VII SA/Wa 2140/14

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2014r. po rozpoznaniu wniosku M. G. i W. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. G. i W. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać M. G. i W. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 3 listopada 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez M. G. i W. G. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, w którym wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku przedstawili swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną. W niniejszej sprawie, zważono co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a). Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawcy kwalifikują się do przyznania prawa w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy utrzymują się wspólnie z dochodów uzyskiwanych przez W. G. z tytułu emerytury w wysokości 1.700,00 złotych miesięcznie. Skarżący zakreślili w formularzu, że posiadają mieszkanie o pow. 53 m² oraz niezabudowaną działkę o pow. 1300 m². W uzasadnieniu wniosku wnioskodawcy zaznaczyli, że utrzymują się z jednej emerytury we wskazanej wyżej wysokości. Są osobami starszymi, schorowanymi ponoszącymi znaczną część uzyskiwanych dochodów na zakup niezbędnych leków. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcom prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Stwierdzono bowiem, że wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymują się wnioskodawcy nie pozwala im na ponoszenie kosztów sądowych bez spowodowania uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.