VII SA/Wa 2159/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2017r. po rozpoznaniu wniosku adwokata M. S. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc świadczoną z urzędu w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2015r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi M. S. wynagrodzenie w kwocie 180 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy), stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 221,40 złotych (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2015r., znak: [...] wyrokiem z dnia 6 lipca 2016r. skargę oddalił. Postanowieniem z dnia 20 września 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał J. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 10 października 2016r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata M. W. S. pełnomocnikiem z urzędu dla J. S. Pismem z dnia 3 listopada 2016r. adwokat z urzędu wniósł do Sądu za pośrednictwem urzędu pocztowego, opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Pełnomocnik ww. opinii wniósł o przyznanie kosztów za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wg. norm przepisanych. Jednocześnie oświadczył, że nie zostały one zapłacone w żadnej części. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznawanej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje nowe rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714), które zgodnie z § 24 tego rozporządzenia weszło w życie z dniem 2 listopada 2016r. Zgodnie z § 22 rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Opinia o braku podstaw została wniesiona w czasie obowiązywania rozporządzenia z dnia 3 października 2016r., zastosowanie znajdują zatem nowe przepisów dotyczące ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Przepis § 2 rozporządzenia z dnia 3 października 2016r. wskazuje, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy i wysokości 150 % opłat określonych w rozdziałach 2-4 (ust. 2). Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Natomiast stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Jak wynika z akt sprawy w niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu został ustanowiony już po wydaniu przez Sąd pierwszej instancji wyroku. Nie reprezentował zatem skarżącego w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji. W ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za powyższą czynność przewidzianą w powołanym wyżej rozporządzeniu. W tym zakresie pomoc prawna została skarżącemu faktycznie udzielona. Ponadto wskazać należy, iż wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu zawiera oświadczenie o którym mowa w § 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016r. Mając powyższe na względzie oraz uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych ( tj. 75 % stawki minimalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c ww. rozporządzenia) powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji.