VII SA/Wa 2147/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Peczkowska, Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), Asesor WSA Michał Podsiadło, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2022 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. M. [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r. Nr [...] znak: [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ust 1, art. 39 ust. 1, art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej: "k.p.a.") w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia [...] marca 2002 r. o ustroju miasta [...] (Dz. U. z 2018 r. poz.[...]) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2019 poz. 511), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 23 września 2020 r. zatwierdził projekt architektoniczno - budowlany wraz z projektem zagospodarowania terenu oraz udzielił pozwolenia na budowę spółce [...] Sp. z o.o., w [...] ( dalej: "inwestor"), dla inwestycji polegającej na przebudowie i nadbudowie na cele mieszkalne kamienicy frontowej oraz jej oficyny wraz z remontem elewacji, przy ul. [...] w [...], położonej na działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], według projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno - budowlanego, z zachowaniem określonych w decyzji warunków wynikających z art. 36 ust. 1 pkt 1-4, art. 42 ust. 1 oraz art. 45 a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Jednocześnie wskazano obszar oddziaływania ww. prac budowlanych, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, który obejmuje nieruchomości (wszystkie z obrębu [...]): ul. [...] - dz. ew. nr [...] (działka inwestycyjna), dz. ew, nr [...], dz. ew. nr [...]; ul. [...] - dz. ew. nr [...]; ul. [...] - dz. ew. nr [...]; ul. [...]- dz. ew. nr [...]. Od ww. decyzji odwołanie złożyła [...] Sp. z o. o. w [...] oraz Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w [...]. Wojewoda [...] ( dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy") skarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] znak: [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, po rozpatrzeniu ww. odwołań od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2021 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, organ odwoławczy wskazał, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z wymogami określonymi w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W przypadku stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ powinien wydać postanowienie zobowiązujące inwestora do usunięcia wskazanych w tym postanowieniu nieprawidłowości w określonym terminie. W przedmiotowej sprawie na etapie postępowania odwoławczego Wojewoda [...]stwierdził braki w dokumentacji projektowej i uznał, że niezbędne jest wyjaśnienie wątpliwości odnośnie ustaleń będących podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 136 k.p.a., postanowieniem Nr [...] z dnia [...] marca 2021 r., zlecił Prezydentowi [...] przeprowadzenie dodatkowego postępowania, mającego na celu: 1. przedłożenie oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii: decyzji Zarządu [...] Nr .. z dnia [...] kwietnia 2019 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lipca 2020 r. 2. wyjaśnienie, jaki projekt budowlany stanowi załącznik do decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lipca 2020 r. Organ wskazał, że z wniosku o pozwolenie na budowę z dnia [...] września 2020 r. wynika, że zostały do niego dołączone trzy egzemplarze projektu budowlanego (pkt 7. 1) oraz 1 egz. projektu budowlanego z uzgodnieniem i decyzją konserwatorską (pkt 7.4.). Zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć trzy egzemplarze projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopiami tych opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów. 3. wyjaśnienie rozbieżności w zakresie liczby projektowanych mieszkań. Na stronie 54 projektu budowlanego wskazano "W nadbudowie części frontowej zaprojektowano 3 lokale mieszkalne o powierzchni od 60,10 m2 do 181,87 m2. W nadbudowie oficyny zaprojektowano 8 lokali mieszkalnych o powierzchni od 27,91 m2 do 80,32m2", zaś na stronie 56 projektu budowlanego wskazano "Liczba projektowanych lokali mieszkalnych - 12, w tym: część frontowa - 3 (skreślono i wpisano 4, bez pieczątki i podpisu osoby dokonującej zmiany, bez daty), oficyna - 8". Te rozbieżności w zakresie liczby projektowanych lokali mieszkalnych winny zostać wyjaśnione. 4. doprowadzenie dokumentacji projektowej do zgodności z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. 