VII SA/Wa 2144/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-12-15

Skład orzekający: Halina Emilia Święcicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu administracji publicznej może zostać uwzględniony bez wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może być uwzględniony wyłącznie wtedy, gdy strona uprawdopodobni, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku braku takiego wykazania sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji, niezależnie od ewentualnej wadliwości samej decyzji.
Stan faktyczny
Skarżąca B. K. złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego, który utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z 2013 r. nakazującą dostosowanie liczby dzieci w przedszkolu do warunków przestrzennych oraz odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, wskazując na nałożone na nią grzywny administracyjne, które jej zdaniem grożą spowodowaniem nierentowności prowadzonego przedszkola.
Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji i odmowa wstrzymania wykonania decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca – B. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...]. Powyższą decyzją organ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...], którą odmówił stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w dniu [...] lipca 2013 r., znak: [...], oraz utrzymującej ją w mocy decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2013 r., znak: [...] oraz odmówił wstrzymania ich wykonania. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2013 r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że organ z dużą częstotliwością nakłada na nią grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. Wskazała, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nałożył grzywnę w wysokości 500 zł, postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...] – grzywnę w wysokości 700 zł, a następnie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r., znak: [...] nałożył grzywnę w wysokości 1.000 zł. W ocenie skarżącej grzywny te będą ponawiane, co powoduje realną groźbę spowodowania, na skutek uwzględnienia tego kosztu w bilansie finansowym, nierentowności prowadzenia tak małego przedszkola jakie prowadzi skarżąca i w konsekwencji konieczność jego zamknięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W niniejszej sprawie skarżąca nie przedstawiła argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2013r., w szczególności nie wskazała, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa natomiast na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Wskazać należy, że decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nakazał skarżącej dostosować liczbę dzieci w przedszkolu do aktualnych warunków przestrzennych placówki w terminie do 31 sierpnia 2013 r. Natomiast w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie ww. decyzji skarżąca nie odniosła się w żaden sposób do ww. decyzji. Podane we wniosku argumenty są zdawkowe i lakoniczne, ponadto dotyczą kwestii związanych z nakładanymi przez organ na skarżącą grzywnami w celu wyegzekwowania obowiązku nałożonego ww. decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. Odnosząc się do treści wniosku zauważyć należy, że skarżąca wskazała, że realną szkodę braku rentowności prowadzonej przez nią działalności spowodują ewentualne grzywny nakładane na nią przez organ w przyszłości. Nie wykazała natomiast w żaden sposób, aby dotychczasowo nałożone grzywny spowodowały jakąkolwiek szkodę. Tym samym uznać należało, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie nie współgra z samym wnioskiem. Podkreślić w tym miejscu należy, że Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na etapie badania wniosku o wstrzymanie wykonania Sąd nie bada skargi, ani zaskarżonej decyzji po kątem jej zgodności z prawem, gdyż ustawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji nie jest jej ewentualna wadliwość. Tego Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżąca nie wskazała konkretnych okoliczności, które wiążą się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło