VII SA/Wa 215/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia produktu do obrotu skargę oddala [...]Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] (dalej: "organ odwoławczy", "[...]WIS") decyzją z dnia [...]listopada 2012 roku znak [...]., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071, ze zm.) (dalej: "Kpa") po zapoznaniu się z aktami sprawy oraz rozpatrzeniu odwołania firmy [...] Sp. z o.o. (dalej: "skarżąca", "Spółka") od decyzji [...]Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] (dalej: "organ I instancji", "[...]PIS") znak: [...] z dnia [...]września 2012 r., nakazującej wstrzymać wprowadzanie do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktu pn. "[...]" do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego, który to obowiązek nakazano wykonać nie później niż w terminie 14 dni licząc od dnia doręczenia niniejszej decyzji - orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...]sierpnia 2012 roku upoważniony przedstawiciel [...]PIS dokonał kontroli sanitarnej w siedzibie skarżącej. Kontrolę przeprowadzono w związku z prowadzonym w Głównym Inspektoracie Sanitarnym postępowaniem wyjaśniającym, dotyczącym kwalifikacji i wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów pn. "[...]" i "[...]". Podczas czynności kontrolnych ustalono i udokumentowano w protokole nr [...], iż firma [...] Sp. z o.o. wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ww. produkty jako suplementy diety. Nazwę produktu "[...]" podczas notyfikacji zastąpiono nazwą "[...]". Postępowanie w Głównym Inspektoracie Sanitarnym w sprawie produktu pn. "[...]" zostało zakończone, zaś w sprawie "[...]" nie zostało jeszcze zakończone. Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 znak [...] zobowiązał skarżącą do przedłożenia opinii właściwej jednostki naukowej, czy produkt pn. "[...]" jest środkiem spożywczym zgodnie z zaproponowaną przez podmiot działający na rynku spożywczym kwalifikacją oraz czy spełnia wymagania dla suplementów diety. Organ I instancji ustalił jednocześnie, iż Spółka do daty wydania decyzji z dnia [...]września 2012 roku nie pozyskała takiej opinii. Preparat pn. "[...]" zawiera w składzie kapsułki 10 mg metylosulfonylometanu ([...]).[...]to organiczny związek, zawierający siarkę, który wykazuje właściwości m.in. łagodzenia objawów stresu, astmy, artretyzmu (...). Powołując się na stanowisko Narodowego Instytutu Leków organ I instancji wskazał, m.in., iż [...]jest substancją o nieustalonym bezpieczeństwie stosowania i szerokim spektrum działania, polegającym na silnym działaniu drażniącym górne drogi oddechowe oraz oddziaływaniu z DNA i hamowaniu proliferacji komórek in vitro. Wskazano, iż produkty zawierające [...]są wycofywane z obrotu w [...]z uwagi na nieudowodnione bezpieczeństwo stosowania i brak dowodów działania terapeutycznego. Przywołano jednocześnie opinię Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] marca 2009 roku [...], zawierającej stanowisko, iż [...]może być stosowany tylko i wyłącznie w produktach leczniczych. Z powyższego organ I instancji wywiódł, iż preparat pn. "[...]", zawierający w swoim składzie [...]nie spełnia wymagań określonych dla środka spożywczego - suplementu diety. Stwierdzono, iż skarżąca naruszyła treść art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 roku o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r. nr 136, poz. 914 ze zm.). Następstwem dokonanych ustaleń było wydanie w dniu [...]września 2012 r. przez [...]PIS decyzji administracyjnej znak: [...]nakazującej wstrzymanie wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktu pn. "[...]" do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego, z terminem wykonania obowiązków nałożonych decyzją nie później niż 14 dni licząc od dnia doręczenia decyzji. Odwołanie od tej decyzji wniosła Spółka. Decyzji zarzuciła: 1. naruszenie art. 10 i 81 Kpa w postaci naruszenia prawa strony do obrony poprzez uniemożliwienie jej przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w wyniku braku zawiadomienia strony, że organ zebrał materiały dowodowe umożliwiające wydanie decyzji oraz, że strona może przejrzeć te materiały (w tym materiały stanowiące podstawę merytoryczną decyzji, które nie były udostępnione stronie) i wypowiedzieć się w odniesieniu do nich, oraz poprzez uniemożliwienie stronie przedstawienia wniosków dowodowych takich jak na przykład wniosku o powołanie biegłego w wyniku przedwczesnego zakończenia postępowania administracyjnego; 1. wydanie jej przez organ bez zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organ tj. w szczególności naruszenie art. 7 Kpa, zgodnie z którym w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli; 2. brak uwzględnienia jako dowodu w postępowaniu dowodów w postaci informacji, że [...]jest od wielu lat wprowadzany do obrotu w innych państwach członkowskich UE; 3. pominięcie w toku postępowania możliwości przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego w sytuacji, gdy organ i strona podaje sprzeczne oceny odnośnie tych samych danych naukowych oraz, gdy organ nie przedstawia jakichkolwiek danych szczegółowych w tym w szczególności naukowych poza przywołaniem ogólnej oceny Głównego Inspektora Sanitarnego i wadliwej opinii Kierownika Zakładu Narodowego Instytutu Leków; 4. naruszenie przepisu art. 107 § 3 Kpa, polegające na braku uzasadnienia faktycznego oraz braku wyjaśnienia podstawy prawnej wydanej decyzji z przytoczeniem właściwych przepisów prawa; 5. brak przywołania w uzasadnieniu decyzji szczegółowych danych naukowych i odniesienia ich treści do składu produktu tj. w szczególności naruszenie art. 7 Kpa zgodnie, z którym w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli; 6. nieproporcjonalność w związku z brakiem jakiegokolwiek wykazania istnienia zagrożenia dla zdrowia, publicznego, a także w związku z brakiem umożliwienia stronie dostosowania się do wymogów organu; 7. naruszenie art. 8 Kpa, art. 11 Kpa, art. 75 § 1 Kpa, art. 77 § 1 Kpa oraz art. 78 § 1 Kpa; 8. brak uwzględnienia w postępowaniu rozporządzenia [...], wobec zastosowania decyzji do środka spożywczego znajdującego się w obrocie w innych państwach członkowskich UE (błędne zastosowanie przepisów unijnych dotyczących środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego jest w istocie zastosowaniem krajowego przepisu technicznego, o którym mowa w ww. rozporządzeniu); 9. naruszenie art. 32 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia; 10. brak uwzględnienia danych naukowych dotyczących [...]; 11. brak weryfikacji opinii Kierownika Zakładu Narodowego Instytutu Leków, która zawiera rażące błędy; 12. brak dołączenia opinii Kierownika Zakładu Narodowego Instytutu Leków i opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, które są podstawą, dla uzasadnienia decyzji (strona nie miała tym samym możliwości odniesienia się do tych dokumentów w odwołaniu); 13. błędne cytowanie opinii Kierownika Zakładu Narodowego Instytutu Leków; 14. naruszenie rozporządzenia [...]i dyrektywy [...]. Powołując się na powyższe wniosła na podstawie art. 138 Kpa o uchylenie decyzji wydanej w I instancji w całości, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa oraz o umorzenie postępowania w pierwszej instancji. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...]wskazaną na wstępie i zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Przywołał dotychczasowe ustalenia organu I instancji i odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 i 81 Kpa poprzez uniemożliwienie Spółce przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie, [...]WIS przyznał, iż informacja zawarta w protokole kontroli sanitarnej z dnia [...]sierpnia 2012r znak [...] (część III punkt 3) nie była precyzyjna i nie zawierała szczegółowego pouczenia o możliwości (z uwzględnieniem terminu i miejsca) wypowiedzenia się Spółki w sprawie. Jednocześnie organ odwoławczy podniósł, iż nie ma wątpliwości, że firma była poinformowana o wszczęciu postępowania administracyjnego. Zauważył także, iż firma [...]Sp. z o.o. w swoim odwołaniu powołała się na decyzję [...]WIS w [...]z dnia [...]lipca 2012 roku znak [...], która nie była skierowana do niej, a dotyczyła innej firmy i nie powinna stanowić argumentu w niniejszym postępowaniu odwoławczym. Nie został