VII SA/Wa 2159/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] "S." w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Stowarzyszenia [...] "S." w W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania i umorzenie postępowania organu I instancji postanawia: odmówić Stowarzyszeniu [...] "S." w W. przywrócenia terminu do złożenia skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]. W dniu 27 sierpnia 2013 r. skarżące Stowarzyszenie [...] "S." w W. złożyło wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]. Jednocześnie złożono skargę na ww. postanowienie. W uzasadnieniu wniosku Prezes skarżącego Stowarzyszenia wskazała, że wniesienie w terminie skargi nie było możliwe z uwagi na nagłe zaostrzenie objawów przewlekłej choroby, na którą cierpi. W następstwie zaostrzenia dolegliwości Prezes Stowarzyszenia została unieruchomiona w pozycji leżącej poza domem. Z tego względu nie miała dostępu do pieczątki Stowarzyszenia i złożenie skargi było niemożliwe. Podała także, że z uwagi na przyjmowanie silnych leków przeciwbólowych (znacznie otępiających) nie mogła skontaktować się z innymi członkami Stowarzyszenia by scedować złożenie skargi na inną osobę. Zaraz po ustąpieniu dolegliwości skarga została złożona w dniu 27 sierpnia 2013 r. Do wniosku dołączono kserokopię zaświadczenia lekarskiego wskazującego na niezdolność do stawienia się do Sądu Rejonowego w [...] w dniu 19 sierpnia 2013 r. Z zaświadczenia wynika, że niezdolność trwała od 16 do 30 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) dalej zw. p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). W niniejszej sprawie niespornym jest, że Stowarzyszenie [...] "S." w W. nie zachowało terminu do złożenia skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]. Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na wskazane postanowienie nie jest zasadny. Sąd nie zgadza się z argumentacją strony skarżącej. Na wstępie zaznaczyć należy, że Sąd nie kwestionuje pogorszenia się stanu zdrowia Prezes Stowarzyszenia w dniu 16 sierpnia 2013 r., co wynika z kopii złożonego zaświadczenia. Przede wszystkim jednak wskazać należy, że z pozostałych argumentów zawartych we wniosku o przywrócenie terminu nie wynika, aby Stowarzyszeniu nie można było przypisać braku winy w dochowaniu terminu. Zauważyć należy, że do wniesienia skargi nie jest konieczne dysponowanie pieczątką Stowarzyszenia. Konieczne jest złożenie podpisu przez osobę upoważnioną do reprezentacji strony. Tym samym Sąd nie uznał, że argument przebywania poza domem przez Prezesa Stowarzyszenia, który nie miał dostępu do pieczątki Stowarzyszenia za argument przemawiający za uwzględnieniem wniosku. Sąd również nie uznał argumentu wskazującego na niemożność skontaktowania się Prezes stowarzyszenia z innymi członkami Stowarzyszenia w trakcie pogorszenia się stanu zdrowia (w celu scedowania złożenia skargi), z uwagi na przyjmowanie silnych środków bólowych, uniemożliwiających właściwy kontakt. Argument ten jest zbyt gołosłowny. Prezes Stowarzyszenia nie wskazała, jakie silne środki przyjmowała, w jakiej dawce i przez jaki okres, czy przepisał je lekarz, nie uprawdopodobnienia jak długo mogą występować objawy otępienia po zażyciu leków, w końcu – jeżeli leki przepisał lekarz – nie przedstawiła chociażby kserokopii recept, czy oświadczenia lekarza, który takie recepty wystawił, że przepisane leki (w określonej dawce) mogą spowodować uniemożliwienie prawidłowego kontaktu z otoczeniem. Dopiero wskazanie ww. okoliczności mogłoby stanowić podstawę do uznania tego argumentu za uprawdopodobniony. Należy również zauważyć, że z dokumentu KRS, jak i Statutu Stowarzyszenia, wynika, że do składania oświadczeń woli upoważnione są oprócz Prezesa Stowarzyszenia także pozostali dwaj członkowie zarządu. Prezes Stowarzyszenia nie musiała zatem dokonywać "scedowania złożenia skargi", gdyż pozostałe dwie osoby z zarządu miały prawo do skutecznego jej złożenia. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie została spełniona podstawowa przesłanka do przywrócenia terminu, czyli kryterium braku winy w uchybieniu terminu. Z tych względów Sąd nie uznał wniosku Stowarzyszenia [...] "S." w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za zasługującego na uwzględnienie, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.