VII SA/Wa 2156/09

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 2156/09 ze skargi E. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podania wnioskodawcy postanawia: przyznać E. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 8 lutego 2010 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek E. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek ten został uzupełniony wyjaśnieniami złożonymi na wezwanie sądu w dniu 22 marca 2010 r. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż E. P. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z 88 letnią matką, z którą wspólnie zamieszkuje w jej mieszkaniu. Jest właścicielem nieruchomości o pow. 17,12 ha stanowiącej zespół pałacowo – parkowy, powierzchnia dworu to 1600 m2, a do składników jego majątku zalicza się także stacja paliw i budynek gospodarczy. Powyższe informacje wnioskodawca uzupełnił o oświadczenie, że wszystkie wymienione nieruchomości ze względu na stopień zniszczeń nie nadają się do użytku. Wskazał że od 1971 r. do 1997 r. wyjeżdżał do pracy za granicę, jednak oszczędności które uzbierał wyczerpały się w 2004 r. Obecnie nie pracuje na stałe, ani dorywczo, nie posiada statusu bezrobotnego oraz nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej. Stacja paliw jest zdewastowana i nigdy od czasu jej zakupu nie była użytkowana. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową E. P. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskodawca nie posiada dochodu, mieszka razem z matką. Posiadany majątek jest zdewastowany i zniszczony. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).