VII SA/Wa 2144/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2010 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją nr [...] wydaną [...] na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany zamienny na budowę budynku usługowego w S. przy ul. [...] na działkach o nr [...] i [...] realizowanego na podstawie decyzji z [...] pozwalającej na wznowienie robót budowlanych oraz zatwierdzającej projekt budowlany. W uzasadnieniu organ podał, iż inwestorzy H. i A. M. przedstawili projekt budowlany zamienny w wyznaczonym przez organ terminie, wobec tego zgodnie z art. 51 ust. 4 organ był zobowiązany wydać decyzję zatwierdzającą projekt. W dniu 29 czerwca 2009r. wniosek o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji złożyła L. B. podając, że była adresatką pierwotnej decyzji w sprawie budowy budynku usługowego. Nabycie przez H. i A. M. działki nr [...] nie spowodowało przeniesienia na nowych nabywców decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto wnioskująca podała, że decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w oparciu o którą wydano objęte wnioskiem rozstrzygnięcie została wydana po upływie terminu z art. 51 ust. 1 w/w ustawy. Decyzja w sprawie pozwolenia na budowę pawilonu wydana wnioskującej przez Burmistrza Miasta i Gminy S. w dniu [...] obowiązuje nadal, nie została uchylona, zmieniona ani przeniesiona w trybie art. 40 Prawa budowlanego, a więc nabywca działki z rozpoczętą budową jeśli chce ją kontynuować musi wystąpić o przeniesienie tej decyzji z zachowaniem art. 40 Prawa budowlanego. Po rozpatrzeniu wniosku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowanego decyzją [...] wydaną [...] na podstawie art. 157 § 1, art. 158 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego odmówił stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu organ podał, że wskazane przez wnioskującą zarzuty nie stanowią żadnej z przesłanek określonych w art. 156 § 1 kpa, a decyzja objęta wnioskiem nie jest dotknięta żadną z wad wskazanych w w/w przepisie. Odwołanie od tej decyzji złożyła L. B. podając jako przesłankę nieważności naruszenie art. 40 Prawa budowlanego. Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż objęta wnioskiem decyzja była konsekwencją decyzji nr [...] wydanej [...] a więc w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Stroną tego postępowania byli wyłącznie właściciele nieruchomości – A. i H. M. Pierwotny właściciel i inwestor – odwołująca się L. B. utraciła wszelkie uprawnienia do występowania jako strona w toczących się postępowaniach dotyczących przedmiotowej inwestycji w momencie wydania przez Starostę S. decyzji nr [...] z [...] stwierdzającej wygaśnięcie decyzji z [...] udzielającej L. B. pozwolenia na budowę pawilonu handlowo – usługowego na działce nr [...], a co za tym idzie L. B. nie miała przymiotu strony dla skutecznego wszczęcia postępowania nieważnościowego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła L. B. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] zarzuciła organowi naruszenie art. 40 i art. 28 Prawa budowlanego, a także art. 105, 110 i 156 § 1 pkt 2 kpa. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002r Nr 153 poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia nie wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana [...] uchylająca decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – wydaną na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego i umarzająca postępowanie przed organem I instancji. Przede wszystkim należy ponieść, że tak kontrolowana decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jak i poprzedzająca ją decyzja Wojewódzkiego organu nadzoru budowlanego zostały wydane w postępowaniu nadzwyczajnym – nieważnościowym. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą nie jest merytoryczne rozpatrzenie sprawy, a jedynie ustalenie, czy kontrolowana w tym postępowaniu decyzja jest dotknięta jedną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Postępowanie nieważnościowe może być prowadzone przez organ administracji publicznej z urzędu lub na wniosek strony. Postępowanie to jest tak samo jak w trybie zwykłym postępowaniem dwuinstancyjnym, dlatego obowiązkiem organu na każdym z etapów postępowania jest ustalenie kręgu podmiotów będących stronami tego postępowania. Pojęcie strony definiuje art. 28 kpa – zgodnie z którym, stroną jest każdy, czyjego interesu dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W związku z tym jedynie osoba, która wskaże przepis prawa materialnego z którego wywodzi swoje indywidualne prawa lub obowiązki w konkretniej sprawie administracyjnej może skutecznie żądać wszczęcia na jej wniosek postępowania nieważnościowego. Dlatego, zgodzić się należy z organem odwoławczym, że wobec tego, iż Starosta S. decyzją nr [...] z [...] stwierdził wygaśnięcie decyzji z [...] Burmistrza Miasta i Gminy S. udzielającej skarżącej pozwolenia na budowę pawilonu handlowo – usługowego utraciła ona uprawnienia do występowania w postępowaniach administracyjnych dotyczących tej inwestycji. Z tych względów organ odwoławczy biorąc pod uwagę stan faktyczny istniejący w dacie orzekania prawidłowo uznał, że skarżąca nie ma przymiotu strony koniecznego do skutecznego wszczęcia postępowania nieważnościowego i umorzył postępowanie organu I instancji. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.