VII SA/Wa 2159/14

Maciej Majewski starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać T. B. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek T. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż T. B. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Utrzymują się z emerytury wnioskodawcy i renty żony wnioskodawcy w wysokości około 2260,80 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 110 m2. Wnioskodawca nie wskazał posiadania innego majątku. Dodał, że są z żoną osobami schorowanymi, koszty leczenia pochłaniają wszystkie wolne środki. Wnioskodawca jest zadłużony wobec Miasta [...] na kwotę ponad 10 000 zł. Do wniosku dołączył kopię dokumentów wskazujących na stan zdrowia, stan zadłużenia oraz na wysokość renty żony. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, a takim zakresem jest wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową T. B. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Wnioskodawca wraz z żoną utrzymują się ze świadczeń emerytalno-rentowych. Są osobami schorowanymi, które wszystkie pozostałe do dyspozycji środki przeznaczają na wydatki na leki. Są osobami zadłużonymi. Z tych względów uznano, że opłacenie kosztów sądowych może wpłynąć na pogorszenie się sytuacji życiowej strony (uszczerbek w utrzymaniu koniecznym). W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.