2020, poz. 1609); 5. uzupełnienie przedłożonej dokumentacji projektowej zgodnie z § 206 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.), zgodnie z którym w przypadku, o którym mowa w § 204 ust. 5, budowa powinna być poprzedzona ekspertyzą techniczną stanu obiektu istniejącego, stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, uwzględniającą oddziaływania wywołane wzniesieniem nowego budynku. W myśl zaś § 204 ust. 5 ww. rozporządzenia wzniesienie budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego nie może powodować zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników tego obiektu lub obniżenia jego przydatności do użytkowania. Analiza dokumentacji sprawy wykazała brak ww. ekspertyzy technicznej sporządzonej dla budynków sąsiednich. 6. uzupełnienie przedłożonej dokumentacji projektowej zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r., w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r., poz. 463), zgodnie z którym w przypadku obiektów budowlanych drugiej i trzeciej kategorii geotechnicznej opracowuje się dodatkowo dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny. Z przedłożonej dokumentacji badań podłoża gruntowego wraz z opinią geotechniczną z lipca 2018 r. wynika, że projektowany obiekt należy do drugiej kategorii geotechnicznej, w terenie panują proste warunki geologiczne. Analiza dokumentacji sprawy wykazała brak projektu geotechnicznego. 7. wyjaśnienie, czy projektowana inwestycja spełnia wymogi art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, zgodnie z którym obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając: poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. W piśmie z dnia 5 marca 2021 r., stanowiącym odwołanie od ww. decyzji, spółka [...] wskazała "Firma [...] realizuje inwestycję na terenie sąsiednim względem inwestycji [...] (przy ul. [...]). Inwestycja [...] obejmuje starą kamienicę ze "studniami" w środku, co utrudnia dostęp do światła dziennego. Nasze przedsięwzięcie było planowane przy założeniu, że [...] nie będzie nadbudowywać budynku [...]. Budynek [...] znajduje się na wschodzie i będzie wyższy od budynku [...], co spowoduje pogorszenie dostępu do światła dziennego dla mieszkań w naszej inwestycji". W dniu 21 kwietnia 2021 r. Prezydent [...] zwrócił uzupełnioną dokumentację projektową. W wyniku przeprowadzenia weryfikacji uzupełnionego materiału dowodowego Wojewoda [...] ponownie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r., zlecił Prezydentowi [...] przeprowadzenie dodatkowego postępowania, mającego na celu przedłożenie decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków pozwalającej na realizację robót polegających na przebudowie i nadbudowie na cele mieszkalne kamienicy frontowej oraz jej oficyny wraz z remontem elewacji, przy ul. [...] w [...], w sposób przedstawiony w projekcie budowlanym ww. inwestycji. W dniu 20 maja 2021 r. Prezydent [...] przekazał uzupełnioną dokumentację sprawy. Następnie, w związku z zarzutami Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] wskazanymi w piśmie z dnia 21 czerwca 2021 r. Wojewoda zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków prośbą o uzgodnienie projektu budowlanego ww. inwestycji. Ponadto pismem z dnia 7 lipca 2021 r. Wojewoda [...] wezwał pełnomocnika inwestora do wykazania zgodności projektowanej inwestycji z § 23 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Po uzyskaniu odpowiedzi na ww. wystąpienia pismem z dnia 6 sierpnia 2021 r. Wojewoda [...]ponownie poinformował strony postępowania o zakończeniu dodatkowego postępowania dowodowego i możliwości wypowiedzenia się w sprawie. W ocenie Wojewody [...] zebrany na etapie dotychczasowego postępowania tak I, jak i II instancji materiał dowodowy pozwala na podjęcie rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy stwierdził, że inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego warunkujące udzielenie pozwolenia na budowę. Inwestor przedłożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane obejmujące działkę nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. Wojewoda wskazał, że z dokumentacji sprawy wynika, że do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor załączył decyzję Zarządu [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. Nr .. