VII SA/Wa 2159/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]. T. B. złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]. Decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Prezydent Miasta K. wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania przez T. B. i A. B. robót polegających na budowie garażu blaszanego przy ul. [...] w K.. W piśmie z dnia 14 listopada 2014 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Prezydenta Miasta K. wskazując, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odmówił zawieszenia postępowania w sprawie samowolnej realizacji garażu z uwagi na toczące się postępowanie nieważnościowe dotyczące decyzji wnoszącej sprzeciw. Skarżący podniósł, że dalsze prowadzenie postępowania przez PINB w K. może doprowadzić do przedwczesnego nakazu rozbiórki garażu, natomiast rozbiórka ze swej istoty wiąże się ze znaczną szkodą i trudnymi do odwrócenia skutkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić jednocześnie należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 sierpnia 2011 r. I FZ 142/11 LEX nr 864188, z dnia 26 września 2013 r. II OZ 791/13 LEX nr 1412495). Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 641/13 LEX nr 1432680). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy należy wskazać, że złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji, którą organ administracji architektoniczno-budowlanej wniósł sprzeciw wobec zgłoszonego zamiaru wykonania robót budowlanych. Decyzja o wniesieniu sprzeciwu nie przyznaje uprawnień, ani nie nakłada na stronę żadnego obowiązku. Charakter prawny takiej decyzji jest najbardziej zbliżony do rozstrzygnięć odmownych, gdyż decyzja ta oznacza, że jej adresat będzie musiał powstrzymać się od wykonywania robót budowlanych objętych zgłoszeniem. Decyzja ta nie podlega więc realizacji, czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego, wniosek o wstrzymanie jej wykonania nie może więc być uwzględniony. Jednocześnie należy podkreślić, że przedmiotowa decyzja nie zawiera nakazu rozbiórki garażu, a więc skarżący w złożonym wniosku nie może skutecznie powoływać się na skutki, jakie może wywołać decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.