także uwzględniony zarzut co do wydania decyzji przez organ bez zakończenia postępowania wyjaśniającego. Postępowanie wyjaśniające w zakresie wprowadzenia suplementów diety po raz pierwszy do obrotu nie leży w kompetencji [...]Powiatowego Inspektora Sanitarnego, tylko zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia może je przeprowadzić Główny Inspektor Sanitarny, który tym samym jest właściwy do jego zakończenia. Organ odwoławczy nie podzielił zarzutu pominięcia przez [...]PIS informacji, iż [...]jest od wielu lat wprowadzany do obrotu w innych państwach członkowskich, podnosząc, że nie jest to przedmiotem sprawy, nie jest bowiem prowadzone postępowanie administracyjne dotyczące bezpieczeństwa produktu i jego składu, tylko postępowanie wyjaśniające w sprawie wprowadzenia po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej suplementu diety pn. "[...]". Organ odwoławczy nie podzielił także zarzutu naruszenia art. 32 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, a prowadzone przez organ I instancji postępowanie uznał za słuszne, wobec wprowadzenia do obrotu środka, co do którego nadal toczy się postępowanie wyjaśniające. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 roku [...] Sp. z o.o. w [...]wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]z dnia [...]listopada 2012 roku. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji ze względu na naruszenia prawa materialnego lub prawa postępowania administracyjnego, które miały wpływ na wynik sprawy oraz zasądzenie od skarżonego organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Decyzjom skarżąca zarzuciła: 1. naruszenie art. 10 i 81 Kpa w postaci naruszenia prawa strony do obrony poprzez uniemożliwienie jej przed wydaniem obydwu decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w wyniku braku zawiadomienia strony, że organy zebrały materiały dowodowe umożliwiające wydanie decyzji oraz, że strona może przejrzeć te materiały (w tym materiały stanowiące podstawę merytoryczną decyzji, które nie były udostępnione stronie) i wypowiedzieć się w odniesieniu do nich oraz poprzez uniemożliwienie stronie przedstawienia wniosków dowodowych takich jak na przykład wniosku o powołanie biegłego w wyniku przedwczesnego zakończenia postępowania administracyjnego; 2. wydanie ich przez organy bez zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organy tj. w szczególności naruszenie art. 7 Kpa, zgodnie z którym w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli; 3. brak uwzględnienia jako dowodu w postępowaniach dowodów w postaci informacji, że [...] jest od wielu lat wprowadzany do obrotu w innych państwach członkowskich UE; 4. pominięcie w toku postępowań możliwości przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego w sytuacji gdy organy i strona podają sprzeczne oceny odnośnie tych samych danych naukowych oraz, gdy organ nie przedstawia jakichkolwiek danych szczegółowych w tym w szczególności naukowych poza przywołaniem ogólnej oceny GIS i wadliwej opinii Kierownika Zakładu [...], co jest postępowaniem sprzecznym z orzecznictwem sądów administracyjnych (np.: wyrok NSA Warszawa z 19.05.2009, II GSK 899/08); 5. naruszenie przepisu art. 107 § 3 Kpa, polegające na braku uzasadnienia faktycznego oraz braku wyjaśnienia podstawy prawnej wydanej decyzji z przytoczeniem właściwych przepisów prawa; 6. brak przywołania w uzasadnieniu decyzji szczegółowych danych naukowych i odniesienia ich treści do składu produktu tj. w szczególności naruszenie art. 7 Kpa, zgodnie z którym w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli; 7. brak podstawy naukowej potwierdzonej opinią Instytutu Żywności Żywienia z [...]listopada 2012 r., który nie zgłosił zastrzeżeń do bezpieczeństwa [...]; 8. nieproporcjonalność w związku z brakiem jakiegokolwiek wykazania istnienia zagrożenia dla zdrowia publicznego, a także w związku z brakiem umożliwienia stronie dostosowania się do wymogów organów; 9. naruszenie art. 8 Kpa, art. 11 Kpa, art. 75 § 1 Kpa, art. 77 § 1 Kpa oraz art. 78 § 1 Kpa; 10. brak uwzględnienia w postępowaniu rozporządzenia [...]wobec zastosowania decyzji do środka spożywczego znajdującego się w obrocie w innych państwach członkowskich UE; 11. naruszenie art. 32 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia; 12. brak uwzględnienia danych naukowych dotyczących [...]przytoczonych przez stronę w trakcie postępowań; 13. brak weryfikacji opinii Kierownika Zakładu [...], która zawiera rażące błędy; 14. brak dołączenia opinii Kierownika Zakładu [...]i opinii U.