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2020 r., znak: [...].. W ocenie Wojewody [...] projektowana przebudowa i nadbudowa na cele mieszkalne kamienicy frontowej oraz jej oficyny wraz z remontem elewacji, przy ul. [...] w [...], spełnia wymogi decyzji o warunkach zabudowy, m.in. w zakresie: warunków i wymagań dotyczących ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, warunków ochrony środowiska i zdrowia ludzi, warunków w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, warunków obsługi w zakresie infrastruktury technicznej, warunków obsługi w zakresie komunikacji oraz wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich. Z uwagi na położenie budynku przy ul[...] w [...] na terenie układu urbanistycznego ulicy [...] podlegającego ochronie konserwatorskiej na mocy wpisu do Rejestru zabytków oraz ujęcie budynku przy ul. [...] w gminnej ewidencji zabytków, inwestor przedłożył ostateczną decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...]lipca 2020 r., znak: [...], pozwalającą na przebudowę i nadbudowę na cele mieszkalne budynku głównego oraz oficyny położonych przy ul. [...] w [...], wraz z remontem elewacji w zakresie i w sposób przedstawiony w dołączonym do wniosku projekcie budowlanym. W odpowiedzi na pismo Wojewody [...] z dnia 7 lipca 2021 r. w piśmie z dnia 2 sierpnia 2021 r., [...]i Wojewódzki Konserwator Zabytków wskazał, że "Należy wyjaśnić, że art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane nie ma zastosowania w stosunku do obiektów wpisanych do rejestru zabytków lub znajdujących się na terenie wpisanym do rejestru zabytków. Znajduje zastosowanie jedynie w stosunku do obiektów budowlanych oraz obszarów niewpisanych do rejestru zabytków, a ujętych w gminnej ewidencji zabytków. Tutejszy organ uzgodnił przedmiotowy projekt decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. (znak sprawy: [...]). Tutejszy organ podtrzymuje zatem stanowisko zajęte w ww. sprawie zawarte w ww. decyzji)". Czyniąc kolejne ustalenia w zakresie zgodności projektowanej inwestycji z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego Wojewoda wskazał, że projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany są kompletne, dołączone zostały wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informacja dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o wpisie na listę właściwej izby samorządu zawodowego. Inwestor przedłożył także oświadczenie projektanta i sprawdzającego złożone na podstawie art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego, o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W wyniku przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego inwestor przedłożył również wymagany § 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych "Projekt geotechniczny dla przebudowy oraz nadbudowy istniejącego budynku wraz z oficyną przy ul. [...] w [...], Województwo [...]" oraz wymaganą § 206 ust. 1 w związku z § 204 ust. 5 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie "Ekspertyzę techniczną dotyczącą wpływu nadbudowy na cele mieszkalne kamienicy frontowej oraz jej oficyny i budową wewnętrznego szybu windowego na zabudowę sąsiednią". Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Wojewoda wskazał, że zlecił przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia przez projektowaną inwestycję wymogów art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, zgodnie z którym obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając: poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Organ wyjaśnił, że z pisma inwestora z dnia 16 kwietnia 2021 r. ustosunkowującego się do powyższego wynika, że "Objęta niniejszym postępowaniem inwestycja nie pogarsza dostępu do światła dziennego mieszkań w budynku przy ul. [...]. W aktach znajduje się analiza oddziaływania planowanej inwestycji w zakresie nasłonecznienia i przesłaniania, z której wynika, że Budynek [...] przylega bezpośrednio ślepą ścianą do budynku [...] od strony północnej. Projektowana nadbudowa nie wpłynie negatywnie na istniejące warunki zacieniania i nasłonecznienia pokoi mieszkalnych. Pozostałe elewacje budynku [...] nie są zacieniane przez opracowywany budynek [...]. Przyjęte przez spółkę [...] rozwiązania projektowe powodują, że lokale spółki [...] zacieniane i przesłaniane są jedynie przez zrealizowaną przez tę spółkę inwestycję. Budynek [...] przylega ślepą ścianą bezpośrednio do budynku [...] od strony północnej na całej długości inwestycji. Okna pomieszczeń budynku [...] nie są skierowane w stronę planowanej inwestycji. W związku z powyższym nie zachodzi przesłanianie okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi przez projektowaną inwestycję. Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia § 14 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych, organ wyjaśnił, że projektowana inwestycja realizowana jest w oparciu o decyzję Zarządu [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. Zgodnie zaś z art. 61. ust. 1 pkt 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r., poz. 741) wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia m.in. warunku dostępu terenu do drogi publicznej. Z ww. decyzji wynika, że działka inwestycyjna posiada dostęp do drogi publicznej bezpośrednio z ul. [...]. Organ dodał, że przedmiotem niniejszego postępowania jest przebudowa i nadbudowa wraz z remontem elewacji istniejącego i użytkowanego już budynku. Ze wskazanej na rysunku projektu zagospodarowania terenu wynika, że projektowana inwestycja posiada dostęp do drogi publicznej ul. [...] "istniejący, bez zmian". Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 22 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym na działkach budowlanych należy przewidzieć miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji, Wojewoda wskazał, że z dokumentacji projektowej wynika, że odpady stałe gromadzone będą w istniejącej, przeznaczonej dla potrzeb nadbudowywanego budynku [...] wiacie śmietnikowej, posiadającej parametry powierzchniowe na przyjęcie dodatkowych odpadów z lokali mieszkalnych w planowanej nadbudowie. Przywołując zarzut naruszenia § 23 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1, 3 i 4, powinna wynosić co najmniej: 10 m - od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, Wojewoda wskazał, że w piśmie z dnia 19 lipca 2021 r. pełnomocnik inwestora podał, że "Przywołane w wezwaniu miejsce do gromadzenia odpadów stałych jest istniejącą wiatą śmietnikową. Nie jest to wiata śmietnikowa projektowana. Istniejąca wiata śmietnikowa została wybudowana w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku w oparciu o ówczesne przepisy techniczno-budowlane, a następnie przebudowana w 2010 r. (...). Istniejąca wiata będzie w dalszym ciągu wykorzystywana jako miejsce do gromadzenia odpadów w tym odpadów z planowanej inwestycji". Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 34 ust. 3d pkt 1 Prawa budowlanego "poprzez brak dołączenia do projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego kopii decyzji o nadaniu projektantowi i projektantowi sprawdzającemu uprawnień budowlanych w odpowiedniej specjalności potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez sporządzającego projekt" Wojewoda wskazał, że zarówno do projektu zagospodarowania terenu jak i do projektu architektoniczno-budowlanego zostały dołączone potwierdzone za zgodność z oryginałem przez r. pr. K. B. kopie decyzji o nadaniu projektantowi mgr inż. arch. P. B. oraz sprawdzającemu mgr inż. arch. I. W. uprawnień budowlanych w odpowiedniej specjalności. Zgodnie z art. 76a § 2 k.p.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 34 ust. 3d pkt 2 lit a Prawa budowlanego poprzez "brak dołączenia do projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno- budowlanego zaświadczenia o wpisie projektanta na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego aktualnego na dzień opracowywania w grudniu 2020 r. zmian w projekcie zagospodarowania terenu oraz w styczniu 2021 r. zmian w projekcie architektoniczno - budowlanym" organ wskazał, że co prawda we wskazanych projektach brak jest ww. dokumentów nie mniej jednak z zaświadczenia [...]Okręgowej Rady Izby Architektów RP wygenerowanego [...] kwietnia 2021 r. wynika, że wskazane zaświadczenie ważne jest do [...] października 2021 r., a P. B. jest czynnym członkiem Izby od [...] stycznia 2002 r. Dalej odnosząc się do zarzutów odwołania, Wojewoda wskazał, że w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, obowiązkiem organów administracji jest zbadanie, czy w wyniku realizacji inwestycji dojść może do naruszenia interesów osób trzecich, ale wyłącznie w zakresie ewentualnego naruszenia norm Prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych, innych osób. Ochrona takich interesów w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy - właściciele nieruchomości, na której mają powstać planowane inwestycje, decydowali będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego i to nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego. Reasumując Wojewoda wskazał, że w sprawie inwestor spełnił wszelkie wymogi wynikające z art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, a zaskarżona decyzja nie narusza art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Ponadto z ust. 4 art. 35 Prawa budowlanego, stanowiącego, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis ten jest uszczegółowieniem wyrażonej w art. 4 Prawa budowlanego zasady wolności budowlanej, zgodnie z którą każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. W konsekwencji organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. Skargę do sądu administracyjnego na ww. decyzję Wojewody [...] złożyła Wspólnota Mieszkaniowa przy ul[...] w [...]