VII SA/Wa 2148/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oraz nakazu wykonania niezbędnych zabezpieczeń postanawia uzupełnić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2009 r. w ten sposób, że w dotychczasowej sentencji dodać pkt II. w brzmieniu: "II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej K. F. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego". Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa - strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Paragraf 2 przywołanego przepisu stanowi, że wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, natomiast paragraf 3 tego przepisu wskazuje, że orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 ppsa). Zgodnie z art. 200 ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 (art. 201 ustawy). Stosownie do treści art. 209 w/w ustawy wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ppsa. Przepis art. 210 § 1 stanowi natomiast, iż strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Przepis § 1 nie ma zastosowania w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu (§ 2). W przedmiotowej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2009 r. umorzył postępowanie sądowe ze skargi K. F. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] z uwagi na to, iż postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 54 § 3 ppsa uchylił własne postanowienie z dnia [...] października 2008 r. Postanowienie Sądu zostało doręczone skarżącej K. F. w dniu 7 maja 2009 r. W dniu 12 maja 2009 r. (data prezentaty Sądu) skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2009 r. poprzez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Wskazać należy, iż wniosek o uzupełnienie postanowienia jest zasadny, gdyż Sąd nie zawarł w treści orzeczenia rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. W przedmiotowej sprawie do należnych kosztów postępowania sądowego należy zaliczyć kwotę uiszczonego przez skarżącą wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.