego ucisku na pnie nerwów pośrodkowych. Przeprowadzona diagnostyka różnicowa nie ujawniła innych istotnych czynników etiologicznych przyczyniających się do rozwoju zespołu cieśni. Reasumując analiza narażenia zawodowego oraz zgromadzonej dokumentacji lekarskiej i diagnostycznych przeprowadzanych w Poradni Chorób Zawodowych z przeważających prawdopodobieństwem dają podstawy do rozpoznania u Pani G.S. zawodowej etiologii choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy - zespołu cieśni w obrębie nadgarstka". Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. stwierdził, że zgromadzony w prowadzonym postępowaniu materiał wskazuje na to, iż charakter pracy zawodowej wykonywanej systematycznie przez wiele lat przez G.S. w firmie [...] Sp. z o.o. w znacznym stopniu obciążał obie kończyny górne, a tym samym z wysokim prawdopodobieństwem mógł spowodować chorobę zawodową. Decyzja Państwowego Granicznego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia[...].09.2016 r., o stwierdzeniu u G.S. choroby zawodowej: przewlekłe choroby obwodowego układu nerwowego wywołane sposobem wykonywania pracy: zespół cieśni w obrębie nadgarstka, została wydana na podstawie wyczerpująco zebranego materiału dowodowego, zgodnie z zasadami określonymi w obowiązujących przepisach prawnych regulujących tryb postępowania w sprawach rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych, kierując się wymaganiami art. 7, art. 77 § 1 i art 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Spółka [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] listopada 2016 r. w sprawie stwierdzenia u G.S. choroby zawodowej Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: a) art. 7, art. 77, oraz art. 80 KPA poprzez wadliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego i uznanie, że warunki pracy w [...] Sp. z o.o. doprowadziły do wystąpienia u G.S. choroby zawodowej, błędne ustalenia, iż sposób wykonywania przez uczestniczkę pracy w spółce [...] Sp. z o.o. w okresie od dnia [...].03.1993r. do dnia [...].08.2016r., wiązał się z koniecznością wykonywania wielu długotrwałych i powtarzających się niezmiennych ruchów z zaangażowaniem obu rąk i nadgarstków, b) art. 138 § 1 pkt 1 KPA poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Państwowego Granicznego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] września 2016 r., podczas gdy należało decyzję uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania. 2. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art, 2351 KP poprzez uznanie w okolicznościach sprawy, że schorzenie stwierdzone u G.S. należy uznać za chorobę zawodową. Skarżąca domagała się uchylenia decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] listopada 2016 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Państwowego Granicznego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] września 2016 r. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zakład produkcyjny spółki [...] Sp. z o.o. (wcześniej: [...] Sp. z o.o.) w W. przy ul. [...] zajmuje się wytwarzaniem produktów spożywczych i przygotowywaniem zestawów cateringowych dla linii lotniczych oraz tzw. odbiorców nielotniczych (restauracje, kawiarnie, etc.). W ramach procesu produkcyjnego osoby zatrudnione na stanowisku pomoc kuchenna, garmażer, pracownik produkcji zajmowały się wytwarzaniem kanapek, naleśników, krokietów oraz innych wyrobów garmażeryjnych. Dodatkowo zajmują się wykładaniem wędlin, serów, warzyw na talerze oraz ich dekorowaniu. Czynności te w ciągu dnia pracy miały charakter zróżnicowany. W ciągu dnia pracy osoby zatrudnione na ww. stanowiskach wykonują różne zadania. Celem pracodawcy jest bowiem organizowanie pracy w sposób zapewniający zmniejszenie uciążliwości pracy, zwłaszcza pracy monotonnej i pracy w ustalonym z góry tempie. Swoje ustalenia o charakterze wykonywanej pracy w [...] Sp. z o.o. organ oparł wyłącznie na wyjaśnieniach złożonych przez zainteresowaną, nie wziął pod uwagę informacji uzyskanych w Spółce. Biorąc pod uwagę