. Zaskarżonej decyzji, skarżąca zarzuciła naruszenie art. 8 § 1 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 11 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a., polegające na tym, że Wojewoda [...] nie rozważył i nie odniósł się należycie w uzasadnieniu skarżonej decyzji do następujących zarzutów (podniesionych wobec decyzji PINB w piśmie skarżącego z 21 czerwca 2021 r., stanowiącego uzupełnienie odwołania z 18 lutego 2021 r. od decyzji PINB): 1- braku uzyskania przez inwestora pozwolenia konserwatorskiego dla inwestycji – wskazano, że projekt, który stanowił załącznik do pozwolenia konserwatorskiego przedstawionego przez inwestora, istotnie się różni od projektu zatwierdzonego decyzją PINB, więc dla inwestycji dopuszczonej decyzją PINB brak jest pozwolenia konserwatorskiego, lecz mimo to w skarżonej decyzji Wojewoda [...] w ogóle nie wyjaśnił kwestii tych różnic, konstatując jedynie, że w aktach sprawy znajduje się pozwolenie konserwatorskie. Sam fakt, że w aktach sprawy znajduje się pozwolenie konserwatorskie, nie stanowi odpowiedzi na zarzut skarżącego. Skarżący nie twierdził, że w aktach sprawy nie ma jakiegokolwiek pozwolenia konserwatorskiego, lecz że nie ma tam pozwolenia konserwatorskiego wydanego dla takiego przedsięwzięcia, jakie zostało dozwolone decyzją PINB. Na tak sformułowany zarzut, w skarżonej decyzji brak jest odpowiedzi. 2- braku zapewnienia prawnie zagwarantowanego dojścia do lokali w oficynie budynku umożliwiającego dostęp do drogi publicznej, uzasadniając to faktem, że dojście ma się odbywać poprzez działkę nr [...], do której inwestorowi nie przysługują żadne prawa i która nie jest powiązana z nieruchomością żadną służebnością. W skarżonej decyzji Wojewoda [...]w ogóle nie wyjaśnił kwestii podstawy prawnej, na jakiej ma się odbywać dojście do lokali w oficynie budynku poprzez działkę nr [...]. 3- niezachowania minimalnej odległości między śmietnikiem zlokalizowanym na działce nr [...], a wejściem do oficyny budynku, uzasadniając to faktem, że zgodnie z zamiarem inwestora odległość ta będzie wynosić ok. 4 m zamiast minimalnie wymaganych 10 m. W skarżonej decyzji Wojewoda [...] w ogóle nie wyjaśnił, czy ta odległość została zachowana bądź nie i dlaczego (Wojewoda [...] jedynie przytoczył w sposób opisowy cytat z pisma projektanta na dany temat ("w odpowiedzi na ten zarzut projektant wskazał, że (...)"), lecz sam nie zajął żadnego stanowiska w odniesieniu do tego zagadnienia, choćby przez afirmację stanowiska projektanta), jednocześnie wskazując, że powyższe naruszenie przepisów postępowania (art. 8 § 1 k.p.a.) jest wystarczającą przesłanką dla uchylenia skarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., gdyż to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem gdyby Wojewoda [...] rozważył i odniósł się należycie do wyżej wymienionych zarzutów podniesionych w uzupełnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie, mogłoby to doprowadzić do uchylenia decyzji PINB, a na wypadek uznania, że powyższy zarzut naruszenia przepisów postępowania nie jest wystarczający dla uchylenia skarżonej decyzji, dodatkowo zarzucono orzeczeniu: 1) naruszenie art. 39 ust. 1 ustawy prawo budowlane - poprzez brak uzyskania przez inwestora pozwolenia konserwatorskiego dla inwestycji, podczas gdy takie uzgodnienie było wymagane, gdyż układ urbanistyczny ul. [...], przy której znajduje się budynek, jest wpisany do rejestru zabytków, 2) naruszenie § 14 ust 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - poprzez brak zapewnienia prawnie zagwarantowanego dojścia do lokali w oficynie budynku, umożliwiającego dostęp do drogi publicznej (dojście ma się odbywać poprzez działkę nr [...], do której inwestorowi nie przysługują żadne prawa i która nie jest powiązana z nieruchomością żadną służebnością), 3) naruszenie § 22 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - poprzez brak przewidzenia na