[...], które są podstawą, dla uzasadnienia decyzji wydanej w I instancji (strona nie miała tym samym możliwości odniesienia się do tych dokumentów w odwołaniu); 15. błędne cytowanie opinii Kierownika Zakładu [...]przez organ I instancji. [...]Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...]w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Podstawą wydania decyzji organu I instancji jest art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 roku o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 136, poz. 914 ze zm.). Zgodnie z jego brzmieniem – w przypadku podejrzenia, że środek spożywczy, o którym mowa w art. 29 ust. 1 niespełniający wymagań określonych dla tego środka, znajduje się w obrocie, właściwy państwowy lub graniczny inspektor sanitarny podejmuje decyzję o czasowym wstrzymaniu wprowadzania tego środka spożywczego do obrotu lub wycofaniu z obrotu do czasu zakończenia postępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 1. Art. 29 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia wskazuje, iż preparaty do początkowego żywienia niemowląt oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, które nie należą do grup określonych w art. 24 ust. 2 pkt 1-3, suplementy diety oraz środki spożywcze, do których dodawane są witaminy, składniki mineralne lub substancje, o których jest mowa w załączniku III część B i C do rozporządzenia nr [...], które podmiot działający na rynku spożywczym wprowadza lub ma zamiar wprowadzić po raz pierwszy do obrotu – jest obowiązany powiadomić o tym Głównego Inspektora Sanitarnego. W myśl art. 30 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia – po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w art. 29 ust. 1 Główny Inspektor Sanitarny może przeprowadzić postępowanie mające na celu wyjaśnienie, czy produkt objęty powiadomieniem, ze względu na jego skład, właściwości poszczególnych składników oraz przeznaczenie jest środkiem spożywczym zgodnie z zaproponowaną przez podmiot działający na rynku kwalifikacją oraz czy spełnia wymagania dla danego rodzaju środka spożywczego, jak również czy nie spełnia wymagań innego rodzaju produktu przeznaczonego do używania przez ludzi. Jak wynika z akt administracyjnych, w związku z powiadomieniem złożonym przez [...] Sp. z o.o. o wprowadzaniu po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktu pn. "[...]" jako suplementu diety na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, Główny Inspektor Sanitarny, zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy, o której mowa wszczął postępowanie wyjaśniające, o czym w myśl art. 30 ust. 2 tej ustawy zawiadomił skarżącą. Ustalenia organu I instancji, jak i organu odwoławczego, co do tego, iż postępowanie to, toczące się przed Głównym Inspektorem Sanitarnym do daty wydania decyzji nie zostało zakończone nie zostały przez skarżącą zakwestionowane. Jak wynika z protokołu kontroli sanitarnej z dnia [...]sierpnia 2012 roku Nr [...], podczas tej kontroli ustalono, iż mimo nie zakończenia prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego postępowania wyjaśniającego skarżąca wprowadziła do obrotu produkt "[...]". W tych okolicznościach trafne jest stwierdzenie organu odwoławczego o słuszności postępowania organu I instancji na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Przepis ten bowiem obliguje właściwego [...]powiatowego lub granicznego inspektora sanitarnego do podjęcia decyzji o czasowym wstrzymaniu wprowadzania środka do obrotu lub wycofaniu go z obrotu do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy, o której mowa. Zauważyć jednocześnie należy, organ I instancji działając w okolicznościach i na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia nie prowadzi postępowania