VII SA/Wa 2145/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi Szkoły [...] w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej Szkoły [...] w W. kwotę 1760 zł (jeden tysiąc siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] wydanym [...] września 2009r. na podstawie art. 138§ 1 pkt 1 kpa utrzymał , w mocy postanowienie PINB dl W. z dnia [...].07.2009r., nakładające na Szkołę [...] w W. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku opróżnienia w całości budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] , nałożonego decyzją PINB z [...].08.2007r. W uzasadnieniu organ podał , że ponieważ zobowiązany nie wykonał nałożonego decyzją obowiązku organ powiatowy w dniu [...].11.2008r. wystawił tytuł wykonawczy , a następnie postanowieniem z [...].07.2009r. nałożył grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku w wysokości 50.000zł. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji zastosował się do dyspozycji art. 122 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i wyczerpująco uzasadnił wysokość nałożonej grzywny. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniosła Szkoła [...]. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 7, art. 77§ 1 , art. 107§ 3 kpa, oraz art. 33 pkt 1,3,4,5 i 8 i art. 45ust. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji a ponadto art. 11 ust. 2 pkt 4 w zw. Z art. 32 ustawy o ochronie praw lokatorów. W uzasadnieniu skargi podkreślono , że skarżący wykonał swoje obowiązki wynikające z decyzji organu nadzoru budowlanego poprzez wypowiedzenie umów najmu lokali wszystkim najemcom , wysłanie wezwań do opuszczenia budynku , oznakowanie i wygrodzenie budynku. Nadto skierowano pozwy do sądu powszechnego o nakazanie eksmisji byłych najemców mieszkań. Pełnomocnik strony skarżącej podał, iż wyrokiem z [...].04.2009r. Sąd Rejonowy dla W. wydanym w sprawie [...] Sąd ustalił obowiązek W., zapewnienia lokali zstępczych i pokrycia kosztów przeprowadzki co powoduje, że postanowienie skierowano do osoby która nie jest zobowiązana do wykonania zobowiązania . W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do regulacji art.3§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.) , Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej . Oznacza to ,iż Sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod katem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd nie przejmuje zatem sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia lecz jedynie dokonuje oceny działalności organu orzekającego z punktu widzenia kryterium legalności. Sąd uwzględniając skargę na postanowienie uchyla postanowienie w całości albo w części , jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy , naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145§1 pkt. 1 lit.c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) Podstawą prawną nałożenia środka egzekucyjnego w niniejszej sprawie stanowi art. 119§ 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , zgodnie z którym "Grzywnę w celu przymuszenia nakłada się , gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności , a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego". Paragraf 2 powyższego art. 119 stanowi natomiast, iż "Grzywnę nakłada się również , jeżeli nie jest celowe zastosowanie innego środka egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnych". Należy wskazać , że istotą postępowania egzekucyjnego w administracji jest doprowadzenie do realizacji przez zobowiązanego jego obowiązków określonych w tytule egzekucyjnym (wykonawczym). Grzywna w celu przymuszenia jest środkiem egzekucyjnym stosowanym w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązków o charakterze niepieniężnym. Jest to środek egzekucyjny przymuszający , który ma na celu doprowadzenie do wykonania obowiązku poprzez dolegliwość nałożonej na zobowiązanego grzywny. W niniejszej sprawie źródłem tego obowiązku jest decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. z [...] sierpnia 2007r. nakazująca Szkole [...] opróźnienia w całości budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w W. Bezspornym jest , iż dopóki decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym , istnieje w stosunku do niej domniemanie zgodności z prawem i podlega ona przymusowemu wykonaniu , a organ egzekucyjny zobowiązany jest do jej realizacji , zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jednakże wydając kontrolowane postanowienie organy nie ustaliły , czy w/w decyzja mogła zostać wykonana przez wskazanego w niej adresata. Bowiem art. 11 ust. 9 ustawy z 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowych zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego przewiduje , że w przypadku opróżnienia lokalu w związku z koniecznością rozbiórki lub remontu budynku lokatorowi przysługuje prawo do lokalu zamiennego. Obowiązek dostarczenia lokalu spoczywa do dnia 31.12.2015r. na właściwej gminie ( art. 32 ustawy) . Jego realizację zapewnia art. 68 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane , który nakazuje doręczać decyzje o wyłączeniu budynku z użytkowania podmiotowi zobowiązanemu innemu niż właściciel . O ile więc egzekwowany obowiązek wyłączenia budynku z użytkowania obciąża właściciela , o tyle zobowiązanym do zapewnienia lokali zamiennych jest inny podmiot – gmina. Jak podkreślił NSA w wyroku z dnia 5 listopada 2000r. sygn. akt IISA/Gd 1685/98 skarżącego nie obciąża obowiązek dostarczenia takich lokali , skoro nimi nie dysponuje . Wszelkie opóźnienia wykonania nakazu opróżnienia lokalu będą obciążały podmiot zobowiązany do dostarczenia lokali. Do momentu , gdy lokale takie nie zostaną dostarczone obowiązek nie jest więc możliwy do wykonania. Skarżący tak w zażaleniu skierowanym do organu odwoławczego jak i w skardze , podnosił , że wykonał te z obowiązków które był w stanie wykonać – tj. oznakowanie i wygrodzenie budynku , wypowiedzenie umów najmu lokali wszystkim lokatorom , wystąpienie do sądu powszechnego z pozwem o eksmisję lokatorów. Wobec tego organ w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym zobowiązany jest rozważyć kwestię wykonalności zobowiązania . Stwierdziwszy brak wykonalności takiego obowiązku przez jego adresata organ powinien wydać odpowiednie rozstrzygnięcie . Biorą pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§ 1 pkt. 1 lit. C , art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002r/. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U nr 153 , poz. 1270)orzekł jak w sentencji wyroku