działce budowlanej, na której planuje się realizację inwestycji, miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych pochodzących z terenu budynku, 4) naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. - poprzez oparcie skarżonej decyzji na stwierdzeniu, że śmietnik zlokalizowany na działce nr [...] posiada gabaryty ("parametry powierzchniowe") pozwalające na przyjęcie dodatkowych odpadów z lokali realizowanych w ramach inwestycji, które to stwierdzenie nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, 5) naruszenie § 23 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - poprzez niezachowanie minimalnej odległości między śmietnikiem zlokalizowanym na działce nr [...] a wejściem do oficyny budynku (zgodnie z zamiarem inwestora ta odległość będzie wynosić ok. 4 m zamiast minimalnie wymaganych 10 m), 6) naruszenie art. 34 ust. 3d pkt 1 ustawy prawo budowlane - poprzez brak dołączenia do projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego kopii decyzji o nadaniu projektantowi i projektantowi sprawdzającemu uprawnień budowlanych w odpowiedniej specjalności potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez sporządzającego projekt, Powyższe zarzuty znalazły rozwinięcie w uzasadnieniu skargi. Skarżąca wniosła o uchylenie skarżonej decyzji w całości. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Odpowiedzi na skargę złożyli również Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. [...] w [...] oraz inwestor [...] sp. z o.o. wnosząc o oddalenie skargi oraz przedstawiając argumentację na poparcie swoich stanowisk. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sprawa niniejsza została rozpatrzona w trybie niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.). Przepis ten stanowi, że przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Podkreślenia wymaga, że zgoda strony na rozpoznanie sprawy w tym trybie nie jest konieczna. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie, jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. zatwierdzającą projekt architektoniczno-budowlany wraz z projektem zagospodarowania terenu oraz udzielającą [...] Sp. z o.o. pozwolenia na przebudowę i nadbudowę na cele mieszkalne kamienicy frontowej oraz jej oficyny wraz z remontem elewacji, przy ul. [...] w [...], położonej na dz. nr ew. [...] z obrębu [...]. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc i wskazanych w skardze: art. 7, art. 8 § 1, art. 9, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. oraz prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w tym więc i wskazanych w skardze: art. 39 ust. 1, art. 34 ust. 3d pkt 1 Prawa budowlanego, § 14 ust. 1, § 22 ust. 1 oraz § 23 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm., dalej: "r.w.t."). Sąd w pełni podziela argumentację organu odwoławczego oraz jego konkluzję, że w rozpoznawanej sprawie, inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego warunkujące udzielenie pozwolenia na budowę. Organy dokonały wymaganych treścią art. 35 ust 1 Prawa budowlanego sprawdzeń, przy czym organ odwoławczy korzystając z regulacji przewidzianej w art. 136 k.p.a., nakazał inwestorowi uzupełnienie stwierdzonych nieprawidłowości oraz wyjaśnił istotne okoliczności sprawy. Wskazać bowiem należy, że Wojewoda zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z prośbą o uzgodnienie projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2021 r., znak: [...] oraz pismem z dnia 7 lipca 2021 r. wezwał pełnomocnika Inwestora do wykazania zgodności projektowanej inwestycji z § 23 ust. 1 pkt 1 r.w.t. W ocenie Sądu, zarzuty podniesione w skardze, są niezasadne. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z treścią tego przepisu, prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, uzyskania pozwolenia na prowadzenie tych robót, wydanego przez właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków. Przypomnieć należy, że budynek przy ul. [...], jest położony na terenie układu urbanistycznego ulicy [...] podlegającego ochronie konserwatorskiej na mocy wpisu do rejestru zabytków. Ponadto, został on ujęty w gminnej ewidencji zabytków. Inwestor spełnił warunki wskazane we wspomnianym przepisie, bowiem przedłożył ostateczną decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lipca 2020 r., znak: [...], pozwalającą na przebudowę i nadbudowę na cele mieszkalne budynku głównego oraz oficyny położonych przy ul. [...]w [...], wraz z remontem elewacji w zakresie i w sposób przedstawiony w dołączonym do