zmierzającego do ustalenia okoliczności, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy. Postępowanie takie prowadzone jest bowiem przez Głównego Inspektora Sanitarnego. Celem regulacji zawartej w art. 32 ust. 1 ustawy, o której mowa jest czasowe uniemożliwienie obrotu produktem do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Decyzja organu I instancji wydana na tej podstawie dotyczy czasowego wstrzymania wprowadzania do obrotu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej produktu pn. "[...]". W tych okolicznościach zarzuty skargi wskazane w punktach 6, 7, 11, 12, 13, 14 i 15 nie zasługują na uwzględnienie. Wobec powyższego oraz tego, iż powiatowy inspektor sanitarny już w przypadku wystąpienia podejrzenia, że środek spożywczy wymieniony w art. 29 ust. 1 ustawy, co do którego toczy się postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy jest wprowadzany do obrotu podejmuje decyzję o czasowym wstrzymaniu wprowadzania tego środka do obrotu, brak jest podstaw do dokonywania przez orzekające w niniejszej sprawie organy oceny co zasadności czasowego wstrzymania wprowadzania środka do obrotu w powiązaniu z wykazaniem istnienia zagrożenia dla zdrowia publicznego, na co wskazuje skarga w punkcie 8. Redakcja art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia stanowi o istnieniu po stronie organu obowiązku czasowego wstrzymania wprowadzania środka do obrotu, w przypadku wystąpienia przesłanek w tym przepisie wskazanych. Wobec tego, iż podstawą wydania zaskarżonych decyzji jest art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia za niezasadny należy uznać zarzut zawarty w punkcie 10 skargi. Zgodnie z art. 75 § 1 Kpa zdanie pierwsze, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Tym samym biorąc pod uwagę podstawę prawną decyzji organu I instancji, okoliczności jakich wystąpienie obliguje organ do wydania wskazanego w art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz zakres postępowania wyznaczony treścią wskazanego przepisu wskazać należy, iż organy w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym kontrolowanym w niniejszej sprawie przeprowadziły niezbędne dowody pozwalające na wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia. W tych okolicznościach zarzuty skargi wskazane w punktach 3 i 4 nie mogą być uznane za zasadne. Wskazywany w skardze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2009 roku w sprawie II GSK 899/08 (Lex nr 564199) został wydany w innym stanie faktycznym i przywołanie tego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie nie jest trafne. Wbrew twierdzeniom skarżącej organy przeprowadziły postępowanie w sposób nie naruszający zasad wyrażonych w art. 7 Kpa, art. 8 Kpa i art. 11 Kpa. Przeprowadzone czynności pozwoliły bowiem na wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i wydanie prawidłowego w ustalonych okolicznościach rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji zgodnie z wymogami art. 107 § 3 Kpa w sposób nie budzący wątpliwości przytoczył fakty istotne dla rozstrzygnięcia, wyjaśnił jaki jest przedmiot postępowania, w oparciu o jaką podstawę prawną jest ono prowadzone, a tym samym jaki jest zakres niezbędnych ustaleń. Tym samym brak jest także podstaw do uznania, iż postępowanie zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 75 § 1 Kpa, art. 77 § 1 Kpa, art. 78 § 1 Kpa, jak również innym naruszeniem postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Należy bowiem zauważyć, iż także przy braku precyzyjnego pouczenia (co do miejsca i terminu) o możliwości wypowiedzenia się strony w sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia, iż uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy. Jak wynika z wcześniejszych wywodów organy przeprowadziły postępowanie w sposób wystarczający dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Tym samym za niezasadne należy uznać także zarzuty wskazywane w punktach 1, 2, 5 i 9 skargi. Z tych względów wobec braku stwierdzenia naruszeń prawa pozwalających na uwzględnienie skargi Sąd na podstawię art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił zgodnie z treścią wyroku.