okoliczność, że pierwsze symptomy schorzenia zaczęły pojawiać się w 2003 roku, tj. w czasie zatrudnienia w Spółce, to głównym zadaniem organów winno być ustalenie związku przyczynowego pomiędzy schorzeniem, a sposobem wykonywania pracy. W przedmiotowej sprawie organ nie wziął pod uwagę okoliczności ustalonych w toku dochodzenia prowadzonego w spółce [...] Sp. z o.o. w dniu [...] grudnia 2015 roku. Ze sporządzonego wówczas protokołu jednoznacznie wynika, że czynności wykonywane przez G.S. w toku dnia pracy były zróżnicowane. Wszystkie z czynności były zróżnicowane, wykonywane naprzemiennie oraz wymagały wykonywania różnych ruchów rękoma (w tym nadgarstkami). Dodatkowo pracownik w czasie ich wykonywania zmuszony był do przemieszczenia się oraz czasowej zmiany pozycji ciała. Powyższe wskazuje, że praca uczestniczki w Spółce nie była związana z wieloma powtarzającymi się niezmiennymi ruchami wymagającymi zaangażowania obu nadgarstków, a w szczególności ruchy te nie miały charakteru mchów powtarzalnych i monotypowych w długich przedziałach czasowych. W ocenie skarżącej, pomimo ustalenia, że rozpoznana choroba jest wymieniona w wykazie chorób zawodowych, ocena warunków pracy nie wykazała, że wykonywała pracę w warunkach narażających na powstanie choroby zawodowej. Jeśli nie można stwierdzić, że konkretny czynnik może być odpowiedzialny za powstanie określonej choroby, to narażenie na jego działanie nie daje podstaw do domniemania, że doprowadził on do powstania tej choroby. W przedmiotowej sprawie organ sanitarny w żaden sposób nie wykazał związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy schorzeniem, a wykonywaną przez pracownicę pracą. Orzeczenie lekarskie nie jest wiążące dla organu, jeśli budzi wątpliwości w świetle pozostałych dowodów i/lub budzi zastrzeżenia co do rozpoznania choroby. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uwzględnienie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, ma miejsce w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Skarga okazała się bezzasadna. Zgodnie z art. 2351 Kodeksu Pracy, za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". W przypadku G.S., wystąpiły przesłanki stwierdzenia choroby zawodowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że organ sanitarny, podejmując decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej stwierdzenia, jest związany orzeczeniem lekarskim wydanym w sprawie. Analiza dokumentacji lekarsko-medycznej pracownika pod kątem ewentualnej zawodowej etiologii schorzenia należy do kompetencji lekarzy orzeczników. Lekarzom orzecznikom, jako specjalistom medycyny pracy, znana jest specyfika czynności zawodowych mogących mieć wpływ na rozwój zespołu cieśni w obrębie nadgarstka. Posiadają oni doświadczenie i wiedzę do oceny wpływu sposobu wykonywanej pracy na powstanie choroby. Lekarze dokonują oceny sposobu i stopnia obciążenia wysiłkiem fizycznym oraz chronometrażu czynności, które mogły powodować nadmierne obciążenie obu kończyn górnych. Organy Inspekcji Sanitarnej nie mogą wydać decyzji wbrew lub niezgodnie z orzeczeniem lekarskim, jeżeli zostało ono wydane z zachowaniem norm zamieszczonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 1367 ze zm.), nie jest sprzeczne z zebranym materiałem dowodowymi oraz nie budzi zastrzeżeń co do rozpoznania choroby, co ma miejsce w tym przypadku. Skarżąca Spółka nie przedstawiła dowodów podważających zasadność wydanej przez kompetentną placówkę medyczną opinii, brak jest podstaw do stwierdzenia jej niewiarygodności lub nierzetelności. Zarzuty strony skarżącej o błędnym ustaleniu stanu faktycznego (twierdzenie, że sposób wykonywania przez G. S. pracy w spółce [...] Sp. z o.o., nie mógł doprowadzić do wystąpienia choroby zawodowej), nie mogą obalić orzeczenia lekarskiego specjalistów zatrudnionych w jednostce diagnostyczno-orzeczniczej upoważnionej do orzekania w sprawie chorób zawodowych. Strona nie posiada bowiem wiedzy specjalistycznej. Należy również podkreślić, że przedstawiony w skardze opis czynności wykonywanych przez G.S. w firmie [...] Sp. z o.o., pokrywa się z opisem w orzeczeniu lekarskim oraz w protokole z dnia[...].12.201r. podpisanym przez Prezesa Zarządu Spółki. Informacja o przeciążeniu narządu ruchu (układu mięśniowo - kostnego) i wymuszonej pozycji ciała, wskazywane są jako źródło zagrożenia w znajdującej się w aktach sprawy ocenie ryzyka zawodowego z 2008 r. W ocenie ryzyka zawodowego z 2013 r. jako zagrożenie wskazywane jest obciążenie statyczne i dynamiczne układu ruchu (mięśniowo - szkieletowego). Zatem wbrew zarzutom skarżącej, materiał dowodowy wskazuje na to, iż charakter pracy zawodowej wykonywanej przez G.S. w firmie [...]Sp. z o.o. w znacznym stopniu obciążał obie kończyny górne, a tym samym z wysokim prawdopodobieństwem mógł spowodować chorobę zawodową. Znalazło to potwierdzenie w uzasadnieniu orzeczenia lekarskiego nr[...]: "Jak wynika z oceny narażenia zawodowego przeprowadzonej przez Państwowego Granicznego Inspektora Sanitarnego w W. (...) Czynności wykonywane na powyższym stanowisku związane były z pracą fizyczną obciążającą obie kończyny górne, konieczne było wykonywanie wielu powtarzających się niezmiennych ruchów z zaangażowaniem obu rąk i nadgarstków w bardzo szybkim tempie". Natomiast dla uznania danej choroby za zawodową, wystarczy ustalenie, że choroba ta mieści się w wykazie chorób zawodowych i została spowodowana wykonywaniem zatrudnienia w warunkach narażających na jej powstanie. Wystarczy samo stwierdzenie istnienia warunków narażających na powstanie danej choroby, nie jest konieczne udowodnienie, że w danym wypadku warunki takie ją spowodowały. Z definicji choroby zawodowej - art. 2351 Kodeksu pracy, wynika iż możliwe jest ustalenie nie tylko bezspornego, ale także "z wysokim prawdopodobieństwem" związku przyczynowego pomiędzy wykonywaną pracą, a chorobą ujętą w wykazie chorób zawodowych. Należy podkreślić, że w orzeczeniu lekarskim nr [...] z dnia[...].07.2016 r. stwierdzono: "Analiza sposobu wykonywania pracy przedstawiona w karcie oceny narażenia zawodowego wykazała: że pacjentka na stanowisku pracownik produkcji, garmażer wykonuje czynności oburącz, mają charakter ruchów powtarzalnych i monotypowych w długich przedziałach czasowych, stwarzających warunki, w których może dochodzić do zwiększenia ciśnienia w kanale nadgarstka i długotrwałego ucisku na pnie nerwów pośrodkowych. Przeprowadzona diagnostyka różnicowa nie ujawniła innych istotnych czynników etiologicznych przyczyniających się do rozwoju zespołu cieśni nadgarstka. Reasumując analiza zgromadzonej dokumentacji lekarskiej i narażenia zawodowego oraz wyniki badan diagnostycznych przeprowadzanych w Poradni Chorób Zawodowych z przeważającym prawdopodobieństwem dają podstawy do rozpoznania u G.S. zawodowej etiologii przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy - obustronnego zespołu cieśni w obrębie nadgarstka". Zgromadzony materiał dowodowy należy ocenić jako spójny i wskazujący, iż charakter pracy zawodowej wykonywanej przez G.S. w firmie [...] Sp. z o.o., w znacznym stopniu obciążał obie kończyny górne, a tym samym z wysokim prawdopodobieństwem mógł spowodować chorobę zawodową. Postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującą procedurą w zakresie zgłaszania, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych. Wbrew zarzutu naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., organy dokonały wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Zarzuty te są jedynie gołosłownym zaprzeczeniem zebranych dowodów. Organ przeprowadził ocenę narażenia zawodowego, na podstawie której lekarz orzecznik uznał, iż zdiagnozowane u G.S. schorzenia należy wiązać z wykonywaną pracą zawodową. Wszystkie istotne fakty zostały ustalone oraz rozważone, a motywy podjętego rozstrzygnięcia przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nie było zatem podstaw do zakwestionowania decyzji organu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r., poz. 718), skargę jako nieuzasadnioną oddalił.