wniosku projekcie budowlanym. Wątpliwości skarżącej co do przedmiotu inwestycji wyrażone w odwołaniu, wyjaśnione natomiast zostały przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w piśmie z dnia [...] sierpnia 2021 r., znak: [...], w którym organ ten wskazał, że "Należy wyjaśnić, że art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane, nie ma zastosowania w stosunku do obiektów wpisanych do rejestru zabytków lub znajdujących się na terenie wpisanym do rejestru zabytków. Znajduje on zastosowanie jedynie w stosunku do obiektów budowlanych oraz obszarów niewpisanych do rejestru zabytków, a ujętych w gminnej ewidencji zabytków. Tutejszy organ uzgodnił przedmiotowy projekt decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. (znak sprawy: [...]). Tutejszy organ podtrzymuje zatem stanowisko zajęte w ww. sprawie zawarte w ww. decyzji". Istotne jest, że decyzja organu konserwatorskiego, wydana została przed uzyskaniem przez inwestora pozwolenia na budowę, zaś organ ten potwierdził uzgodnienie projektu przedmiotową decyzją. W żaden sposób nie zostały natomiast wykazane, sugerowane przez skarżącą manipulacje dokumentacją projektową, które w efekcie doprowadzić miały do poświadczenia nieprawdy przez organ konserwatorski. Dokumentacja ta, była wielokrotnie wypożyczana przez inwestora w celu dokonania nakazanych przez organ uzupełnień, wskazanych szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dlatego nie jest niczym podejrzanym, że w wyniku dokonywanych uzupełnień, zwiększyła się objętość tej dokumentacji. Skarżąca nie wykazała natomiast, by zmiany dokonywane w przedmiotowej dokumentacji po pierwsze w ogóle miały znaczenie dla organu konserwatorskiego, a po drugie by były tego rodzaju, że organ konserwatorski mógłby ich nie zaakceptować. Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 34 ust. 3d pkt 1 Prawa budowlanego poprzez brak dołączenia do projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego kopii decyzji o nadaniu projektantowi i projektantowi sprawdzającemu uprawnień budowlanych w odpowiedniej specjalności potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez sporządzającego projekt. Jak wynika z akt sprawy, zarówno do projektu zagospodarowania terenu jak też do projektu architektoniczno-budowlanego, zostały dołączone potwierdzone za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika inwestora będącego radcą prawnym kopie decyzji o nadaniu projektantowi mgr inż. arch. P. B. oraz projektantowi sprawdzającemu mgr inż. arch. I. W. uprawnień budowlanych w odpowiedniej specjalności. Pamiętać należy, że zgodnie z art. 76a § 2 k.p.a., zamiast oryginału dokumentu, strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Odnosząc się do zarzutu braku dołączenia do projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego zaświadczenia o wpisie projektanta na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego aktualnego na dzień opracowywania w grudniu 2020 r. zmian w projekcie zagospodarowania terenu oraz w styczniu 2021 r. zmian w projekcie architektoniczno – budowlanym, wskazać należy, że co prawda we wskazanych projektach brak jest ww. dokumentów niemniej jednak z zaświadczenia [...] Okręgowej Rady Izby Architektów RP wygenerowanego [...] kwietnia 2021 r. wynika, że wskazane zaświadczenie ważne jest do [...] października 2021 r., a P. B. jest czynnym członkiem Izby od [...] stycznia 2002 r. Należy zatem podsumować, że regulacja art. 34 ust. 3d pkt. 1 Prawa budowlanego, nie w stoi w sprzeczności z przepisami k.p.a., pozwalającymi na poświadczenie przez profesjonalnego pełnomocnika za godność z oryginałem dokumentu potwierdzającego uprawnienia zawodowe projektanta. Nie jest zasadny w ocenie Sądu zarzut naruszenia § 14 ust. 1 r.w.t. poprzez brak prawnie zagwarantowanego dojścia do lokali znajdujących się w oficynie budynku. Zgodnie z treścią § 14 ust. 1 r.w.t., do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. W odniesieniu do tego zarzutu, należy wskazać, że budynek przy ul. [...], w całości położony jest na działce nr [...], obręb [...]. Działka ta graniczy bezpośrednio z drogą publiczną, którą stanowi ulica [...]. Z tej też drogi odbywa się obsługa komunikacyjna kamienicy, w tym również jej oficyny. Nowopowstałe lokale, tak jak i te, które już znajdują się w oficynie kamienicy przy ul. [...], nie będą zatem pozbawione dostępu do drogi publicznej. Podkreślić także należy, że dostęp do drogi publicznej, był już przedmiotem analizy poprzedzającej wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Wydana przez Zarząd [...]decyzja Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, kontrolowana była następnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], które wydało decyzję z dnia [...] lipca 2020 r., znak: [...]. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r., poz. 741), wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia wskazanych tam warunków. Jednym z nich jest dostęp terenu do drogi publicznej. Z ww. decyzji wynika, że działka inwestycyjna posiada dostęp do drogi publicznej bezpośrednio z ul. [...] Skarżący ponadto nie dostrzega, że przedmiotem niniejszego postępowania jest przebudowa i nadbudowa wraz z remontem elewacji istniejącego i użytkowanego już budynku i ta inwestycja w żaden sposób nie ogranicza dotychczasowego dostępu do oficyny. Z rysunku projektu zagospodarowania terenu wynika, że inwestycja ta posiada dostęp do drogi publicznej ul. [...] "istniejący, bez zmian". Nietrafny jest podniesiony w skardze zarzut naruszenia § 22 ust. 1 r.w.t., zgodnie z którym na działkach budowlanych należy przewidzieć miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji. Wbrew zarzutom skargi, na podwórzu kamienicy przy ul. [...], znajduje się altana śmietnikowa wzniesiona w latach 50- tych i przebudowana w 2010 r. Jest ona użytkowana na podstawie umowy dzierżawy zawartej pomiędzy Wspólnotą [...] a [...]. Obowiązujące przepisy nie zawierają wymogów w zakresie kubatury takich pomieszczeń. Zastrzeżenia skarżącej, związane z ponadnormatywnym wypełnieniem tego pomieszczenia przez odpady pochodzące w przyszłości od mieszkańców lokali realizowanych w ramach inwestycji, nie znajdują odzwierciedlenia w dowodach, zaś skarżąca nie wykazała, że do takiego ponadnormatywnego obciążenia, dojdzie. Z uwagi na brak w przepisach wspomnianych już wymogów powierzchniowych dla tych pomieszczeń, organy nie miały obowiązku przeprowadzania postępowania mającego na celu sprawdzanie pojemności altany śmietnikowej przy uwzględnieniu wzrostu liczby mieszkańców kamienicy. Niezasadny jest w ocenie Sądu zarzut naruszenia § 23 ust. 1 pkt 1 r.w.t., zgodnie z którym odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1, 3 i 4, powinna wynosić co najmniej: 10 m - od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Skarżąca wskazuje, że odległość wcześniej wspomnianej altany śmietnikowej do okien i drzwi w oficynie, wynosi około 4 m. Argumentacja ta, ponownie nie uwzględnia, że przedmiotem sprawy nie jest istniejąca kamienica lecz wyłącznie planowana inwestycja. Sama zresztą skarżąca przyznaje w skardze, że trudno jest wymagać spełnienia obecnie obowiązujących norm technicznych przez przedwojenne kamienice. Wskazać należy w tym miejscu, że w piśmie z dnia 19 lipca 2021 r. pełnomocnik inwestora mgr inż. arch. P. B. wskazał, że "Przywołane w wezwaniu miejsce do gromadzenia odpadów stałych jest istniejącą wiatą śmietnikową. Nie jest to wiata śmietnikowa projektowana. Istniejąca wiata śmietnikowa została wybudowana w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku w oparciu o ówczesne przepisy techniczno-budowlane, a następnie przebudowana w 2010 r. (...). Istniejąca wiata będzie w dalszym ciągu wykorzystywana jako miejsce do gromadzenia odpadów w tym odpadów z planowanej inwestycji". Mając zatem na uwadze wspomniany zakres postępowania obejmujący wyłącznie planowaną inwestycję, należy wskazać, że ze znajdującego się w aktach schematu usytuowania wiaty śmietnikowej (K. 24), wynika, że jej odległość od okien projektowanej nadbudowy części frontowej, wynosi 23,73 m, zaś od projektowanej nadbudowy oficyny – 14,44 m. Podsumowując, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja pozostaje zgodna z prawem. Wojewoda w kontrolowanej sprawie miał na uwadze potrzebę kierowania się kodeksowymi zasadami ogólnymi, dokonał wystarczających dla rozstrzygnięcia ustaleń stanu faktycznego (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) oraz w sposób prawidłowy ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy. Powody utrzymania w mocy decyzji Prezydenta, zostały w ocenie Sądu w wystarczający sposób ujawnione w treści uzasadnienia, które spełnia wymagania art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. Treść zamieszczonej argumentacji pozwala uznać, że organ odwoławczy w toku instancji ponownie rozpatrzył sprawę w jej całokształcie, poddał również weryfikacji w wymaganym zakresie zarzuty postawione w odwołaniu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.